Gran Premio do Reino Unido de 1961
| Nome oficial | XIV RAC British Grand Prix  |
|---|---|
| Nome na lingua orixinal | (en) 14th RAC British Grand Prix |
| Tipo | Gran Premio do Reino Unido |
| Deporte | automobilismo |
| Parte de | Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1961 |
| Distancia do evento | 75 |
| Localización e Datas | |
| Localización | Circuíto de Aintree (Aintree (pt)  ) 53°28′37″N 2°56′26″O / 53.4769, -2.9406 |
| Lonxitude | 4,828 km |
| País | Reino Unido |
| Data | 15 de xullo de 1961 |
| Competición | |
| Primeiro posto | Wolfgang von Trips Scuderia Ferrari |
| Pole position | Phil Hill |
| Volta máis rápida | Tony Brooks |
O Gran Premio do Reino Unido de 1961 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 15 de xullo de 1961 no circuíto de Aintree, Liverpool, Inglaterra. Foi a quinta carreira do Campionato do Mundo da tempada de 1961 de Fórmula Un.
Informe
[editar | editar a fonte]Logo dun fin de semana húmido, con choivas torrenciais na cualificación e no inicio da carreira, o Gran Premio foi dominado finalmente por Scuderia Ferrari, cos seus pilotos que fixeron pleno no podio. A carreira foi gañada polo alemán Wolfgang von Trips, quen liderara durante gran parte da carreira logo de saír desde a cuarta posición. Esta foi a segunda e última vitoria de von Trips nun Gran Premio, dúas carreiras máis tarde morreu nun accidente durante o Gran Premio de Italia de 1961. O gañador da pole position, Phil Hill logrou o segundo lugar, no seu camiño para gañar o campionato do mundo de pilotos ao final da tempada, e o terceiro lugar foi para o seu compatriota estadounidense Richie Ginther .
O GP de Gran Bretaña 1961 tamén pasou á historia por ser a primeira ocasión en que participou un coche con tración ás catro rodas, e o último no que un coche con motor dianteiro inscribiuse nunha carreira do Campionato do Mundo. Estes dous logros foron alcanzados polo mesmo vehículo: o experimental Ferguson P99 - Climax do equipo Rob Walker Racing Team. Aínda que o coche foi descualificado por recibir asistencia na pista, en mans de Stirling Moss, que se fixo cargo do coche de Jack Fairman logo de que a seú Lotus falláranlle os freos, mostrou certa promesa de futuro. Desafortunadamente para Moss, o GP de Gran Bretaña de 1961 marcou tamén a última ocasión na que o heroe local correría un Gran Premio en casa, xa que retirouse da Fórmula 1 logo dun accidente durante unha carreira fóra de campionato antes da tempada de 1962.
Clasificación
[editar | editar a fonte]| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 4 |  Wolfgang von Trips |
Ferrari | 75 | 2:40:53.6 | 4 | 9 |
| 2 | 2 |  Phil Hill |
Ferrari | 75 | +46.0 segs | 1 | 6 |
| 3 | 6 | Richie Ginther |
Ferrari | 75 | +46.8 segs | 2 | 4 |
| 4 | 12 |  Jack Brabham |
Cooper-Climax | 75 | +1:08.6 | 9 | 3 |
| 5 | 8 |  Jo Bonnier |
Porsche | 75 | +1:16.2 | 3 | 2 |
| 6 | 36 |  Roy Salvadori |
Cooper-Climax | 75 | +1:26.2 | 13 | 1 |
| 7 | 10 | Dan Gurney |
Porsche | 74 | +1 volta | 12 | |
| 8 | 14 |  Bruce McLaren |
Cooper-Climax | 74 | +1 volta | 14 | |
| 9 | 22 | Tony Brooks |
BRM-Climax | 73 | +2 voltas | 6 | |
| 10 | 16 | Innes Ireland |
Lotus-Climax | 72 | +3 voltas | 7 | |
| 11 | 42 | Masten Gregory |
Cooper-Climax | 71 | +4 voltas | 16 | |
| 12 | 60 |  Lorenzo Bandini |
Cooper-Maserati | 71 | +4 voltas | 21 | |
| 13 | 50 |  Tony Maggs |
Lotus-Climax | 69 | +6 voltas | 24 | |
| 14 | 44 | Ian Burgess |
Lotus-Climax | 69 | +6 voltas | 25 | |
| 15 | 54 | Keith Greene |
Gilby-Climax | 69 | +6 voltas | 26 | |
| 16 | 56 |  Carel Godin de Beaufort |
Porsche | 69 | +6 voltas | 18 | |
| 17 | 52 | Wolfgang Seidel |
Lotus-Climax | 58 | +17 voltas | 22 | |
| Ret | 18 | Jim Clark |
Lotus-Climax | 62 | Fuga aceite | 8 | |
| DSC | 26 | Jack Fairman Stirling Moss |
Ferguson-Climax | 56 | Descualificado | 20 | |
| Ret | 32 |  Lucien Bianchi |
Lotus-Climax | 45 | Caixa de cambios | 30 | |
| Ret | 28 | Stirling Moss |
Lotus-Climax | 44 | Freos | 5 | |
| Ret | 20 | Graham Hill |
BRM-Climax | 43 | Motor | 11 | |
| Ret | 58 | Giancarlo Baghetti |
Ferrari | 27 | Accidente | 19 | |
| Ret | 48 | Tony Marsh |
Lotus-Climax | 25 | Encendido | 27 | |
| Ret | 34 | John Surtees |
Cooper-Climax | 23 | Diferencial | 10 | |
| Ret | 38 | Tim Parnell |
Lotus-Climax | 12 | Embrague | 29 | |
| Ret | 46 | Jackie Lewis |
Cooper-Climax | 7 | Dirección | 15 | |
| Ret | 40 | Gerry Ashmore |
Lotus-Climax | 7 | Encendido | 26 | |
| Ret | 30 | Henry Taylor |
Lotus-Climax | 5 | Accidente | 17 | |
| Ret | 62 | Massimo Natili |
Cooper-Maserati | 0 | Caixa de cambios | 28 | |
| Ret | 24 | Olivier Gendebien |
Emeryson-Maserati | Coche non listo |
Posicións logo da carreira
[editar | editar a fonte]
|
|
- Notas: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Notas
[editar | editar a fonte]- Pole position: Phil Hill - 1:58.8
- Volta rápida: Tony Brooks - 1:57.8
- Líderes por volta: Phil Hill 6 voltas (1-6); Wolfgang von Trips 69 voltas (7-75).
- Ferrari gañou o campionato de construtores a falta de tres carreiras.
- Primeira carreira do Campionato do Mundo de Fórmula Un para Gerry Ashmore.
- O coche 26, pilotado por Jack Fairman, foi descualificado por empuxalo para arrancar nos boxes.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio do Reino Unido de 1961 |
| Carreira anterior: Gran Premio de Francia de 1961 |
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA Temporada 1961 |
Carreira seguinte: Gran Premio de Alemaña de 1961 |
| Carreira anterior: Gran Premio do Reino Unido de 1960 |
Gran Premio do Reino Unido | Carreira seguinte: Gran Premio do Reino Unido de 1962 |