Gran Premio do Xapón de 1992

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Flag of Japan.svg Gran Premio de Xapón de 1992
Detalles da carreira
Carreira 15 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1992.
Trazado do circuíto de Suzuka.
Trazado do circuíto de Suzuka.
Data 25 de outubro 1992
Nome oficial XVII Fuji Television Japanese Grand Prix
Localización Circuíto de Suzuka, Suzuka, Xapón
Percorrido Percorrido permanente de carreira
5´864 km
Distancia 53 voltas, 310´792 km
ClimaSeco, cálido, nubrado
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:37.360
Volta rápida
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:40.646 na volta 44
Podio
Primeiro Italia Riccardo Patrese Williams-Renault
Segundo Austria Gerhard Berger McLaren-Honda
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford

O Gran Premio do Xapón de 1992 (oficialmente o XVIII Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de Fórmula Un disputada en Suzuka o 25 de outubro de 1992. Foi a décimo quinta e penúltima proba da tempada 1992 da Fórmula Un, o 19º Gran Premio do Xapón, o sexto en Suzuka e o oitavo que se celebrou no marco do campionato mundial de pilotos de Fórmula Un. A carreira disputouse ao longo de 53 voltas ao circuíto de seis quilómetros por unha carreira de 310 quilómetros. Gañouno Riccardo Patrese pilotando un Williams - Renault, con Gerhard Berger en segundo lugar para o equipo McLaren e Martin Brundle en terceiro lugar para Benetton. Esta foi a última vitoria de Patrese nun Gran Premio.

Informe[editar | editar a fonte]

Antes da carreira[editar | editar a fonte]

Antes da carreira houbo dous cambios de piloto: Ferrari substituíu a Ivan Capelli polo seu piloto de probas Nicola Larini, mentres que Karl Wendlinger deixou March para unirse ao programa preparatorio de Sauber antes do debut do equipo suizo en 1993, o seu lugar ocupouno Jan Lammers, facendo a súa primeira saída na F1 logo de máis de 10 anos.[1]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Na cualificación, o Williams de Nigel Mansell obtivo a súa 13ª pole position da tempada, igualando o récord establecido por Ayrton Senna en 1988 e 1989. O seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese estaba ao seu carón na primeira fila, mentres que os McLarens de Senna e Gerhard Berger encheron a segunda fila. Michael Schumacher no Benetton foi o quinto, seguido polos dous Lotus de Johnny Herbert e Mika Häkkinen. O top ten foi completado por Érik Comas no Ligier, Andrea de Cesaris no Tyrrell e Thierry Boutsen no segundo Ligier.

Carreira[editar | editar a fonte]

Mansell fixo un rápido comezo e ao final da primeira volta lideraba diante de Patrese por tres segundos. Senna mantívose en terceiro lugar antes de converterse no primeiro retirado da carreira na volta 3 cunha falla no motor. Mentres tanto, Larini, que clasificara undécimo, calou o coche na grella e caeu ao final, mentres que a caixa de cambios de Boutsen fallou na volta 4.

Berger fixo unha temprana parada en boxes e reincorporouse á carreira en sexto lugar, detrás de Schumacher e os dous Lotus. Na volta 13, Schumacher retirouse cunha falla na caixa de cambios, a súa única retirada mecánica do ano. A caixa de cambios de Herbert tamén fallou dúas voltas máis tarde. Despois da parada en boxes a metade da carreira para cambiar pneumáticos, Mansell conservou unha cómoda vantaxe sobre Patrese, mentres que Berger adiantouse a Häkkinen en terceiro lugar e Martin Lutund, que só cualificara 13° no segundo Benetton, subiu ao quinto lugar diante de Comas e de Cesaris.

