Heroe da Unión Soviética

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Heroe da Unión Soviética
Hero of the Soviet Union medal 1.svg
Estrela do Heroe da Unión Soviética
Outorgada por a Unión Soviética Unión Soviética
Tipo Título honorario
Elixibilidade Militares soviéticos e cidadáns estranxeiros
Outorgada por «Fazañas heroicas ao servizo do estado e sociedade soviéticos»
Estado Non se entrega actualmente
Estadísticas
Establecida 16 de abril de 1934
Primeira outorgada 20 de abril de 1934
Última outorgada 24 de decembro de 1991
Outorgadas totais 12776
Precedencia
Seguinte maior Ningunha
Igual Orde de Lenin
Seguinte menor Heroe da Federación Rusa

Heroe da Unión Soviética (ruso: Герой Советский Союз, Guerói Sovétsky Soyuz) era o máis alto título honorario e o grao de distinción superior da Unión Soviética. Incluía a Orde de Lenin e, como sinal de excelencia, a medalla da Estrela Dourada co certificado da fazaña (grámota), concedido polo Presidium do Soviet Supremo da Unión Soviética. O galardón foi establecido o 16 de abril de 1934.

Historia[editar | editar a fonte]

Máis de 12 500 persoas recibiron esta distinción.[1] A gran maioría durante a Gran Guerra Patria (11 635 Heroes da URSS, 101 en dúas ocasións, 4 en tres ocasiones e 2 en catro ocasiones). Un heroe famoso foi Aleksandr Matrosov que recibiu de maneira póstuma por morrer ao bloquear unha metralladora inimiga co seu propio corpo. Tamén recibiu a condecoración a título póstumo o español Rubén Ruiz Ibárruri, único fillo home de Dores Ibárruri A Pasionaria, caído durante a batalla polo control da estación central na Batalla de Stalingrado.

Os primeiros en recibir a distinción foron os pilotos: Liapidevsky, Levanevsky, Vasili Molokov, Mavrikiy Slepniov, Nikolái Kamanin, Iván Doronin e Vodopiánov, que participaron na procura e rescate da tripulación do vapor Cheliuskin, que se afundiu en augas do Ártico o 13 de febreiro de 1934.

Hai casos curiosos, como o de Lev Shestakov quen reclamou o título ao presentar probas de que derrubara e matado a Hans-Ulrich Rudel, o as de Stuka que voou en pedazos ao acoirazado ruso Marat en Kronstad-Leningrado. Shestakov que estaba de patrulla observou a aterraxe de emerxencia dun Stuka e logo cando xa se achegaban viu outro Stuka aterrar, así que el e os seus soldados apuraron o paso, pois os brancos víanse «interesantes».

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]