Saltar ao contido

Hilde Holger

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaHilde Holger

(1925) Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento(de) Hilde Sofer Editar o valor en Wikidata
18 de outubro de 1905 Editar o valor en Wikidata
Viena, Austria Editar o valor en Wikidata
Morte22 de setembro de 2001 Editar o valor en Wikidata (95 anos)
Londres, Reino Unido Editar o valor en Wikidata
Causa da mortetose Editar o valor en Wikidata
Lugar de sepulturaGolders Green Crematorium (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Outros nomesHilde Holger Editar o valor en Wikidata
ResidenciaCamden Town Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónbailarina, profesora de música, coreógrafa, dance teacher (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Empregadorautoemprego Editar o valor en Wikidata
ProfesoresGertrud Bodenwieser (pt) Traducir Editar o valor en Wikidata
AlumnosLindsay Kemp, Jane Asher, Vally Wieselthier (pt) Traducir, Marion Stein, Ivan Illich, Litz Pisk (pt) Traducir, Luke Jennings (en) Traducir e Kristina Rihanoff (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Premios
Sitio webhildeholger.com Editar o valor en Wikidata
IMDB: nm4535166 Editar o valor en Wikidata

Hilde Boman-Behram, nada como Hilde Sofer en Viena o 18 de outubro de 1905 e finada en Londres o 24 de setembro de 2001, foi unha bailarina expresionista, coreógrafa e profesora de danza coñecida como Hilde Holger. O seu traballo pioneiro en danza transformou a danza moderna.[1][2]

Familia

[editar | editar a fonte]

A familia de Hilde era xudía liberal. Era filla de Alfred e Elise Sofer Schreiber.[3] O seu pai escribía poesía, mais faleceu en 1908. O seu avó fabricaba zapatos para a corte austríaca.

Despois de que a Alemaña nazi invadise Austria, Holger fuxiu de Viena en 1939, e como non se lle permitiu entrar en Inglaterra, foi para a India.[4] En Bombai coñeceu o Dr. Ardershir Kavasji Boman-Behram, con quen casou en 1940.[5] A nai da Hilde, o seu padrasto e outros catorce parentes morreron no holocausto.

Hilda Holger tivo dous fillos, sendo a primeira unha filla en 1946 nada na India, de nome Primavera Boman-Behram. O ano 1948 a familia de Holger emigrou para Inglaterra.[5] O seu segundo fillo foi un neno, Darius Boman-Behram, nado en 1949 con síndrome de Down; ese feito inspirou a Holger a traballar con persoas con discapacidades físicas.

Carreira

[editar | editar a fonte]

Hilde Holger comezou a bailar con seis anos de idade. Como era demasiado nova para entrar na Academia Estatal de Música e Artes Dramáticas na Academia Estatal de Viena, comezou a estudar danza de salón xunto coa súa irmá (Hedi Sofer) ata que foi aceptada para estudar coa bailarina radical Gertrud Bodenweiser, que naquela época era profesora na Academia Estatal de Viena.[6] Eran admiradores do traballo de Isadora Duncan e de Ruth St. Denis. Holger axiña chegou a ser a bailarina principal e grande amiga de Bodenweiser, e viaxaba coa compañía dela por todas as partes de Europa occidental e oriental. Viaxaba tamén co seu propio grupo, o Grupo de Danza Hilde Holger. Cando tiña 18 anos fixo a súa primeira presentación en solitario na Secession Vienesa, e máis tarde no Hagenbund de Viena, París e Berlín. A súa danza expressionista, moi eloxiada, creou unha reacción fóra de serie. Por causa da súa paixón pola danza, o ano 1926 formou a Nova Escola da Arte de Movemento no Palacio Ratibor no centro de Viena. As presentacións de nenos foron bailados nos parques e na fronte de monumentos alí. O día 12 de marzo de 1938 a Alemaña nazi mandou soldados entraren na Austria e creou unha lei que unificaba Alemaña con Austria, a Anschluss. Naquela época tornouse ilegal para xudeus participar en calquera actividade de arte.

