Illas Spratly
| |||||
| Tipo | grupo de illas territorio disputado  | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Situado na entidade xeográfica | Mar das Filipinas Ocidentais (pt)  | ||||
| Localización | |||||
| División administrativa | Trường Sa, Vietnam (en) , 中興里, Taiwán, Sabah, Malaisia, Exclusive economic zone of Brunei (en) e Nansha District, República Popular da China (en) | ||||
| |||||
| Bañado por | Mar das Filipinas Ocidentais (pt) | ||||
| Composto por | 102 | ||||
| Características | |||||
| Altitude | 4 m | ||||
| Perímetro | 926 km | ||||
As illas Spratly son un arquipélago do mar da China Meridional, localizado entre Filipinas e Vietnam. Consiste nun grupo de máis de 100 arrecifes e illotes, rodeados por ricos bancos de pesca e xacementos de gas natural e petróleo.
Reciben varios nomes en distintos idiomas:
- Kapuluan ng Kalayaan en filipino, literalmente 'Arquipélago da Liberdade';
- Nánshā Qúndǎo en pinyin, ou 南沙群岛 en chinés; literalmente 'Arquipélago das Areas do Sur';
- Spratly Islands en inglés.
- Trường Sa, en vietnamita literalmente 'Areas Longas';
Estas illas son coñecidas por ser un territorio en disputa entre varios países. A República Popular da China, Taiwán e Vietnam reclaman a totalidade do arquipélago, mentres que Malaisia e Filipinas reclaman unha parte. Estas cinco nacións ocuparon militarmente diversas illas como testemuño da súa soberanía na zona. Brunei tamén ocupou algúns arrecifes do sur do arquipélago, pero non fixo unha reclamación formal destes.[1]
Xeografía
[editar | editar a fonte]As Illas Spratly son un grupo de 14 illas, illotes e caios[2] e máis de 100 arrecifes , algúns dos grupos son vellos atois mergullados, no Mar do Sur da China.[Cómpre referencia] O arquipélago atópase fronte ás costas de Filipinas, Malaisia, e o sur de Vietnam. Leva o nome do capitán baleeiro británico do século XIX Richard Spratly que a avistou Illa Spratly en 1843, as illas teñen aproximadamente 2 km² de superficie repartidos nunha vasta área de máis de 425.000 km².
As Spratly son un dos principais arquipélagos no Mar do Sur da China que complican a gobernabilidade e a economía nesta parte do sueste de Asia debido a súa situación nas rutas marítimas estratéxicas. As illas non teñen poboación indíxena, pero ofrecen ricas zonas de pesca e poden conter importantes reservas de petróleo e gas natural.[3][4] E, como tales, son importantes para os demandantes nos seus intentos de establecer as fronteiras internacionais. Ua dos principais conflitos territoriais é entre a China e os seus veciños. Algunhas das illas teñen asentamentos civís, pero das aproximadamente 45 illas, caios, arrecifes e bancos de area que están ocupadas, todas conteñen estruturas que están ocupadas polas forzas militares de Malaisia, Taiwán (República da China), a China (República Popular da China), Filipinas e Vietnam . Ademais, Brunei reclama unha zona exclusiva económica na parte sueste das Illas Spratly, que inclúe o Arrecife Louisa.
Xeográfica e visión económica xeral
[editar | editar a fonte]
As illas Spratly eran, en 1939, catorce illotes de coral na súa maioría habitadas por innumerables aves mariñas. Segundo unha fonte chinesa en 1986, as Illas Spratly consisten en 14 illas ou illotes, 6 bancos, 113 arrecifes mergullados, 35 bancos baixo a auga, 21 bancos de area baixo a auga.[5]
A zona nordés das Spratly coñécense polos navegantes como Dangerous Ground e caracterízase polas súas numerosas illas baixas, os arrecifes mergullados, e atois degradados afundidos con corais con frecuencia emerxen bruscamente do océano desde profundidades de máis de 1000 m, todo o cal fai que a zona sexa perigosa para a navegación.
