I puritani

I puritani
	Título I puritani (it)
	Título I puritani (it)
	Instancia de obra dramáticomusical
	Instancia de obra dramáticomusical
Características
	Xénero artístico ópera
	Forma artística ópera
	Baseado en Têtes rondes et Cavaliers (en)
	Personaxes Lord Arturo Talbo (en) ; Sir Giorgio Valton (en) ; Sir Riccardo Forth (en) ; Lord Gualtiero Valton (en) ; Sir Bruno Robertson (en) ; Elvira (en) ; Enrichetta di Francia (en)
	Discografía I Puritani discography (en)
	Obra derivada I puritani (en) (produción operística)
	Lingua lingua italiana
Implicados
	Compositor/a Vincenzo Bellini
	Libretista Carlo Pepoli
	Guionista Jacques-François Ancelot (pt)
Datas
	Data de publicación século XIX
	Data de estrea 24 de xaneiro de 1835
Cifras e dimensións
	Número de partes 3 ; 2
	Número de partes 3 ; 2
Localización
	Lugar estrea Comédie-Italienne (en)
	País de orixe Italia
VIAF
Códigos e identificadores
VIAF
VIAF	184379899
Freebase	/m/0h2q8
Fontes e ligazóns
	Wikidata C:Commons

I puritani (en galego Os puritanos) é unha ópera en tres actos con música de Vincenzo Bellini e libreto en italiano de Carlo Pepoli, baseado no drama Têtes rondes et cavaliers de Jacques-François Ancelot e Xavier Boniface Saintine. Algúns indican que o libreto tamén está baseado na novela Old Mortality de Walter Scott, mais outros só encontran relación co lugar e os feitos políticos que son narrados. Foi estreada o 24 de xaneiro de 1835 no Théâtre Italien de París. Ao mesmo tempo, Bellini compuxo unha versión alternativa pensada para a famosa cantante María Malibrán, debería ser representada en Nápoles e que, porén, non foi representada ata o 10 de abril de 1986 no Teatro Petruzzelli de Bari. Foi a última obra do compositor, que morreu 8 meses despois da súa estrea.

A ópera narra o drama amoroso de Elvira e Arturo en plena revolución entre os puritanos, partidarios de Oliver Cromwell, e os realistas que apoiaban á casa de Estuardo.

A pesar de que o libreto é cértamente confuso e pouco crible, a música de Bellini está entre a máis coidada e bela que escribiu. A foi o resultado do desexo de Bellini de compoñer unha ópera para o público parisiense. Para esta tarefa recibiu o apoio de Rossini, que daquela triunfaba en París.

Personaxes

Personaxe	Tesitura	Elenco na estrea, 24 de xaneiro de 1835^[1] (Director: )
Lord Arturo Talbo^[2]	tenor	Giovanni Battista Rubini
Elvira, prometida de Arturo	soprano	Giulia Grisi
Sir Riccardo Forth, o líder puritano namorado de Elvira	barítono	Antonio Tamburini
Sir Giorgio Valton,^[3] tío de Elvira	baixo	Luigi Lablache
Lord Gualtiero Valton, pai de Elvira e irmán de Giorgio	baixo	Luigi Profeti
Sir Bruno Robertson	tenor	M. Magliano
Enrichetta di Francia, viúva de Carlos I	mezzosoprano	Maria Amigo
Soldados, heraldos, portaestandartes, puritanos, damas e cabaleiros, paxes, sirvientes

Notas

↑ Lista Casaglia do elenco na estrea
↑ O apelido "Talbo" no libreto é unha substitución de "Talbot" na obra de Ancelot e Saintine.
↑ O apelido "Valton" no libreto é unha substitución de "Walton" na obra de Ancelot e Saintine.

Véxase tamén

Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.

[1] Lista Casaglia do elenco na estrea

[2] O apelido "Talbo" no libreto é unha substitución de "Talbot" na obra de Ancelot e Saintine.

[3] O apelido "Valton" no libreto é unha substitución de "Walton" na obra de Ancelot e Saintine.

[1]

[2]

[3]