Holger recibiu axuda do seu amigo Carlos Petrach para fuxir do país. Decidiu ir para a India porque dixo que a arte da India era a máis imperiosa para a cultura occidental naquela época.

Na India tivo a oportunidade de empregar novas experiencias no seu traballo, especialmente os xestos da danza india. A danza India clásica ten máis do que trescentos xestos, usados para expresar a vida e a natureza. En 1941 Holger fundou unha nova escola de danza en Bombai, aceptando persoas de calquera raza, relixión e etnia, sen prexuízo. Do mesmo xeito que fixo cando estaba en Viena, Holger participou de novo na comunidade artística. Entre os seus amigos estaba o bailarín indio Ram Gopal, que tamén bailaba na escola de Holger. En 1948 mudouse de novo por causa da partición da India e a violencia que estaba crecendo entre musulmáns e hindús. Desta vez Hilde partiu para Londres.

Despois de chegar ao Reino Unido, o seu Grupo Moderno de Ballet presentábase nos parques, nas igrexas e nos teatros. Unha vez máis ela abriu unha nova escola de danza, a Escola da Hilde Holger de Danza Contemporánea, e ficou fiel ao estilo de sempre, que o corpo e a mente ten que formar unha soa unidade, para que o bailarín sexa o mellor. O progreso máis importante que consiguio en Londres, o ano 1951, foi a celebración da estrea de “Under the Sea”, que foi inspirado polas composicións de Camille Saint-Saëns.

En 1972 presentou unha danza chamada “Man against Flood” para honrar a Rewi Alley, membro do Partido Comunista da China. Esta danza incluíu participantes que formaron unha parede humana contra unha inundación de auga.[7]

A súa interpretación “Apsaras” (1983) explotou as súas experiencias na India. No verán de 1983 Holger volveu á India, onde traballou como coreógrafa para un grupo grande de danza dirixido por Sachin Shankar.

Holger tiña orgullo especial do seu traballo con persoas con discapacidade. Creou unha forma de terapia de danza para nenos con síndrome de Down. Holger foi a primeira persoa que integrou bailaríns profesionais con mozos e adultos que tiña discapacidades graves. Realizou o seu soño en 1968 en Sadler's Wells cando creou “Towards the Light” con música por Edward Grieg. Foi traballo pioneiro e unha das primeiras presentacións de danza integrada que se realizou nun escenario profesional.[8]

Legado

[editar | editar a fonte]

Hilde Holger deixou unha marca moi forte en tres xeracións de bailaríns, e en quen traballaba con coreografía. Cando estaba ensinando, as súas expectativas eran altas e non tiña medo de correr riscos. Aceptaba as persoas sen prexuízo, tamén aquelas discapacitadas. Só esperaba sinceridade por parte de todos.

Un dos seus alumnos, Wolfgang Stange, continuou o traballo que comezou con persoas discapacitadas, como aquelas con síndrome de Down ou autismo, do mesmo xeito que aceptaba calquera persoa discapacitada fisicamente. A compañía de Stange, Compañía de Teatro de Danza en Gran Bretaña creou “Hilde” que foi presentada no Teatro Riverside de Londres o ano 1996, e tamén no Odeón en Viena en 1998. Esta presentación de “Hilde” en Viena emocionou o Mestre de Ballet da Casa Estatal de Ópera e Ballet de Viena de tal xeito, que presentou unha interpretación no escenario da casa de ópera, feita por persoas con problemas de aprendizaxe que foi recibida con moitos aplausos.

