A palabra árabe hijra significa "partida" ou "migración", entre outras definicións. Tamén foi transliterado como Hegira en latínmedieval, un termo aínda en uso en linguas como o portugués, castelán ou inglés (onde son máis frecuentes hijra e hijrah).
Hijrah é unha transliteración moderna do substantivo árabeهجرة que significa partida, derivado do verbo هجر que significa "emigrar".[6] O primeiro uso rexistrado da palabra, na forma da transliteración latina medieval de "Héxira", produciuse a finais do século XV,[6] mentres que o primeiro uso da palabra para referirse a un éxodo foi en 1753.[7]
A principios da predicación do islam por parte de Mahoma, os seus seguidores só incluían aos seus amigos e parentes próximos. Tras a difusión da súa relixión, Mahoma e a súa pequena facción de musulmáns enfrontáronse a varios desafíos, incluíndo un boicot ao clan de Mahoma, torturas, asasinatos e outras formas de persecución relixiosa por parte dos mecanos (habitantes da Meca). A finais da década morreu Abu Talib, tío de Mahoma, que o apoiaba entre os líderes da Meca. Finalmente, os líderes da Meca ordenaron o asasinato de Mahoma, que ía ser executado por 11 homes con espadas.[8]
En maio de 622, despois de reunirse dúas veces con membros das tribos medinas de Aws e Khazraj en al-'Aqabah preto de Mina (hoxe en Arabia Saudita) Mahoma abandonou en segredo a súa casa na Meca para emigrar á cidade, xunto co seu amigo, o seu sogro e o seu sogro e compañeiro Abu Bakr.[9] A chegada do profeta Mahoma a Medina foi moi ben recibida, o que provocou o cambio de nome da cidade de Yathrib a Al Madinah Al Munawwarah (en árabe: المدينة المنورة, romanizado: al-Madīnah al-Munawwarah, lit. 'A Cidade Iluminada', pronuncia hejazi: [almadiːna almʊnawːara]), comunmente simplificada como Madinah ou Medina (árabe: المدينة, romanizado: al-Madina, pronuncia hejazi: [almadiːna]; lit. 'A cidade').[10]
↑comunmente coñecido en Occidente como "o calendario islámico", aínda que os dous calendarios son usados polos musulmáns.
↑1 Muharram do novo calendario fixo correspondía ao venres 16 de xullo de 622 CE, a data tabular civil equivalente (mesmo período de luz do día) no calendario xuliano. O día islámico comezou no anoitecer anterior na noite do 15 de xullo. Esta data xuliana (16 de xullo) foi determinada por astrónomos musulmáns medievais proxectando no tempo o seu propio calendario islámico tabular, que tiña meses alternados de 30 e 29 días en cada ano lunar e mais once días bisestos cada 30 anos. Por exemplo, al-Biruni mencionou esta data xuliana no ano 1000 CE.[4] Aínda que non a utilizaron nin os astrónomos musulmáns medievais nin os estudosos modernos para determinar a época islámica, a fina Lúa crecente tamén se tería feito visible por primeira vez ( asumindo que as nubes non o ocultasen) pouco despois da posta de sol anterior na noite do 15 de xullo, 1,5 días despois da lúa escura asociada (lúa nova astronómica) na mañá do 14 de xullo.[5]
