O Compaq Portable foi un dos primeiros PC compatibles case ao 100% con IBM.
Un IBM PC compatible ou ordenador clónico,[1] é calquera ordenador persoal que sexa compatible en hardware e software co IBM Personal Computer (IBM PC) e os seus modelos posteriores. Do mesmo xeito que o IBM PC orixinal, un ordenador compatible con IBM PC usa unha unidade central de procesamento baseada en x86, procedente de Intel[2] ou dunha segunda fonte como AMD, Cyrix ou outros provedores como Texas Instruments, Fujitsu, OKI, Mitsubishi ou NEC, e é capaz de usar hardware básico intercambiable, como tarxetas de expansión. Inicialmente, estes ordenadores coñecíanse como clons de PC, clons de IBM ou clons de IBM PC, pero o termo «compatible con IBM PC» agora é só unha descrición histórica, xa que a propia IBM xa non vende ordenadores persoais, despois de vender a súa división a Lenovo en 2005. Wintel é unha descrición similar que se usa máis habitualmente para ordenadores máis modernos.[3]
A designación «PC», tal como se usou en gran parte da historia dos ordenadores persoais, non significaba «ordenador persoal» en xeral, senón un ordenador x86 capaz de executar o mesmo software que un IBM PC contemporáneo. O termo contrastaba inicialmente coa variedade de sistemas informáticos domésticos dispoñibles a principios da década de 1980, como o Apple II, o TRS-80 e o Commodore 64.[4] Posteriormente, o termo utilizouse principalmente en contraste cos ordenadores Amiga de Commodore e Macintosh de Apple.
.jpg?lang=gl)