As últimas semanas da súa vida Holger continuou a impartir clases de danza no seu estudo de Camden Town, onde moraba dende había máis de cincuenta anos. Entre os seus alumnos estiveron Liz Aggiss, Jane Asher, primavera Boman, Carol Brown, Carl Campbell, Sophie Constanti, Jeff Henry, Ivan Illich, Luke Jennings, Thomas Kampe, Claudia Kappenberg, Cecilia Keen Abdeen, Lindsay Kemp, Juliet Miangay-Cooper, Royston Maldoom OBE, Anna Niman, David Niman, Litz Pisk, Kristina Rihanoff, Kelvin Rotardier, Feroza Seervai, Rebecca Skelton, Marion Stein, Sheila Styles, Jacqueline Waltz e Vally Wieselthier.[9][10]

Coreografías

[editar | editar a fonte]
Ano Rendemento Música Localización do Congreso Outros
1923 Bouree Johann Sebastian Bach Wiener Secession
1923 Eine Seifenblase Claude Debussy Wiener Secession
1923 Forelle Franz Schubert Wiener Secession
1923 Humoreske Max Reger Wiener Secession
1923 Le Martyre de Saint Sebastien Claude Debussy Wiener Secession
1923 Reiter im Sturm Siegfried Frederick Nadel Wiener Secession
1923 Sarabande Johann Sebastian Bach Wiener Secession
1923 Trout
1923 Vogel als Prophet Franz Schubert Wiener Secession
1926 Funeral March for a Canary Lord Berners
1926 Mechanical Ballet
1929 Chaconne & Variations George Frideric Handel
1929 Englischer Schafertanz Percy Aldridge Grainger
1929 Hebraischer Tanz solo Alexander Moissejewitsch Weprik
1929 Lebenswende Karel Boleslav Jirák
1929 Marsch Sergei Sergejewitsch Prokofjew
1929 The Martyrdom of Saint Sebastien Claude Debussy
1929 Mutter Erde Heinz Graupner
1929 Sarabande und Bourree Johann Sebastian Bach
1929 Tanz nach Rumaischene Motive Béla Bartók
1931 Javanische Impression Heinz Graupner
1933 Kabbalistischer Tanz Vittorio Rieti
1936 Ahasver Marcel Rubin Volkshochschule, Wien
1936 Barbarasong Kurt Weill Volkshochschule, Wien
1936 Engel der Verkündigung Georg Friedrich Händel Volkshochschule, Wien
1937 Flämischer Bilderboden despois Breughel Volksbildungshaus, Stöbergasse, Wien
1937 Golem Friedrich Wilckens Volksbildungshaus, Stöbergasse, Wien
1937 Mystischer Kreis Rudolph Reti Volksbildungshaus, Stöbergasse, Wien
1937 Orientalischer Tanz Graupner Volksbildungshaus, Stöbergasse, Wien
1937 Passacaglia Georg Friedrich Händel Volksbildungshaus, Stöbergasse, Wien
1937 Tango Ralph Benatzky Volksbildungshaus, Stöbergasse, Wien
1948 Annunciation
1948 Emperors new Clothes Wolfgang Amadeus Mozart
1948 Pavane Maurice Ravel
1948 Russian Fairy Tales Alexander Porfirjewitsch Borodin, Modest Petrovich Mussorgsky
1948 Selfish Giant
1948 Tales and Legends in Modern Ballet
1948 Viennese Waltz Johann Strauss II
1952 Dance with Cymbals on the Indian Ocean
1952 Dance with Tambourines Fritz Dietrich
1952 Nocturne Heinz Graupner
1952 Slavic Dance Antonín Dvořák
1954 Aztec Cult (Sacrifice)
1954 Barbar the Elephant
1954 Old Vienna
1954 Orchid
1954 Rhythm of the East
1954 Selfish Giant
1954 Tibetan Prayer Songs
1955 Angels
1955 Dance Etudes
1955 Galliarde-Siciliano Ottorino Respighi
1955 Hoops Georges Bizet
1955 Jazz Heinz Graupner
1955 Men & Horses John S. Beckett
1955 Toccata Pietro Domenico Paradies
1955 Under the Sea Camille Saint-Saëns Sadler’s Wells
1955 Valse Caprice Aram Khachaturian
1956 Etude
1956 Prelude Johann Sebastian Bach
1956 Theme and Variations George Frideric Handel
1957 Allegro Vivaci Johann Sebastian Bach
1957 Bird
1957 Café Dansant George Gershwin
1957 Egypt
1957 The Hunter and the Geese
1957 Madonna
1957 March Lev Knipper
1957 Nativity George Frideric Handel, Franz Schubert, Johann Sebastian Bach
1957 Sale Johann Strauss II
1957 The Toyshop Aram Khachaturian
1957 Stranger Aaron Copland
1957 Witches Kitchen and Walpurgisnight Paul Dukas
1958 Dance Divertissement
1958 Dance for four Women Joaquín Turina
1958 Dance with Bells John S. Beckett
1958 Ritual Fire Dance Manuel de Falla
1958 Song of the Earth Antonín Dvořák
1960 Allegro Arcangelo Corelli
1960 Dawn of Life
1960 The Farmer’s Curst Wife Peter Warlock
1960 Frankie and Johannie Peter Warlock
1960 Imaginary Invalid Gioachino Rossini
1960 Secret Annexe
1960 West Indian Spiritual
1961 Dance for Two Germaine Tailleferre
1961 Egypt
1961 The House of Bernarda Alba (The Sisters) Joaquín Turina escrito por Federico Lorca
1961 Metamorphoses Ovid
1961 Pierrot Johann Sebastian Bach
