Hélène Cixous

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hélène Cixous
Hélène Cixous par Claude Truong-Ngoc 2011.jpg
Nacemento 5 de xuño de 1937
  Orán
Nacionalidade Francia e Alxeria
Alma máter Faculty of Arts of Paris
Ocupación poetisa, ensaísta, dramaturga, filósofa, escritora, feminista, crítica literaria e professeur des universités
Coñecido/a por sen etiquetar
Premios Commander of the National Order of Merit, Prix du Syndicat de la critique, Prix de la langue française, Prêmio Médicis, oficial da Lexión de Honra, Commandeur des Arts et des Lettres‎ e Honorary doctor of the University of St Andrews
editar datos en Wikidata ]

Hélène Cixous, nada en Oran (Alxeria) o 5 de xuño de 1937, é unha mestra, escritora, dramática e crítica literaria feminista francesa. Deuse a coñecer en 1968 coa publicación do ensaio L'Exil de James Joyce ou l'art du remplacement, publicado por Grasset. Continuou o seu traballo literario en 1969 coa obra Dedans, novela autobiográfica que lle fixo obter o Premio Médicis.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nacida dunha nai xudía asquenazí e dun pai xudeu sefardí, é recibida na agregación de inglés en 1959 e obtivo un doutoramento en Letras en 1968. Foi neste período que se concentran na literatura británica e escribiu unha tese, despois publicada como un ensaio sobre James Joyce. Ela fai parte do equipo da Universidade de Universidad de Paris 8, onde obtivo un cargo de profesora e fundou o Centro de Estudos da Muller e Estudos de xénero, o primeiro do seu tipo en Europa. En 1969, fundou a revista Poétique, en colaboración con Gérard Genette e Tzvetan Todorov. Desde 1983, ela realiza un seminario no Colexio Internacional de Filosofía.

É membro da Comisión de Honra da Asociación para o dereito de morrer con dignidade.

Obra[editar | editar a fonte]

Publicou un traballo moi importante, composto por 60 títulos que foron publicados principalmente por Grasset, Éditions Gallimard, As mulleres e Galilea. Ela é tamén dramaturga e as súas pezas foron postas en escena por Simone Benmussa no teatro Orsay, por Daniel Mesguich o Théâtre de la Ville, e por Ariane Mnouchkine no Théâtre du Soleil. En 1963, ela coñeceu a Jacques Derrida, coa cal comparte unha longa amizade e moitas actividades políticas e intelectuais, como o inicio da Universidade de París VIII, o Centro Nacional de Artes (hoxe oCentro Nacional de libro) - 1981-1983 - o Parlamento Internacional de escritores, o Comité anti-apartheid,as conferencias, ou aínda os seminarios no Colexio Internacional de Filosofía. Eles comparten igualmente algunhas publicacións comúns ou cruzadas, como, por exemplo, Voiles, con debuxos de Ernest Pignon-Ernest, (Galilea, 1998). Derrida, á súa vez, lembra, falando de Cixous, o mais grande escritor vivo de lengua francesa.

Ademais de sobre Jacques Derrida e James Joyce, ela escribiu varios ensaios sobre as obras de Clarice Lispector, Maurice Blanchot, de Franz Kafka, Heinrich von Kleist, de Michel de Montaigne, Ingeborg Bachmann, Thomas Bernhard e a poeta rusa Marina Tsvetaeva. O seu ensaio sobre o mito de Medusa foi traducido para diversas linguas. Cixous exerce unha gran influencia sobre o feminismo contemporáneo internacional.

Patrocina a Sociedade Europea de autores e tradutores.

Publicacións[editar | editar a fonte]

Ficción[editar | editar a fonte]

  • Le Prénom de Dieu (Grasset, 1967)
  • Dedans (Grasset, 1969)
  • Le Troisième Corps (Grasset, 1970)
  • Les Commencements (Grasset, 1970)
  • Neutre (Grasset, 1972)
  • Tombe (Seuil, 1973, 2008)
  • Portrait du Soleil (Denoël, 1974)
  • Révolutions pour plus d'un Faust (Seuil, 1975)
  • Souffles (Des femmes, 1975)
  • La (Gallimard, 1976)
  • Angst (Mulleres, 1977)
  • Anankè (Mulleres, 1979)
  • Illa (Mulleres, 1980)
  • Limonade tout était si infini (Mulleres, 1982)
  • Le Livre de Prométhéa (Gallimard, 1983)
  • Déluge (Mulleres, 1992)
  • Beethoven à jamais ou l'Existence de Dieu (Mulleres, 1993)
  • La Fiancée juive de la tentation (Mulleres, 1995)
  • Osnabrück (Mulleres, 1999)
  • Le Jour où je n'étais pas là (Galilée, 2000)
  • Les Rêveries de la femme sauvage (Galilée, 2000)
  • Manhattan (Galilée, 2002)
  • Tours promises (Galilée, 2004)
  • Rencontre terrestre (con Frédéric-Yves Jeannet, Galilée, 2005)
  • L'amour même : dans la boîte aux lettres (Galilée, 2005)
  • Hyperrêve (Galilée, 2006)
  • Si près (Galilée, 2007)
  • Cigüe : vieilles femmes en fleurs (Galilée, 2008)
  • Philippines : prédelles (Galilée, 2009)
  • Ève s'évade : la ruine et la vie (Galilée, 2009)
  • Double Oubli de l'Orang-Outang (Galilée, 2010)

Ensaios[editar | editar a fonte]

  • L'Exil de James Joyce ou l'art du remplacement (Grasset, 1968)
  • Prénoms de Personne (le Seuil, 1974)
  • La Jeune Née (U.G.E., 1975)
  • Le Rire de la Méduse (L'Arc, 1975 - rééd. Galilée, 2010)
  • La Venue à l'écriture (U.G.E., 1977)
  • Entre l'écriture (Mulleres, 1986)
  • L'Heure de Clarisse Lispector (Mulleres, 1989)
  • Hélène Cixous, photos de racines (con Mireille Calle-Gruber, Mulleres, 1994)
  • Voiles (con Jacques Derrida, Galilée, 1998)
  • Portrait de Jacques Derrida en jeune saint juif (Galilée, 2001)
  • Le Voisin de zéro : Sam Beckett (Galilée, 2007)
  • Abstracts et brèves chroniques du temps. I. Chapitre Los (Galilée, 2013)

Teatro[editar | editar a fonte]

  • La Pupille (Cahiers Renaud-Barrault, 1971)
  • Portrait de Dora (Mulleres, 1975)
  • La Prise de l'école de Madhubaï (Avant-Scène, 1984)
  • L’Histoire terrible mais inachevée de Norodom Sihanouk, roi du Cambodge (Teatro do Sol, 1985; nova edición correxida 1987)
  • L’Indiade, ou l’Inde de leurs rêves, et quelques écrits sur le théâtre (Teatro do Sol, 1987)
  • Les Euménides d’Eschyle (tradución, Teatro do Sol, 1992)
  • La Ville parjure ou le réveil des Erinyes (Teatro do Sol, 1994)
  • Et soudain, des nuits d'éveil (Teatro do Sol, 1997 no teatro|1997)
  • Tambours sur la digue, como pezas antigas para monicreques (Teatro do Sol, 1999)
  • Rouen, la Trentième Nuit de Mai '31 (Galilée, 2001)
  • Les Naufragés du Fol Espoir (Teatro do Sol, 2010)