Handley Page Hampden

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Handley Page Hampden
Handley Page Hampden ExCC 1942.jpg
Hampden I
Tipo bombardeiro medio
Fabricante Handley Page
Primeiro voo 21 de xuño de 1936
Introducido 1935

O Handley Page Hampden foi un bombardeiro bimotor medio británico da Segunda Guerra Mundial. Orixinouse por un requirimento de 1932 e voou por primeira vez o 21 de xuño de 1936. Entrou en servizo a finais de 1938 e operou de día entre 1939 e 1940, formando o groso dos bombardeos diarios sobre Europa, xunto co Whitley e o Wellington, pero debido á enorme cantidade de baixas quedaría relegado a misións nocturnas a partir de entón. Sería retirado do servizo no comando de bombardeiros a finais de 1942. Era coñecido como a "maleta voante" debido ao estreito espazo para os seus tripulantes.

Deseño e desonvelvemento[editar | editar a fonte]

Handley Page deseñou o Hampden coas mesmas especificacións que o Vickers Wellington (Air Ministry Specification B.9/32) para un bombardeiro diario bimotor. Un prototipo do HP.52 foi pedido e realizou o seu voo de estrea o 21 de xuño de 1936. O primeiro lote de produción de 180 Mk I Hampdens foi fabricado segundo a "Specification 30/36", voando o seu primeiro exemplar o 4 de maio de 1938.

O Mk I tiña unha tripulación de catro persoas: piloto, navegante/bombardeiro, operador de radio e artilleiro traseiro. Concibido como un cazabombardeiro rápido e manobrable, o Hampden tiña unha metralladora fixa de 7.7 mm Vickers K na fuselaxe dianteira. Para evitar o peso de torretas, o Hampden tiña un nariz curvado de plexiglás cunha Vikers K manual, e outras sinxelsa na parte traseira superior do avión e na parte baixa da fuselaxe. A configuración era semellante á introducida nesa época nos bombardeiros medios da Luftwaffe, entre os que destacaba o Dornier Do 17. As metralladoras demostraron ser inaxeitadas para a defensa, polo que en 1940 as armas sinxelas foron substituídas por Vickers K dobres.

O Hampden usaba un deseño de pel tensada reforzada cunha mestura de seccións dobradas e extruídas coa á tendo un único longueiro. A construción realizouse con seccións prefabricadas que despois se unían. A fuselaxe estaba dividida en tres grandes seccións (frontal, central e traseira); a central e a traseira estaban así mesmo divididas noutras dúas. Con este sistema era máis doado equipar as distintas partes por separado, mellor que facelo unha vez o avión estivese montado. De xeito semellante, a á estaban compostas por tres grandes pezas.

Fabricaríanse un total de 1.430 Hampdens: 500 por Handley Page, 770 por English Electric e, durante os ano 1940 e 1941, 160 en Canadá polo consorcio Canadian Associated Aircraft (aínda que algúns foron retidos en Canadá, 84 foron enviados por mar ao Reino Unido).