1963 Dance for Men
1963 Dream Friedrich Wilckens
1963 Lady Isobel and the Elf Knight Peter Warlock
1963 Narcissus (The Image) Heinz Graupner
1965 Ballad of the Hanged (Villons Epitaph)
1965 Cain’s Morning
1965 Canticle of the Sun Johann Pachelbel
1965 Creation of Adam & Eve Olivier Messiaen
1965 Nightwalkers Olivier Messiaen
1965 Saint Francis and his sermon to the birds
1968 Angelic Prelude – Inspirations Giuseppe Torelli
1968 Salome Philip Croot
1968 Towards the Light Edvard Grieg Sadlers Wells
1968 The Wise & Foolish Virgins Philip Croot
1970 The Scarecrow
1971 Snowchild
1972 Bamboo Aram Chatschaturjan Commonwealth Institute, London
1972 Bauhaus Erik Satie Commonwealth Institute, London
1972 Embrace Erik Satie Commonwealth Institute, London
1972 Flight Commonwealth Institute, London
1972 Hieronymus Bosch Roger Cutts Commonwealth Institute, London
1972 Honoré Daumier Commonwealth Institute, London
1972 The Hypopatic Doctor Gioachino Rossini, Franz Schubert Commonwealth Institute, London
1972 Inspirations Sergei Rachmaninoff, Claude Debussy Commonwealth Institute, London
1972 Man against Flood Yin Chengzong Commonwealth Institute, London baseado no libro de Rewi Alley
1972 Prelude
1972 Renaissance, Scene on Earth, Scene on Heaven Mompou, Gordon Langford, Banchieri Commonwealth Institute, London
1972 Shiva and the Grasshopper Gordon Langford Commonwealth Institute, London baseado no poema de Kipling
1972 Suspension Maurice Ravel Commonwealth Institute, London
1972 Tranquillity Alan Hovhaness Commonwealth Institute, London
1972 Tribal Nocturne Béla Bartók Commonwealth Institute, London
1974 Archaic
1974 Bamboo Aram Chatschaturjan
1974 Egypt Giuseppe Verdi
1974 Hieronymus Bosch Roger Cutts
1974 The Hunter and the Hunted
1974 Paul Klee Spring Awakening Béla Bartók
1974 Renaissance Federico Mompou
1974 Spring Awakening
1975 Inspirations Sergei Rachmaninow, Claude Debussy Hampstead Theatre, London
1975 Mobiles Alfredo Casella Hampstead Theatre, London
1975 Paul Klee Spring Awakening Béla Bartók Hampstead Theatre, London
1975 Rockpaintings Roger Cutts Hampstead Theatre, London
1975 Toulouse Lautrec Erik Satie Hampstead Theatre, London
1976 The Park
1977 Prelude and Chorale César Franck
1977 Sacred and Profane Dance
1979 African Poetry
1979 Apsaras
1979 Homage to Barbara Hepworth Heitor Villa-Lobos
1979 Prelude Giuseppe Torelli
1979 Tower of Mothers Carl Orff
1979 Tradisches Ballet coreografiada por Oskar Schlemmer
1979 We are Dancing Johann Sebastian Bach
1983 The Bow and Arrow David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1983 Fishes David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1983 The Letter Coleridge Hampstead Theatre, London
1983 The Manikin Coleridge Hampstead Theatre, London
1983 The Penguin Story David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1983 Pick a Back Coleridge Hampstead Theatre, London
1983 Poems on a Boy’s Painting David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London Poesía de Ke Yan, imaxes de Bu Di
1983 Sea and Sand Hampstead Theatre, London
1983 Sea, Clouds, Sparkling Lighthouse, Flames Hampstead Theatre, London
1983 Umbrellas Hampstead Theatre, London Poesía de Ke Yan, imaxes de Bu Di
1983 What is a Poem David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1984 The City Marcel Rubin Hampstead Theatre, London
1984 Don Quixote David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1984 Ritual David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1984 Scherzo Frédéric Chopin
1988 Children of the Vorstadt Franz Lehár Hampstead Theatre, London
1988 Childrens' Games
1988 Death and the Maiden Franz Schubert Hampstead Theatre, London
1988 Egon Schiele in Memoriam, The Dying Empire Strauss Hampstead Theatre, London
1988 The Family Hugo Wolf Hampstead Theatre, London
1988 Flemish Picture Sheet
1988 Fluteplayers
1988 Four Seasons Antonio Vivaldi Hampstead Theatre, London
1988 Golem Wilckens
1988 Hands David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1988 The Least is the Most Schlagzeug: David Sutton-Anderson Hampstead Theatre, London
1988 Mechanical Ballet Ludwig Hirschfeld Mack
1988 Models Franz Schubert, Arnold Schönberg Hampstead Theatre, London
1995 Whales
2000 Rhythms of the Unconscious Mind