Na volta 36, Mansell reduciu a velocidade e Patrese adiantouno. A seguinte volta, Comas retirouse cunha falla do motor. Na volta 45, tanto Mansell como Häkkinen sufriron fallas no motor, isto moveu a Berger e Brundle ao segundo e terceiro lugar, respectivamente. Patrese logrou a súa sexta e última vitoria nun Gran Premio, terminando 13 segundos por diante de Berger con Brundle un minuto máis atrás, os seis primeiros os completaron de Cesaris, Jean Alesi no segundo Ferrari e Christian Fittipaldi, quen anotou o seu primeiro punto na Fórmula Un e o único punto da tempada para o equipo Minardi.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault 1:37.360 2:07.703
2 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 1:38.219 2:13.971 +0.859
3 1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 1:38.375 +1.015
4 2 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 1:40.296 +2.936
5 19 Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford 1:40.922 11:12.418 +3.562
6 12 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Lotus-Ford 1:41.030 +3.670
7 11 Finlandia Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:41.415 +4.055
8 26 Francia Érik Comas Ligier-Renault 1:42.187 +4.827
9 4 Italia Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 1:42.361 +5.001
10 25 Bélxica Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:42.428 +5.068
11 28 Italia Nicola Larini Ferrari 1:42.488 +5.128
12 23 Flag of Brazil.svg Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 1:42.617 +5.257
13 20 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford 1:42.626 +5.266
14 24 Italia Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:42.627 2:10.260 +5.267
15 27 Francia Jean Alesi Ferrari 1:42.824 +5.464
16 10 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 1:43.029 +5.669
17 32 Italia Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:43.117 2:19.944 +5.757
18 29 Francia Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:43.156 +5.796
19 22 Italia Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:43.251 +5.891
20 30 Flag of Japan.svg Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:43.488 5:40.775 +6.128
21 3 Francia Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:43.941 +6.581
22 21 Finlandia JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:44.037 +6.677
23 16 Flag of the Netherlands.svg Jan Lammers March-Ilmor 1:44.075 +6.715
24 9 Italia Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:44.149 2:25.413 +6.789
25 33 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:44.253 +6.893
26 17 Italia Emanuele Naspetti March-Ilmor 1:47.303 +9.943
Fonte:[2][3][4]

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 53 1:33:09.533 2 10
2 2 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 53 + 13.729 4 6
3 20 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford 53 + 1:15.503 13 4
4 4 Italia Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 52 + 1 volta 9 3
5 27 Francia Jean Alesi Ferrari 52 + 1 volta 15 2
6 23 Flag of Brazil.svg Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 52 + 1 volta 12 1
7 32 Italia Stefano Modena Jordan-Yamaha 52 + 1 volta 17
8 10 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 52 + 1 volta 16
9 21 Finlandia JJ Lehto Dallara-Ferrari 52 + 1 volta 22
10 22 Italia Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 52 + 1 volta 19
11 30 Flag of Japan.svg Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 52 + 1 volta 20
12 28 Italia Nicola Larini Ferrari 52 + 1 volta 11
13 17 Italia Emanuele Naspetti March-Ilmor 51 + 2 voltas 26
14 24 Italia Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 51 + 2 voltas 14
15 9 Italia Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 51 + 2 voltas 24
Ret 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault 44 Motor 1
Ret 11 Finlandia Mika Häkkinen Lotus-Ford 44 Motor 7
Ret 29 Francia Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 39 Colisión 18
Ret 26 Francia Érik Comas Ligier-Renault 36 Motor 8
Ret 16 Flag of the Netherlands.svg Jan Lammers March-Ilmor 27 Embrague 23
Ret 33 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 22 Trompo 25
Ret 12 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Lotus-Ford 15 Caixa de cambios 6
Ret 19 Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford 13 Caixa de cambios 5
Ret 3 Francia Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 6 Trompo 21
Ret 25 Bélxica Thierry Boutsen Ligier-Renault 3 Caixa de cambios 10
Ret 1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 2 Motor 3
Fonte:[5]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Texto en negra indica ao Campión do Mundo.
  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. "Jan Lammers - Biography". Formula One Rejects. Arquivado dende o orixinal o 21 de marzo de 2013. Consultado o 1 de xuño de 2016. 
  2. "Fuji Television Japanese Grand Prix - QUALIFYING 1". formula1.com. Consultado o 14 de setembro de 2017. 
  3. "Fuji Television Japanese Grand Prix - QUALIFYING 2". formula1.com. Consultado o 14 de setembro de 2017. 
  4. "Fuji Television Japanese Grand Prix - OVERALL QUALIFYING". formula1.com. Consultado o 14 de setembro de 2017. 
  5. "1992 Japanese Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de novembro de 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Carreira anterior:
Gran Premio de Portugal de 1992
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1992
Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 1992
Carreira anterior:
Gran Premio do Xapón de 1991
Gran Premio do Xapón Carreira seguinte:
Gran Premio do Xapón de 1993