As 14 illas teñen a mesma natureza. Son caios, illas de area formadas en antigos arrecifes de coral degradados e mergulladas.
As illas Spratly case non conteñen terras cultivables significativas, non teñen habitantes indíxenas, e moi poucas das illas teñen un fornecemento de auga potable permanente.
Das 14 illas están ocupadas polas Filipinas (7 illas, Illa Thitu, Illa York West, Northeast Cay, Illa Nanshan, Illa Loaita, illa Flat, Caio Lankiam e 3 arrecifes), Taiwán (RoC) (1 illa Illa Taiping, tamén coñecida como Illa Itu Aba e 1 arrecife) e Vietnam (6 illas, Illa Spratly, Southwest Cay, Illa Sin Cowe, Sand Cay, Illa Namyit, Amboyna Cay, 16 arrecifes e 6 bancos).
Os recursos naturais inclúen peixes e guano, así como a posible existencia de petróleo e reservas de gas natural.[6] Teña en conta, con todo, que un estadounidense EIA 2013 informe cuestiona a viabilidade económica de moitas das reservas potenciais]]. A actividade económica inclúe pesca comercial, transporte marítimo, extracción de guano, e máis recentemente, turismo. As Spratly están situados preto de varias rutas de navegación primarias.
En 1987, a República Popular da China instalou unha pequena estrutura militar no Arrecife Fiery Cross co pretexto de construír unha estación de observación oceánica e instalar un mareógrafo para o Global Sea Level Observing System.[7] Logo dun enfrontamento mortal coa Armada vietnamita, China instalou algunhas estruturas militares nos arrecifes próximos as illas ocupadas polas Filipinas e Vietnam e isto deu lugar a unha escalada das tensións entre estes países e a China sobre o estado e a "propiedade" dos arrecifes.
As 14 illas e caios (illas de area), en orde descendente da zona, son:
Illa Itu Aba, Illa Thitu, Illa York West, Illas Spratly, Caio Nordeste, Caio Suroeste, Illa Sin Cowe Illa, Nanshan, Caio Sand, Loaita, Illa Namyit, Caio Amboyna, Illa Flat, Caio Lankiam.
A superficie total das illas do arquipélafo é 1´77 km² e 2 km² coas terras reclamadas.
Galería de imaxes
[editar | editar a fonte]
Un antigo Heliotropium foertherianum nas Illas Spratly
Mozos vietnamitas residentes na Illa Spratly
Cemiterio militar para soldados vietnamitas no arrecife Central London
vista desde Caio Amboyna
Peirao no arrecife Pearson baixo administración de Vietnam
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Spratly Islands". The World Factbook (en inglés). CIA. 15 de maio de 2008. Arquivado dende o orixinal o 10 de xuño de 2009. Consultado o 19 de maio de 2008.
- ↑ Claudius Madrolle (1939). "La question de Hai-nan et des Paracels" [The question of Hai-nan and Paracel]. Politique étrangère (en French).
- ↑ Owen, N. A. and C. H. Schofield, 2012, Disputed South China Sea hydrocarbons in perspective. Marine Policy. vol. 36, no. 3, pp. 809-822.
- ↑ "Q&A: South China Sea dispute". Consultado o 30 de outubro de 2013.
- ↑ "The Impact of Artificial Islands on Territorial Disputes Over The Sparatly Islands, by Zou Keyuan". Arquivado dende o orixinal o 10 de abril de 2016. Consultado o 30 de maio de 2016.
- ↑ Note, however, un informe estadounidense de 2013 da EIA cuestiona a viabilidade económica de moitas das reservas potenciais.
- ↑ "South China Sea Treacherous Shoals", Far Eastern Economic Review, 13 August 1992: p14-17
- ↑ "Sandcastles of their own: Vietnamese Expansion in the Spratly Islands".
