Gran Premio de Suecia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Gran Premio de Suecia
Plano do Circuíto
Scandinavian Raceway 1978.svg
Datos
Anos disputados 14 (6 oficiais)
Primeira disputa 1933 (1973 oficial)
Última disputa 1978
Localización Anderstorp, Suecia Suecia
Patrocinador principal
Lonxitude 282´170 km en 70 voltas
Marca de volta 1:24.836 (1978, Niki Lauda, Brabham)
Piloto récord Unión Sudafricana Jody Scheckter (2)       
Austria Niki Lauda (2)
Escudería récord Flag of the United Kingdom.svg Tyrrell (2)
Poles récord Flag of the United States.svg Mario Andretti (2)
Vista do Circuíto

O Gran Premio de Suecia (en sueco: Sveriges Grand Prix) foi unha carreira do Campionato do Mundo de Fórmula 1 de 1973 a 1978. Levouse a cabo no Scandinavian Raceway (Circuíto de Escandinavia) en Anderstorp (Municipio Gislaved), a uns 30 km de Jönköping, en Småland, Suecia. A década de 1930 tivo dúas carreiras de gran premio, o Gran Premio de Suecia de verán e unha carreira sobre xeo, o Gran Premio de Suecia de inverno, similar ás carreiras celebradas en Estonia , Finlandia e Noruega.

Na década de 1960 houbo carreiras de Fórmula 2 chamadas Gran Premio de Suecia.

Historia[editar | editar a fonte]

Antes da guerra[editar | editar a fonte]

As carreiras en Suecia teñen unha longa historia, foi en 1931 que houbo unha carreira titulada Gran Premio. O primeiro Gran Premio de Suecia de Inverno levouse a cabo nun circuíto xigantesco de 46 quilómetros preto do Lago Rämen, cun tempo de volta de aproximadamente de 35 minutos.

En 1933, o primeiro Gran Premio de Suecia de verán levouse a cabo nun circuíto de 30 quilómetros en Norra Vram, unha carreira que pode ser comparada cos modernos grandes premios. A primeira volta, viu unha colisión múltiple con varios pilotos feridos, dous de gravidade, e un mecánico resultou morto. Un dos coches provocou un incendio que se expandiu a unha casa próxima e ruduciuna a cinzas. A carreira continuou, mentres que os servizos de urxencia asistiron ó accidente e a carreira foi gañada finalmente por Antonio Brivio (Alfa Romeo). As carreiras importantes pararonse logo diso.

Carreira de 1973[editar | editar a fonte]

O éxito de Ronnie Peterson co Team Lotus foi o catalizador dun Gran Premio sueco, e a carreira celebrouse por primeira vez en 1973 nun circuíto chamado pomposamente circuíto escandinavo. Peterson non defraudou aos seus fans e acadou a pole na cualificación, no seu Lotus.

Durante 70 voltas, parecía que ía ser un dobrete para o equipo Lotus con Peterson primeiro e o campión do mundo Emerson Fittipaldi segundo. Con todo, ocorreu o desastre, Fittipaldi retirouse por un fallo na caixa de cambios. Mentres tanto, Denny Hulme foi pechando rapidamente a brecha ca cabeza, Peterson tiña problemas importantes co desgaste dos pneumáticos e loitaba por manterse na pista.

Na volta 79 e penúltima volta Hulme foi capaz de pasar ó heroe local e arrebatarlle a vitoria, a decisión do neozelandés de montar pneumáticos duros no seu McLaren -Cosworth deu resultado. Peterson foi o segundo. Iso foi o máis cerca que calquera sueco chegou a estar de gañar na súa terra natal.

Vale a pena sinalar que durante a tempada de 1973 , o motor Cosworth DFV V8 acadou á vitoria en todas as carreiras da tempada un total de 15, un suceso que nunca máis se repetiría.

Carreira de 1974[editar | editar a fonte]

En 1974 o Gran Premio de Suecia foi totalmente dominado polos dous 'Tyrrell- Cosworth 007 de Jody Scheckter e Patrick Depailler. Foi o francés o que logrou a pole por diante do seu compañeiro de equipo, con todo Scheckter gañoulle por 0´380 segundos na carreira.

Foi o primeiro surafricano en gañar un Gran Premio.

Carreira de 1975[editar | editar a fonte]

Niki Lauda a miúdo refírese a 1975 como "o ano incrible".

No seu segundo ano co Caballino Rampante o equipo proporcionaralle un Ferrari 312T un coche que era tecnicamente moi superior a calquera da competencia. Gañou o seu primeiro título mundial con cinco vitorias e unha ampla marxe sobre o segundo no campionato.

En Anderstorp logrou a súa terceira vitoria consecutiva da tempada logo da de Mónaco e Bélxica.

