Hugh Edwin Strickland

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Hugh Edwin Strickland
Hugh Edwin Strickland 1811-1853.jpg
Nacemento2 de marzo de 1811
Lugar de nacementoReighton, Inglaterra
Falecemento14 de setembro de 1853
Lugar de falecementoCondado de Nottinghamshire, Inglaterra
Causarailway accident
SoterradoIgrexa de Deerhurst
Nacionalidadebritánica
Alma máterUniversidade de Oxford
Ocupaciónnaturalista, ornitólogo, taxónomo e xeólogo
PaiHenry Eustatius Strickland
NaiMary Cartwright
CónxuxeCatherine Dorcas Maule Jardine
PremiosMembro da Royal Society
editar datos en Wikidata ]
Strickland, aos 26 anos
Frontispicio do libro de Strickland e Melville The Dodo and Its Kindred; or the History, Affinities, and Osteology of the Dodo, Solitaire, and Other Extinct Birds of the Islands Mauritius, Rodriguez, and Bourbon (1848)

Hugh Edwin Strickland, nado o 2 de marzo de 1811 e finado o 14 de setembro de 1853, foi un naturalista, ornitólogo, taxónomo e xeólogo inglés.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Hugh Strickland era orixinarion de Reighton, no East Riding de Yorkshire. Era o segundo fillo de Henry Eustatius Strickland de Apperley, Gloucestershire, e da súa esposa Mary, filla de Edmund Cartwright, inventor do tear mecánico, e neta de Sir George Strickland, baronet de Boynton.[1]

En 1827 foi enviado como alumno a Thomas Arnold (1795–1842), un amigo da familia.[1]

De neno xa se interesou pola historia natural, que había de dominar toda a súa vida. Recibiu a súa educación primaria de titores privados e, en 1829, ingresou no Oriel College da Universidade de Oxford. Asistiu a clases de anatomía, de John Kidd e de xeoloxía de William Buckland, e empezou a interesarse tanto na zooloxía como na xeoloxía. En 1831 graduouse como B.A. e, ao ano seguinte, iniciou seu M.A..

En 1845 casou con Catherine Dorcas Maule Jardine, filla de Sir William Jardine.[2] Ela debuxou moitas das ilustracións de Illustrations of Ornithology (Ilustraciones de Ornitoloxía) (1825-43), usando as súas iniciais, CDMS.

Ao regresar á sú casa en Cracombe House, cerca de Tewkesbury, comezou a estudar a xeoloxía do val de Evesham, enviando artigos nos anos 1833 e 1834 á Geological Society of London (Sociedade Xeolóxica de Londres).

Tamén lle prestou moita atención á ornitoloxía. Coñeceu a Roderick Murchison, que o presentou a William John Hamilton (1805-1867) e acompañouno en 1835 nunha viaxe a través de Asia Menor, Tracia (Bósforo) e á illa de Zante. Hamilton logo publicou os resultados desta viaxe a da súa posterior excursión a Armenia en Researches in Asia Minor, Pontus and Armenia (Investigacións en Asia Menor, Ponto e Armenia) (1842).

Mentres exploraba, en 1835, describiu a especie da ave Hippolais olivetorum, na illla de Zante, e Emberiza cineracea na proximidade de Izmir, ao oeste de Turquía.

Despois do su regreso en 1836, Strickland levou á Sociedade Xeológica de Londres varios documentos sobre a xeoloxía dos distritos que visitara no sur de Europa e en Asia. Tamén describiu en detalle os "sedimentos nos condados de Worcester e Warwick, con especial atención as sedimentos fluviais de Cropthorne, nos que se encontraron restos de hipopótamos etc.". Con Murchison leeu ante a Sociedade Xeológica un documento importante On the Upper Formations of the New Red Sandstone System in Gloucestershire, Worcestershire and Warwickshire (Sobre as formacións superiores do novo sistema de areísca vermella en Goucestershire, Worcestershire e Warwickshire) (Trans. Geol. Soc., 1840).

Noutros artigos describiría osarios sobre leitos, en Bristol, Tewkesbury e os Ludlow, e tamén osarios en Woolhope. Foi autor tamén de memorias ornitolóxicas, comunicadas á Zoological Society of London, aos Anais e a Revista de Historia Natural, e á Asociaicón Británica para o Avance da Cienoia.

Tamén elaborou un informe, en 1842, dun comité designado po esta Asociación Británica para considerar as regras de taxonomía zoolóxica. Este informe foi a codificación formal máis temperá do principio de prioridade, que representa o precepto guía fundamental que preserva a estabilidade da nomenclatura biolóxica.

Strickland foi un dos fundadores da Ray Society, suxerida en 1843 e establecida en 1844, cuxo obxecto era a publicación de obras sobre historia natural que non poderían ser emprendidas por sociedades científicas ou editoriais. Para esta sociedade Strickland correxiu, ampliou e editou o manuscrito de Louis Agassiz para a súa "Bibliographia Zoologiae et Geologiae", (1848). En 1845 editou con J. Buckman unha segunda e ampliada edición de "Murchison's Outline of the Geology" de Cheltenham. En 1846 instalouse en Oxford, e dous anos máis tarde emitiu, xunto con Alexander Gordon Melville, un traballo en The Dodo and its kindred (1848).

En 1850 foi nomeado lector adxunto en xeología da Universidade de Oxford, durante a enfermidade de Buckland, e en 1852, fo elixido membro da Royal Society. Ao ano seguinte, despois de asistir á reunión da Asociación Británica en Hull, foi a examinar cortes xeolóxicos no Manchester Sheffield & Lincolnshire Railway cerca de Retford. Alí foi atropelado e morto por un tren; nunha vía dupla saíu do camiño dun tren de mercadorías e foi atropelado por un expreso que viña na dirección oposta. Foi enterrado na igrexa de Deerhurst cerca de Tewkesbury, onde se erixiu unha lápida conmemorativa.

En 1855 publicouse o seu Ornithological Synonyms. A súa colección de 6 000 aves consérvase na Universidade de Cambridge desde 1867.

Algunhas publicacións[editar | editar a fonte]

Libros[editar | editar a fonte]

Honores[editar | editar a fonte]

Eponimia[editar | editar a fonte]

O seu nome é honrado no apelativo de:

Xénero de braquiópodos
Especies

Abreviatura[editar | editar a fonte]

A abreviatura Strickland emprégase para recoñecer a Hugh Edwin Strickland como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Wikisource
  2. "Kindred Britain". Kindred Stanford. xaneiro de 2017. Consultado o 27 de abril de 2022. 
  3. Rubel, M. (1977) Evolution of the genus Stricklandia (Pentamerida, Brach.) in the Llandovery of Estonia, ENSV TA Geoloogia Instituut, Kaljo, D. (ed.) Facies and fauna of the Baltic Silurian, pp. 193-212.
  4. Fortey, Richard (2016) The Wood for the Trees: The Long View of Nature from a Small Wood. London: William Collins. ISBN 978-0-0081-0466-5, p. 233.
  5. "Three Men and a Bird". Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society, vol. 86, part 1, pp. 113-119 (xuño de 2013).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Barbara & Richard Mearns (1997): Biographies for Birdwatchers. Cambridge, Massachusetts: Academic Press Inc. ISBN 978-0-1248-7422-0.
  • Jardine, William (1858): Memoirs of Hugh Edwin Strickland, M. A., John Van Voorst, Londres (417 pp.).

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]