Igor Diakonoff

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Igor Diakonoff
Nacemento30 de decembro de 1914
 San Petersburgo
Falecemento2 de maio de 1999
 San Petersburgo
SoterradoCemitério Bogoslovskoe
NacionalidadeImperio Ruso, República Socialista Soviética Federativa de Rusia, Unión Soviética e Rusia
Alma máterFaculty of Philology of Saint Petersburg State University
Ocupaciónlingüista, historiador, armenologist e tradutor
PremiosOrde da Estrela Vermella
editar datos en Wikidata ]

Igor Mikhailovich Diakonoff (en ruso И́горь Миха́йлович Дья́конов), nado en Petrogrado o 12 de xaneiro de 1915 e finado na mesma cidade o 2 de maio de 1999, foi un lingüista e asiriólogo ruso.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dun empregado de banca e dunha doutora. De 1922 a 1929 a súa familia viviu na cidade de Oslo onde se forma como bacharel en noruego. A familia de Diakonoff consta cunha enorme notoriedade no campo académico, seu irmán Mikhail Dyakonoff, foi unha autoridade en estudos iraníes, a súa sobriña Elena Dyakonova é tradutora de xaponés antigo. A súa muller Nina Dyakonova historiadora e crítica do romanticismo inglés de comezos do século XIX, ou os seus fillos Mikhail Igorevich Dyakonov, laureado doutor en física e matemáticas pola URSS e Dmitry Igorevich Dyakonov, doutor en física e cabeza do programa de física teórica en altas enerxías.

Teoría[editar | editar a fonte]

Na facultade de Historia de Leningrado ingresa no grupo de asirioloxía do profesor A.P.Riftin. Traballa facendo inventario da colección de Nikolay Likhachyov de táboas en escritura cuneiforme, chegando a memorizalas e clasificándoas por tipos e xéneros. Doutórase en relacións da rexión de Asiria. No 1944 é alistado na guerra contra os alemáns, liderando un comando de liberación en Kirkenes grazas ao seu bilingüísmo. De volta ao rexime civil no 1946 comeza a traballar no libro O desarrollo das relacións territorias en Asiria [Развитие земельных отношений в Ассирии] (Leningrad 1949)

Nas décadas posteriores concéntrase nunha tarefa de longa duración, descifrar e editar os documentos das Fortalezas Partas de Nisa. Traballo comezado na década do 1940 xunto con V.A.Livshits e o seu irmán máis vello, M.M.Diakonoff. A tarefa levalles máis de vinte anos (o primeiro paper foi publicado no ano 1951) e, en 1970, estréase a extensa edición do Corpus Inscriptionum Iranicarum, Pt. I-III, Vol. II. Parthian Economic Texts from Nisa. Ed. D.N. MacKenzie. L., Lund Humphries, 1979. Tralo decifrado os editores adoptan e publican o consenso de que o texto está escrito en idioma parto con heterogramas arameos.

En paralelo, Diakonoff , publica Historia de Media desde os primeiros tempos até o século 4º A.C. [История Мидии от древнейших времен до конца IV в. до н. э.] (Moscow—Leningrad 1956). Traballo no que consultou e decifrou documentos do persa antigo.[1]

Bibliografía

  • 1946. The Development of Land Relations in Assyria [Развитие земельных отношений в Ассирии] (Leningrad 1949)
  • 1965. Semito-Hamitic Languages. Moscow: Nauka.
  • 1984. A estratificación social da sociedade antiga. Ed. Naovka. Moscova.
  • 1984. Traballo conxunto con V.P. Neroznak. Phrygian. Delmar, New York: Caravan Books.
  • 1985. "On the original home of the speakers of Indo-European." Journal of Indo-European Studies 13, pp. 92–174.
  • 1986. Traballo conxunto con Sergei A. Starostin. Hurro-Urartian as an Eastern Caucasian Language. Munich: R. Kitzinger.
  • 1988. Afrasian Languages. Moscow: Nauka.
  • 1992. Traballo conxunto con Olga Stolbova e Alexander Militarev. Proto-Afrasian and Old Akkadian: A Study in Historical Phonetics. Princeton: Institute of Semitic Studies.
  • 1995. Archaic Myths of the Orient and the Occident. Acta universitatis gothoburgensis.
  • 1999. The Paths of History. Cambridge: Cambridge University Press.

Notas[editar | editar a fonte]