Grou pequeno
| Grou pequeno | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
|
Sinonimia
| |||||||||||||||||||
|
Conservación
 Especie pouco preocupante | |||||||||||||||||||
| Clasificación taxonómica | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||||||||||||
O grou pequeno [1] (Anthropoides virgo ou o sinónimo Grus virgo) é unha especie de ave gruiforme da familia Gruidae. A súa área de distribución comprende Asia central (zona de cría), África subsahariana e o sur de Asia (áreas de invernada). Tamén hai pequenas poboacións en Chipre e Turquía.
Descrición
[editar | editar a fonte]O grou pequeno mide entre 85 e 100 cm de lonxitude e entre 1,55 e 1,80 m de envergadura. As ás e o corpo están cubertas dunha plumaxe gris. O pescozo e a cara son negros, e a parte traseira da cabeza está coroada por unha serie de plumas brancas e finas. O peito ten plumas longas e negras. Os ollos son vermellos. O peteiro e as patas son máis curtos que noutros grous debido á súa alimentación.
Os pitos teñen a plumaxe gris, fóra da parte superior da cabeza, que é de cor marrón. Os exemplares novos teñen a coloración dos adultos, aínda que a cabeza é gris.
Bioloxía e comportamento
[editar | editar a fonte]
O grou pequeno habita en zonas esteparias, próximas a zonas húmidas. Durante a época de apareamento prefire os hábitats húmidos, mentres que nas zonas de invernada vive en ambientes máis secos. Aliméntase de materia vexetal, lombrigas, insectos, caracois, lagartos, ras, pequenos mamíferos e pitos doutras aves. En ocasións poden verse buscando alimento e refuxio preto de asentamentos humanos.
Esta especie migra desde a área de cría, nas pradarías centroasiáticas, até a zona de invernada, en África ou na India entre agosto e setembro. Adoitan viaxar en grupos grandes, duns 400 individuos. Durante a viaxe moitas morren de fatiga, fame ou por depredadores. Nas zonas de invernada congréganse en grandes grupos, de até 20.000 individuos, en ocasións xunto ó grou. Entre marzo e abril, os grous emprenden a súa viaxe de regreso ás zonas de cría.
Na época de apareamento, o macho e a femia realizan danzas e chamadas de cortexo, aínda que as danzas distínguense por estar compostas de menos saltos, e as chamadas son máis agudas e intensas que noutros grous. Tras o apareamento, a femia pon 1 ou 2 ovos, que son incubados durante 1 mes. Tras nacer, os pitos permanecen xunto os proxenitores ata que son independentes, ós 65 días de nacer como máximo.
Relación co home
[editar | editar a fonte]O grou pequeno constitúe parte da cultura de Paquistán e o norte da India. É chamada koonj,[2] e aparece na poesía e literatura da rexión como símbolo de fidelidade matrimonial. A formación en voo do grou foi adoptada polo exército na Antiga India.
Conservación
[editar | editar a fonte]A UICN considera ó grou pequeno como especie de preocupación menor. A poboación sitúase entre os 200.000 e os 240.000 exemplares. É vulnerable á caza furtiva, así como á degradación do seu hábitat.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Nome de aves de España en galego Arquivado 17 de novembro de 2011 en Wayback Machine. na web de SEO/Birdife
- ↑ R. K. Gaur. Brijbasi Printers, 1994, ed. Indian birds.
... The smallest member of the crane family, the demoiselle crane (Anthropoides virgo) is a distinctive looking bird, with ashy grey ... The local name for this crane 'koonj' is onomatopoeic, deriving from the Sanskrit 'kraunch', the origin of the word crane itself ...
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Grou pequeno  |
 |
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Grou pequeno |
