Illa de Attu
| (en) Attu Island | |||||
| Tipo | illa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Parte de | Ilhas Near (pt) | ||||
| Situado na entidade xeográfica | Aleutianas | ||||
| Localización | |||||
| División administrativa | Região Censitária de Aleutians West, Estados Unidos de América (pt) | ||||
| Localización | Mar de Bering | ||||
| |||||
| Bañado por | océano Pacífico | ||||
| Características | |||||
| Altitude | 897,9 m | ||||
| Dimensións | 30 ( | ||||
| Superficie | 896 km² | ||||
| Fito histórico nacional | |||||
| Data | 4 de febreiro de 1985 | ||||
| Lugar listado no Rexistro Nacional de Lugares Históricos | |||||
| Tipo | NRHP site | ||||
| Data | 4 de febreiro de 1985 | ||||
| Identificador | 85002729 | ||||
Attu é a illa máis oriental do grupo Near das Illas Aleutianas, en Alasca, representa o punto máis oriental dos Estados Unidos, localizado a 1700 km da Alasca continental e a 1200 km das illas Kuriles.
Historia
[editar | editar a fonte]O nome Attu é unha transliteración do nome aleutiano da illa, o explorador ruso Aleksei Chirikov deulle o nome de San Teodoro en 1742 Os aleutianos viviron na illa durante xeracións, pero no transcurso da segunda guerra mundial, o 7 de xuño de 1942 os xaponeses invadiron a illa, xunto á illa veciña de Kiska o día anterior. Os xaponeses trasladaron aos 42 habitantes a un campo de concentración preto de Otaru, en Hokkaido, alí morreron 16 deles.
O 11 de maio de 1943, o exército americano lanzou unha ofensiva para reconquistar Attu e Kiska, durante a Batalla das Illas Aleutianas morreron 549 americanos e 2351 xaponeses, ao final a vitoria foi para os americanos.
Logo da guerra, os superviventes do campo de prisioneiros de Otaru foron repatriados a outras illas das Aleutianas ou ao interior da Alasca, e o goberno dos Estados Unidos construíron unha estación militar no sur de Attu.
O 1 de agosto de 2010, a estación LORAN da Garda Costeira dos Estados Unidos en Attu deixou definitivamente de funcionar. O 27 de agosto de 2010, a estación foi desarmada e retirouse o persoal da Garda Costeira, deixando a illa sen poboación residente.
O 7 de xuño de 2012, no 70º aniversario da invasión xaponesa, a senadora Lisa Murkowski e o almirante Thomas Ostebo da Garda Costeira dos Estados Unidos dedicaron un monumento a Attu Village, aos residentes que morreron en cativerio xaponés e os sobreviventes que non puideron regresar.[1]

Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Paulin, Jim. "Memorial placed in Attu honoring villagers". The Bristol Bay Times. Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2017. Consultado o 6 de abril de 2015.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Illa de Attu |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Attu Homepage
- Red White Black & Blue – feature documentary about The Battle of Attu
- Soldiers of the 184th Infantry, 7th ID in the Pacific, 1943–1945
- Suicidal Banzai charge in Attu : The 1st Gyokusai ordered (en xaponés) Suicide for the Emperor?
- ”Attu: North American Battleground of World War II”, a National Park Service Teaching with Historic Places (TwHP) lesson plan
- Aviation: From Sand Dunes to Sonic Booms, a National Park Service Discover Our Shared Heritage Travel Itinerary
