A Igrexa vella de Petäjävesi (en finés: Petäjäveden vanha kirkko) é unha igrexa de madeira situada en Petäjävesi, Finlandia. Construíuse entre 1763 e 1765, cando Tavastia aínda formaba parte de Suecia. O campanario construíuse en 1821. Inscribíuse en 1994 na lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO polo seu testemuño da arquitectura de igrexas de madeira dos países nórdicos.[1]
A igrexa está situada a 1 km ao oeste do centro de Petäjävesi. É unha igrexa popular para vodas no verán e hai servizo relixioso a maioría dos domingos.[Cómpre referencia]
A igrexa construíuse como capela da zona de Petäjävesi, que pertenceu á congregación de Jämsä. Xa en 1728, a coroa concedera permiso á poboación local para construír un cemiterio e unha pequena igrexa na aldea, pagando os seus propios gastos, porque a viaxe á igrexa máis próxima en Jämsä era longa, porén, tardou uns 35 anos en comezar a construción. A igrexa planeouse e construíuse por Jaakko Klemetinpoika Leppänen, un construtor de igrexas de Vesanka.[1] En 1821, ampliáronse as fiestras e a sancristía trasladouse da parte norte da igrexa ao leste. Tamén engadíuse o campanario por Erkki Leppänen, neto do construtor orixinal.[1] A igrexa deixou de usarse en 1879, cando se construíu a nova igrexa.[1]
Construída orixinalmente enteiramente con troncos de piñeiro, a antiga igrexa conservou excepcionalmente ben o seu aspecto orixinal e a súa decoración interior. A igrexa amosa influencias dos estilos arquitectónicos gótico, renacentista e barroco.[2] A planta en forma de cruz da igrexa, con brazos de tamaño similar, comezou a utilizarse nos países nórdicos a finais do século XVII e volveuse común no século XVIII nas igrexas rurais.[2] Non obstante, o teito alto lembra o estilo gótico anterior, e o teito octogonal cun deseño circular deriva do óculo de Arquitectura renacentista.[2] O interior da igrexa tamén está ben conservado do seu uso durante os séculos XVIII e XIX. O púlpito, os bancos, as galerías e os candelabros talláronse a man por artesáns locais en madeira de piñeiro.[1][2]
Vista interior desde o balcón norte cara á dirección da portada
Hai influencias das bóvedas das igrexas de pedra nas formas e pinturas decorativas do teito
Despois da construción da nova igrexa, a antiga permaneceu abandonada durante moito tempo. Só o cemiterio arredor da igrexa e o campanario estaban en uso. Na década de 1920, un historiador de arte polaco-austríaco Josef Strzygowski decatouse do valor arquitectónico e histórico da igrexa e, desde 1929, restaurouse varias veces.[2] En 1994 aprobouse como Patrimonio da Humanidade da UNESCO, representando a tradición típica das igrexas de madeira de Escandinavia oriental.[1]
123456"Petäjävesi Old Church". UNESCO World Heritage Centre. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Consultado o 25 de setembro de 2021.
Vista interior desde o balcón norte cara á dirección da portada
Hai influencias das bóvedas das igrexas de pedra nas formas e pinturas decorativas do teito
