Illa Maupiti
| |||||
| Localización | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| División administrativa | departamentos e territorios de ultramar de Francia | ||||
| Colectividade | Polinesia Francesa | ||||
| Arquipélago | Illas de Sotavento  | ||||
| Poboación | |||||
| Poboación | 1.234 (2012) (112,18 hab./km²) | ||||
| Xeografía | |||||
| Parte de | |||||
| Superficie | 11 km² | ||||
| Bañado por | océano Pacífico | ||||
| Altitude | 380 m | ||||
| Identificador descritivo | |||||
| Fuso horario | |||||
Maupiti é un pequeno atol de coral cunha illa volcánica no medio dela, atópase nas illas de Sotavento das illas da Sociedade, na Polinesia Francesa. É a illa máis occidental do arquipélago, a 40 km ao oeste de Bora Bora.
Maupiti consiste nunha illa de 380 m de altitude que se atopa no medio dunha lagoa rodeada por cinco illotes baixos e uns escollos de coral (animal) e aberta ao océano por dous pasos navegables. A superficie terrestre é de 11 km², o total de todo atol é de 13´5 km².
A vila principal é Vaiea, cunha poboación total de 1.234 habitantes no censo do 2012. A actividade principal é o cultivo de sandías e a recolección de copra. O templo protestante é o centro relixioso e social da illa, aínda que os adventistas e os mormóns teñen tamén os seus lugares de culto.
Atópanse vestixios arqueolóxicos datados ao redor do ano 850 dC. Trátase de petróglifos representando tartarugas, anzois e colgantes de dentes de cachalote que son comparables aos atopados en Nova Zelandia, pero anteriores. O primeiro europeo que a viu foi o neerlandés Jacob Roggeveen en 1722. Historicamente a illa tivo unhas relacións estreitas con Bora Bora. Ao principio do século XIX quedou baixo a soberanía do gran xefe de Bora Bora. En 1877 entrou en conflito coa illa veciña por litixios sobre o atol Manuae, e pediu o protectorado francés.
Historicamente coñecíase co nome de Maurua, e Domingo Boenechea en 1775, chamouna San Antonio.
