Guillerme VI de Aquitania

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Guillerme VI de Aquitania
Nacemento1004
Falecemento15 de decembro de 1038
 Poitiers
SoterradoMaillezais Cathedral
Ocupaciónaristócrata
PaiGuilherme V da Aquitânia
NaiAlmodis of Limoges e Agnes of Burgundy, Duchess of Aquitaine
FillosAgnes, wife of Ramiro I of Aragon
IrmánsInês da Aquitânia, Odo of Gascony, Guilherme VIII, Duque da Aquitânia, Guilherme VII da Aquitânia e Adelais
editar datos en Wikidata ]
Francia contra 1030

Guillerme IV de Poitiers e VI de Aquitania o Gordo, nado en 1005 e finado en 1038, foi conde de Poitou (1030-1038) fillo de Guillerme V de Aquitania (III de Poitiers) e de Adalmodis de Gavaldán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Sucedeu a seu pai cando este morreu o 31 de xaneiro de 1030. Casou con Eustaquia, da pequena nobreza aquitana, que indispuxo ao conde e duque coa nobreza principal que desaparece nas referencias dos placitum celebrados polo conde, case ao mesmo tempo. Simultaneamente Inés de Borgoña viúva de Guillerme o Grande deixou a corte e o 1 de xaneiro de 1032 casou cun home moito máis novo, Godofredo I Martel, conde de Vendôme, e fillo do conde de Anjou Folque III Nerra (ao que sucedeu en 1040 como Godofredo II de Anjou); este non aprobou o matrimonio e tivo relacións difíciles co seu fillo.

Inés organizou unha liga de señores aquitanos contra Guillerme o Gordo para a que obtivo o apoio do vizconde Godofredo II de Thouars e dos seus vasalos. En 1033, Godofredo Martel abandonou Saumur á cabeza dun exército e entrou en Poitou, dirixíndose ao territorio do seu aliado o vizconde de Thouars. Ao mesmo tempo, o exército do duque Guillerme atopábase en Moncontour, a uns 15 km ao sueste. Os dous exércitos atopáronse preto da altura de Mont-Couer en Taizé. Godofredo Martel obtivo a vitoria na batalla que seguiu e fixo prisioneiro a Guillerme (20 de setembro de 1033) preto de Saint-Jouin-de-Marnes. O bispo de Poitiers, Isemberto, e a esposa de Guillerme, Eustaquia, lograron manter a unidade do ducado e dirixir o condado. Guillerme non recuperou a liberdade ata 1037, pagando un rescate. Retomou a loita pero foi derrotado e tivo que renunciar na illa de Olerón. Guillerme e Eustaquia non tiveron fillos.

Morreu o 15 de decembro de 1038 e foi enterrado en Maillezais. O lexítimo sucesor foi o duque Odón ou Eudes de Gascuña (tamén coñecido como Odón de Poitiers), pola súa nai, Brisca, a segunda esposa de Guillerme o Grande, irmá de Sancho V Guillerme de Gascuña.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]