Heitor Villa-Lobos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Heitor Villa-Lobos
Heitor Vila-Lobos (c. 1922).jpg
Nacemento5 de marzo de 1887
 Río de Xaneiro
Falecemento17 de novembro de 1959
 Río de Xaneiro
NacionalidadeBrasil
Ocupacióncompositor, coreógrafo, director de orquestra, musicólogo, catedrático de universidade, classical guitarist e pianista
PaiRaul Villa-Lobos
CónxuxeArminda Villa-Lobos
Coñecido/a porString Quartet No. 14, Chôros No. 1, String Quartet No. 3 e Bachianas Brasileiras
editar datos en Wikidata ]

Heitor Villa-Lobos, nado o 5 de marzo de 1887 e finado o 17 de novembro de 1959, foi un compositor brasileiro.

Vida[editar | editar a fonte]

Os primeiros anos[editar | editar a fonte]

O seu pai era de ascendencia española e a súa nai de ascendencia indíxena[1]. Raúl, o pai, era historiador e ensinou ó seu fillo a tocar a frauta e o clarinete. Na casa era habitual a música clásica, e o propio Heitor, sendo neno reuníase cos músicos da rúa para improvisar sobre instrumentos locais partindo de melodías de moda. Deste xeito, o mozo Villa-Lobos de seguida converteuse nun gran guitarrista[1]. Instrumento no que tocaba ós clásicos, adaptándo as súas composicións. De seguida pasou ó violocello, que tocaba na orquestra do Teatro Recreio cun repertorio variado de zarzuelas, óperas e operetas[1]. No 1905, antes de cumprir os vinte anos, decidiu abandonar a formación académica e comezou a traballar en bandas de música que percorrían o Brasil, entrando en contacto cos ritmos e melodías dos indios, os ritmos nos negros de Bahía e as cancións populares urbanas e rurais[1]. Posteriormente asentouse en Río de Xaneiro, onde proseguiu a súa formación co estudo dos grandes clásicos. Así recibiu formación de Vincent d'Indy e estudou con frecuencia a compositores clásicos coma Wagner, Puccini, Dukas, Debussy e especialmente Bach[1].

Traxectoria europea[editar | editar a fonte]

Na década de 1920, marca o inicio dunha etapa de exaltación nacionalista, onde moitos artistas brasileiros tentan facer internacional a súa obra. Deste xeito do 1923 ó 1930, Villa-Lobos trasládase a París, apoiado por diferentes grupos de vangarda[1]. Aquí entrou en contacto con músicos coma o pianista Artur Rubinstein ou o compositor de vangarda Edgar Varèse. Nesta época, o compositor atopábase na súa etapa máis orixinal. Así, nos concertos na capital francesa, combinaba os instrumentos tradcionais coas percusións brasileiras surxidas do mundo negro e indio. Desta época xorde Chôros, considerada por algúns coma a maior achega do Brasil á música mundial[1].

Madurez[editar | editar a fonte]

Na súa volta ó Brasil no 1930, foi encargado de organizar o sistema educativo musical do país e posteriormente levou a cabo a fundación do conservatorio nacional. Non obstante, seguiu compondo a un ritmo incesante. Desta época son as populares Bachianas Brasileiras e O Descubrimento do Brasil[1]. Pouco a pouco acada unha fama mundial e dirixe as súas obras perante orquestras e filharmónicas de todo o mundo. Da a coñecer os seus últimos cuartetos, a ópera Yerma, a obra Os bosques do Amazonas e os poemas sinfónicos Erosión e Xénese. Cando morre, no 1959, estaba a compoñer a súa sinfonía número 13[1].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Heitor Villa-Lobos é considerado o maior compositor do Brasil no século XX. Considérase, con Antonio Carlos Gomes, un dos representantes do nacionalismo musical brasileiro. Escribiu numerosas obras para orquestras e solistas. Típico da súa obra é a incorporación da música popular brasileira, aínda que tamén utilizou elementos procedentes do impresionismo, expresionismo, clasicismo, música barroca ou técnicas politonais (por posibles influencias de Puccini ou Milhaud, co cal o autor mantivo amizade). Entre estas obras salientan 13 sinfonías. Os títulos considerados máis salientables son as Bachianas Brasileiras ou a Sinfonía nº 10, coñecida co nome de Amerindia.

Acadou tamén sona, debido as súas excentricidades. Por exemplo, compuxo obras musicais para piano onde unha man tocaba as teclas brancas e a outra as negras. Tamén creou a "milimetrización", un método para extraer melodías a partir de debuxos ou fotografías.

Villa-Lobos é o compositor de música clásica máis coñecido de América do Sur e en Brasil o 5 de marzo, data do seu nacemento, celébrase o día nacional da música clásica.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Meneses A. e Pablo Pérez V. (1999). Auvidis France, ed. Cello Concertos Nos 1 & 2, Fantasía for Cello and Orchestra - Orquestra sinfónica de Galicia. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns Externas[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Villa-Lobos, Sinfonía Nº10. Amerindia. Orquesta Sinfónica de Tenerife. Director de Orquesta: Víctor Pablo Pérez. CD e Libreto editado por Harmonía Mundi Ibérica s.a. (en castelán)