Illa Norman

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Illa Norman
Norman Island 01.jpg
Vista da illa Norman desde Tórtola
GB Virgin Islands.png
Localización da illa
Situación
PaísReino Unido Reino Unido
ArquipélagoIllas Virxes
MarMar Caribe
Coordenadas8°19′N 64°37′O / 8.317, -64.617Coordenadas: 8°19′N 64°37′O / 8.317, -64.617
Xeografía
Superficie2´52 km²
Longura máxima4´3 km.
Largura máxima0´6 km.
Punto máis alto132 m. (Norman Hill)
Demografía
PoboaciónNon permanente

A Illa Norman (inglés Norman Island) é unha illa situada na punta sur do arquipélago das Illas Virxes Británicas no Mar Caribe pertencentes ao Reino Unido. Unha das varias illas que inspirou a novela de piratas de Robert Louis Stevenson 'A illa do tesouro'.[1]

Xeografía[editar | editar a fonte]

A illa Norman está situada no Mar Caribe a 11 km ao sur da illa principal de Tórtola e a uns 2 km ao suroeste da Illa Peter a illa máis meridional do arquipélago.

A illa é de orixe volcánico e ten unha superficie de ao redor de 2´4 km² cunha lonxitude duns 4 km de longo e 0´6 quilómetros de ancho. A máxima altura é Norman Hill cuns 130 m de altitude.

É totalmente de propiedade privada e non ten poboación residente, pero en The Bight un gran porto no norte da illa ofrece un dos máis protexidos ancoraxes da zona, hai un restaurante e un bar chamado "Piratas". Hai tamén unha vella barcaza chamada William Thornton(ou "Willie T" para a poboación local), que funciona como un bar e restaurante. A illa só se pode chegar por barco, e é un destino popular.

Historia[editar | editar a fonte]

A illa Norman foi descuberta en 1493 por Cristovo Colón, durante a súa segunda viaxe ao Novo Mundo.

Dise que a illa recibiu o nome dun pirata que comprou ou arrendou a illa nalgún momento de principios do século XVIII, aínda que a evidencia que apoia esta afirmación é difícil de atopar.

En 1672 a illa incorporouse á colonia británica de Antiga.

Con todo, a illa Norman tamén ten unha historia documentada de botíns de piratas que se agocharon na illa. En agosto de 1750 o galeón español Nuestra Señora de Guadalupe buscou refuxio dunha tormenta na costa de Carolina do Norte. A tripulación amotinouse e o tesouro, que consistía, entre outras cousas, de 55 caixas de moedas de prata, cargouse en dúas barcas, unha das cales era tripulada por Owen Lloyd. Os da primeira embarcación morreron, pero Lloyd escapou a Santa Cruz. Logo de desfacerse dunha parte do diñeiro, chegou á illa Norman, onde enterrou o tesouro. Lloyd e a súa tripulación foron detidos máis tarde en San Eustaquio, pero a historia do tesouro xa se propagara. Parte do botín recuperouse posteriormente por Gilbert Fleming, o tenente xeral das Illas de Sotavento, pero a lenda do tesouro aínda continua.

En 1773 converteuse con outras illas no territorio das Illas Virxes Británicas.

en 1883 Robert Louis Stevenson escribiu o seu libro "A Illa do Tesouro" inspírandose na Illa Norman[Cómpre referencia]r.

A illa foi comprada polo científico e empresario Dr. Henry Jarecki e agora a illa é de propiedade privada.

O turismo é a única fonte de ingresos da illa.

Hoxe[editar | editar a fonte]

A illa está deshabitada e de propiedade privada de Henry Jarecki. A súa área é de aproximadamente 242´8 ha, ten unha lonxitude de 4´3 km.. Un gran porto coñecido como o Bight ofrece un dos fondeadoiros máis protexidos da zona. É unha das "Illas irmás pequenas", xunto a Illa Pelícano, Illa Peter, Illa Salt, Illa Dead Chest e Illa Ginger. Este grupo de illas é máis pequeno, máis baixo e máis árido que outras illas ao norte e oeste.

Snorkeling dentro dunha cova na illa de Norman, a illa de Tórtola é visible ao fondo

A illa Norman é un coñecido destino para cruceiros e outros turistas por mor de tres covas a nivel de auga na base dos cantís xusto fóra da beira occidental do Bight. As covas son ideais para facer snorkel e, se un entra dabondo nos cantís, a escuridade fai a experiencia como un mergullo nocturno.

A illa non ten habitantes permanentes (agás das cabras salvaxes), pero hai dous restaurantes na illa, Pirates Bight e The Club. Antigamente ancorada en de Bight había unha copia moderna dunha vella goleta chamada "Willy T", que funcionaba como bar e restaurante. En setembro de 2017, o Willy T foi destruído polo furacán Irma. Os propietarios do Willy T construíron unha nova nave e en maio de 2018 anunciouse que o goberno das IVB non deixarían que Willy T fondease na illa Norman, senón que podería ancorar no Gran Porto na illa Peter.

Legado cultural[editar | editar a fonte]

Algúns pensan que a illa Norman e as historias sobre os seus tesouros inspiraron a Robert Louis Stevenson a escribir A illa do tesouro.[2] A época estimada da Illa do tesouro aproxímase ao tempo da recuperacón do botín do Nosa Señora de Guadalupe na illa Norman.

A illa Norman ten tantas covas, baías ocultas e naufraxios que moitos turistas aínda exploran coa esperanza de atopar o tesouro algún día, e os operadores turísticos das Illas Virxes Británicas non teñen interese en tentar desalentalo.[Cómpre referencia]

Desenvolvemento económico[editar | editar a fonte]

Acordo de Joint Venture con Henry Jarecki[editar | editar a fonte]

O 22 de novembro de 2018, o goberno das IVB, dirixido por Orlando Smith, subscribiu un acordo de desenvolvemento con Audubon Holdings[3], propiedade de Henry Jarecki, para desenvolver a illa Norman como destino residencial e turístico de conciencia ecolóxica.

Xunto co propietario da illa, o goberno das IVB espera establecer un modelo para un desenvolvemento sostible ambientalmente. Despois de que se aprobaran as aprobacións de planificación e medio ambiente, o goberno espera que a primeira fase do proxecto comece ao longo de 2019.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Where's Where" (1974) (Eyre Methuen, London) ISBN 0-413-32290-4, Norman Island.
  2. "Robert Louis Stevenson inspiration for writing Treasure Island". 
  3. "Norman Island To Be Developed Through Joint Partnership | Government of the Virgin Islands". www.bvi.gov.vg (en inglés). Consultado o 22 de novembrod de 2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]