Il trovatore

Il trovatore
Título    Il trovatore (it)  Nome orixinal    Il Trovatore (it)
Instancia de obra dramáticomusical  Parte de popular trilogy (en)  Composto por Di quella pira (en)
Características  Xénero artístico ópera  Forma artística ópera  Baseado en El trovador  Ambientado en provincia de Biscaia Reino de Aragón  Época ambientación século XV  Personaxes Count di Luna (en) Ines (en) Ruiz (en) An old gypsy (en) A messenger (en) Ferrando (en) Azucena Manrico (en) Leonora (en) Q63676337  Discografía Il trovatore discography (en)  Obra derivada Q47088466 (produción operística) Q51280445 (produción operística) Q56825798 (opera performance (en) ) Q51279651 (season premiere at La Scala (en) ) Q47091227 (season premiere at La Scala (en) ) Q47091228 (season premiere at La Scala (en) ) Q57449320 (produción operística)  Lingua lingua italiana
Implicados  Compositor/a Giuseppe Verdi  Libretista Salvadore Cammarano Leone Emanuele Bardare  Guionista Antonio García Gutiérrez
Datas  Fundación / creación 1850  Data de publicación 1852  Data de estrea 19 de xaneiro de 1853
Cifras e dimensións  Duración    2,5 h  Número de partes 4 8
Localización  Lugar estrea Roma Teatro Tordinona (en)  País de orixe Italia
Códigos e identificadores VIAF 177733014 Freebase /m/09g42
Fontes e ligazóns
Wikidata C:Commons

Il trovatore (en galego O trobador) é unha ópera en catro actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Salvatore Cammarano, baseada na obra de teatro El trovador (1836) de Antonio García Gutiérrez. Foi estreada no Teatro Apollo de Roma, o 19 de xaneiro de 1853. Forma parte, xunto con Rigoletto e La traviata, da chamada "triloxía verdiana", formada polas óperas máis populares de Verdi escritas de xeito consecutivo.

Cammarano morreu a mediados de 1852 antes de rematar o libreto, feito que dou ao compositor a oportunidade de propor revisións significativas, que baixo a súa dirección realizou o xove libretista Leone Emanuele Bardare, e se ven en gran medida na ampliación do papel de Leonora.

A trama -intricada e novelesca- desenvólvese entre Biscaia e Aragón, no marco da revolta de Jaume d'Urgel a principios do século XV contra Fernando de Antequera, a raíz do resultado do Compromiso de Casp, ao que se chegou logo da morte sen fillos de Martiño o Humano.

Personaxes

Personaxe	Tesitura	Elenco na estrea, 19 de xaneiro de 1853 (Director: – )	Versión revisada en francés (Le trouvère), 12 de xaneiro de 1857 (Director: – )
Conde de Luna, un nobre ao servizo do príncipe de Aragón	barítono	Giovanni Guicciardi	Marc Bonnehée
Manrico, un trobador e oficial no exército do príncipe de Urgell	tenor	Carlo Baucardé	Louis Guéymard
Azucena, unha xitana, supostamente nai de Manrico	mezzosoprano	Emilia Goggi	Adelaide Borghi-Mamo
Leonora, dama nobre, namorada de Manrico e cortexada por De Luna	soprano	Rosina Penco	Pauline Guéymard-Lauters
Ferrando, oficial de Luna	baixo	Arcangelo Balderi	Prosper Dérivis
Ines, confidente de Leonora	soprano	Francesca Quadri	Mme Dameron
Ruiz, secuaz de Manrico	tenor	Giuseppe Bazzoli	Sapin
Un vello xitano	baixo	Raffaele Marconi
Un mensaxeiro	tenor	Luigi Fani
Amigos de Leonora, monxas, lacaios do conde, guerreiros, xitanos

Véxase tamén

---

Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.  Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.

---