A pole position foi para Vittorio Brambilla no seu March, Lauda clasificouse quinto e o seu compañeiro de equipo Clay Regazzoni 11. Na carreira Brambilla tomou a iniciativa, pero na volta 16 foi alcanzado polo Brabham de Carlos Reutemann. Mentres tanto, Lauda foi un progresando constantemente na pista e na volta 42 era segundo. Fixo unha serie de voltas rápidas, acercousese o Reutemann e superouno para gañar o Gran Premio por 6 segundos. Reutemann terminou segundo con Regazzoni terceiro no segundo Ferrari 312T.

Carreira de 1976[editar | editar a fonte]

O GP de Suecia de 1976 rexistrou a primeira (e única) vitoria dun coche de seis rodas o Tyrrell P34. A teoría era que as súas catro pequenas rodas dianteiras aumentarían o agarre dianteiro - con máis goma na estrada - e así eliminar o subviraxe, mentres que ao mesmo tempo melloraba nas curvas e no freado.

Cando apareceron foron a sensación da tempada 1976. O coche era unha oportunidade para tomar fotos das rodas - as seis, eran precisamente a razón - e deron a Elf máis publicidade gratuíta na pretempada de 1976 da que tivo durante todo o 1974 e 1975.

O Tyrrell de Jody Scheckter logrou a pole, con Patrick Depailler no cuarto posto. Na carreira os Tyrrell lograron unha esmagadora vitoria 1º e 2º. O surafricano, que máis tarde confesou que pensaba que o concepto das seis rodas era ridículo, estaba radiante no podio.

Con todo, o fácil triunfo en Sueci demostrou ser un golpe de sorte, e o P34 nunca gañou outra carreira de novo.

Carreira de 1977[editar | editar a fonte]

En Anderstorp, Jacques Laffite no seu Gitanes patrocinador de Ligier-Matra logrou á vitoria no Gran Premio de Suecia de 1977. Francia púxose de novo no mapa: era a primeira vez que un coche francés cun motor francés, apoiado por unha empresa francesa, e conducido por un piloto francés gañaba un Gran Premio.

Carreira de 1978[editar | editar a fonte]

Brabham BT46B "Fancar"

En 1978 o GP de Suecia desenvolveuse sen incidentes, foi o coche gañador o que creou o seu propio lugar na historia ao gañar a carreira.

O responsable deste contundente golpe foi a intelixente idea de Gordon Murray de Brabham, quen estaba tratando de eclipsar a invención de Colin Chapman do efecto de chan no Lotus 79, o coche rozou a primeira fila, desde o seu debut en Zolder. Murray incorporou na parte traseira do Brabham BT46B un enorme ventilador que aumentaba o fluxo de aire por baixo do automóbil e, polo efecto Bernoulli, incrementaba a adherencia á pista. O único problema é que os dispositivos aerodinámicos móbiles estaban prohibidos pola FIA. Gordon Murray alegou que era un "ventilador de enfriamento".

A súa legalidade foi protestada antes, pero se lle permitiu correr, Niki Lauda e John Watson cualificaron 2º e 3º detrás do Lotus 79 de Mario Andretti. Andretti finalmente retirouse debido a unha válvula rota, o que permitiu a Lauda tomar a dianteira. Lauda gañou por 34´6 segundos. O coche do ventilador foi máis tarde retirado voluntariamente por Brabham, e nunca correu de novo. O coche, con todo, foi considerado legal, permitindo a vitoria, con todo, costoulle a Arrows as súas posibilidades de vitoria na tempada do seu debut.

Desaparición[editar | editar a fonte]

Non houbo ningún Gran Premio de Suecia despois de 1978. As mortes en 1978 dos dous pilotos suecos Ronnie Peterson e Gunnar Nilsson contribuíu á desaparición desta carreira do campionato do mundo, así como o interese da Fórmula Un en Suecia.

Os gañadores do Gran Premio de Suecia[editar | editar a fonte]

As carreiras que non formaban parte do Campionato Mundial de Fórmula Un indícanse cun fondo de cor rosa. Nota: as carreiras antes de 1967 chámase oficialmente Gran Premio de Suecia de verán.

Ano Piloto Construtor Circuíto Resultados
1978 Austria Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo Anderstorp Resultados
1977 Francia Jacques Laffite Ligier-Matra Anderstorp Resultados
1976 Flag of South Africa (1928–1994).svg Jody Scheckter Tyrrell-Ford Anderstorp Resultados
1975 Austria Niki Lauda Ferrari Anderstorp Resultados
1974 Flag of South Africa (1928–1994).svg Jody Scheckter Tyrrell-Ford Anderstorp Resultados
1973 Flag of New Zealand.svg Denny Hulme McLaren-Ford Anderstorp Resultados
1972
-
1968
Non celebrado
1967 Flag of the United Kingdom.svg Jackie Stewart Matra-Cosworth Karlskoga Resultados
1966
-
1950
Non celebrado
1949 Tailandia B. Bira Maserati Skarpnäck Report
1948
-
1934
Non celebrado
1933 Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Antonio Brivio Alfa Romeo Norra Vram Resultados

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]