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. ↑ "Hilde Holger" (en inglés). 2007. Arquivado dende o orixinal o 14 de novembro de 2006. Consultado o 2012-12-18. 
  2. ↑ "Hilde Holger" (en inglés). 2011. Arquivado dende o orixinal o 12 de febreiro de 2016. Consultado o 2016-02-12. 
  3. ↑ Marina Sassenberg. "Hilde Holger" (en inglés). Consultado o 2012-12-18. 
  4. ↑ Julia Pascal (2000-03-08). "Adi Boman" (en inglés). Consultado o 2012-12-18. 
  5. ↑ 5,0 5,1 "Ardeshir Kavasji Boman Behram 1909–2000" (en inglés). 2008-12-22. Consultado o 2012-12-18. 
  6. ↑ Vernon-Warren, B. and Warren, C. (Eds) (1999) Contribuição de Gertrud Bodenwieser e Viena para Ausdruckstanz. Routledge. ISBN 90-5755-035-0, pg. 22
  7. ↑ Lei, W. (1972-10-28) Homem contra Dilúvio (en chinés). The Hong Kong New Evening Post.
  8. ↑ Julia Pascal (2001-09-26). "Hilde Holger" (en inglés). Consultado o 2012-12-27. 
  9. ↑ "Lindsay Kemp obituary". 2018. Consultado o 9 de setembro de 2018. 
  10. ↑ "British choreographer and mime Lindsay Kemp dies". 2018. Consultado o 9 de setembro de 2018. 

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hilde_Holger&oldid=7155219»