Hipotensión

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura


En medicina, a hipotensión fai referencia a unha condición anormal na que a presión sanguínea dunha persoa é moito máis baixa do habitual, o que pode provocar síntomas como vertixe o mareo. Xeralmente dura uns poucos segundos ou minutos ou anos.

Consideracións xerais[editar | editar a fonte]

Polos términos tensión arterial coñecemos o concepto de presión que o sangue exerce sobre as paredes dos vasos que a conducen a través do sistema circulatorio. A hipotensión consistiría nunha medida desta presión por debaixo dunhas cifras consensuadas na comunidade científica como as normales para un rango de sexo e idade.

Unha presión sanguínea demasiado baixa fai que chegue un fluxo insuficiente do sangue aos órganos vitais do corpo a través das arterias. Débese ter en conta que, en función da estrutura corporal de cada persoa, o que para unha é unha presión sanguínea baixa, para outra pode ser normal. Un acabado de nacer ten unha presión sanguínea distinta á dun adolescente, unha mujer en idade fértil ou á dun ancián que se queixa de diversas dolencias. O importante, polo tanto, é observar a diferenza que se puidera presentar respecto ao valor normal de cada persoa.

As persoas que sufren de hipotensión non poden experimentar emocións fortes debido ao incremento da actividade cardíaca que estas implican, xa que a presión segue sendo moi baixa e o corazón late moi rápido, provocando así unha difusión anormal do sangue, causando que a presión baixe aínda máis do normal.

A presión sanguínea normal é usualmente de 120/80 mm Hg (sistólica/diastólica). En persoas sás, especialmente atletas, unha baixa presión sanguínea é sinal de boa saúde cardiovascular (corazón e vasos sanguíneos). Pero unha presión baixa pode ser sinal de algún problema subyacente —especialmente na vexez— que pode causar un fluxo sanguíneo inadecuado ao corazón, cerebro e a outros órganos vitais.

En calquera individuo, unha presión sistólica menor a 90 mm Hg e/o unha presión diastólica menor a 60 mm Hg débese diagnosticar como hipotensión arterial.

Causas[editar | editar a fonte]

A hipotensión normalmente está causada por algún destes factores:

Outra causa moi común é a hipotensión ortostática, producida polo cambio repentino da posición do corpo, normalmente ao erguerse rapidamente da cama ou dunha cadeira.

Síntomas[editar | editar a fonte]

A hipotensión soe vir acompañada doutros síntomas:

  • Palidez
  • Mareo
  • Náusea
  • Vómito
  • Síncope (Desmaio)
  • Dor torácica
  • Dificultade respiartoria
  • Palpitacións
  • Adormecemento
  • Dor de cabeza
  • Sensación de inestabilidade
  • Rixidez cervical
  • Visión borrosa
  • Vertixe

Consecuencias[editar | editar a fonte]

A hipotensión soe afectar a:

Tratamento[editar | editar a fonte]

As persoas con hipotensión deben evitar permanecer de pe, estar sentados ou ben tumbados por un período prolongado. Pódese aumentar a cantidade de sal na dieta e tomar líquidos non alcohólicos, en especial algunha infusión de té ou de café. De verse repeticións constantes, recoméndase tratarlas con medicamentos como fludrocortisona. Para todo o anterior, convén orientarse e deixarse levar seguindo algún criterio médico.

Poñerse en contacto cun médico cando pase calquera das seguintes complicacións:

  • Se se sufre de síncope
  • Dificultades respiratorias
  • Feces escuras
  • Vertixes
  • Febre superior aos 38 °C
  • Arritmia