Guenizá do Cairo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O nome Guenizá do Cairo[א] refírese ó sitio onde foi atopado e recadado un conxunto de manuscritos en hebreo, no que a maior parte está datada entre o 1025 e o 1266. O material foi descuberto a finais do século XIX, e o primeiro estudoso a se debruzar sobre eles foi o profesor Solomon Schechter e enseguida Shlomo Dov Goitein.[1]

Unha carta de Abraham, fillo de Maimónides, escavado polo material do Geniza cairina

O material, composto de cerca de 280,000 fragmentos, estava depositado na geniza da sinagoga de al-Fustat (Antigo Cairo), no Exipto, onde foran deixados polos israelís de Palestina, que emigraran ó Cairo durante o período do Emirato aghlabide e, despois, do fatimid. A descuberta foi posibilitada polo seu providencial esquecemento, evitando que o ritual enterro do material fose levado a cabo pola comunidade xudía, feito este que deu ós historiadores un dos máis importantes documentos sobre a actividade comercial e a vida social da comunidade xudía no Exipto.[2][3]

Dólar das Schechter intención no exame de unha moi pequena parte dos fragmentos das Geniza

Notas[editar | editar a fonte]

  1. ^ Unha guenizá é un sitio apartado dunha sinagoga, no que son deixados os documentos nos cales hai unha inscrición do Nome Divino, pero que por algunha razón non pode máis usado.
  1. Glickman & Glickman 1992, pp. 13, 31, 133.
  2. Schiffmann 1992, pp. 12, 14.
  3. Glickman & Glickman 1992, p. 15.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Schiffmann, Lawrence (1992). Hebrew and Aramaic Incantation Texts from the Cairo Genizah (en inglés). Worcester: A&C Black. 
  • Glickman, Rabí Marc; Glickman, Mark (2012). Sacred Treasure - The Cairo Genizah: The Amazing Discoveries of Forgotten Jewish History in an Egyptian Synagogue Attic (en inglés). Woodstock: Jewish Lights. ISBN 978-1-58023-512-9.