Idomeneo, re di Creta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Idomeneo, re di Creta
Idomeneo, rei de Creta
Idomeneo frontespizi.JPG
Fronte do libreto orixinal.
Forma Ópera
Actos e escenas 3 actos
Idioma orixinal do libreto Italiano
Libretista Giambattista Varesco
Fontes literarias Baseado no libreto Idomenée de Antoine Danchet (1731), composición de André Campra[1]
Estrea 29 de xaneiro de 1781
Teatro da estrea Cuvilliés-Theater
Lugar da estrea München
Duración 3 horas 30 minutos[2]
Música
Compositor Wolfgang Amadeus Mozart
coro Participación destacable[3]
Orquestración 1 clavicordio
1 timbais
2 frautas
1 piccolo
2 óboes
2 clarinetes
2 fagots
4 trompas
3 trombóns
Instr. de corda: * violíns (primeiros e segundos)
* violonchelos
* violas
* contrabaixos
Editorial Imbault 1795 aprox.
Personaxes

Idomeneo (tenor lírico-spinto)
Idamante (tenor lírico)[4]
Ilia (soprano lírica)
Voz do oráculo (baixo)
Arbaces (tenor lírico)
Sumo sacerdote de Neptuno (tenor lírico)
Electra (soprano dramática)
Cretenses, prisioneiros troianos, sacerdotes de Neptuno, mariñeiros e soldados.[5]

Idomeneo, re di Creta (en galego, Idomeneo, rei de Creta) é unha ópera en tres actos con música de Wolfgang Amadeus Mozart e libreto en italiano de Giambattista Varesco, segundo un texto en francés de Antoine Danchet ao que puxo música André Campra como Idoménée en 1712. Carlos Teodoro, elector de Baviera, fíxolles o encargo a Mozart e Varesco en 1780 para un carnaval de corte. Probablemente elixiu o tema, aínda que puido ter sido Mozart.[6] Foi estreada o 29 de xaneiro de 1781 no Cuvilliés-Theater de München baixo a dirección do propio compositor.

Instrumentación orixinal[editar | editar a fonte]

A partitura de Mozart prevé o emprego de cordas, dúas flautas, un piccolo, dous óboes, dous clarinetes, dous fagots, catro trompas, tres trombóns, timbais. E para os recitativos, clavicordio e violonchelo.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Personaxe Tesitura Reparto na estrea, 29 de xaneiro de 1781
(Director: Wolfgang Amadeus Mozart)
Ilia, princesa de Troia soprano Dorothea Wendling
Idomeneo (Idomeneus), rei de Creta tenor Anton Raaff
Idamante (Idamantes), fillo Idomeneo soprano castrato (posteriormente reescrito para tenor) Vincenzo dal Prato
Elettra (Electra), princesa de Argos soprano Elisabeth Wendling
Arbace (Arbaces), conselleiro de Idomeneo tenor Domenico de' Panzacchi
Sumo sacerdote de Neptuno tenor Giovanni Valesi
Voz do Oráculo de Neptuno baixo
Dúas mulleres cretenses soprano e mezzo-soprano
Dous Troianos tenor e baixo

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Guía visual de la Ópera, Espasa.
  2. Guías visuales Espasa: Ópera (1.ª ed.). ISBN 978-84-670-2605-4. 
  3. Roger Alier, Marc Heilbron y Fernando Sans Rivière: La discoteca ideal de la ópera, Editorial Planeta, S. A., 1995. ISBN 84-08-01285-1.
  4. La Guía visual de la Ópera, Espasa, sinala mezzosoprano e tenor.
  5. José María Martín Triana: El libro de la ópera, segunda reimpresión en "El libro de bolsillo", 1992, Alianza Editorial, ISBN 84-206-0284-1.
  6. David Cairns, Mozart and his Operas, 2006, p. 36. University of California Press. ISBN 978-0520228986

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Operalogo.svg
A Galipedia ten un portal sobre: