Gran Barreira de Coral

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Gran Barreira de Coral
Barriere-Riff.jpg
Imaxe satélite dunha parte da gran barreira de coral (NASA)
Blue Linckia Starfish.JPG
Estrela de mar na Gran Barreira de Coral
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
País Australia
Localización Queensland
Tipo Ntural
Criterios vii, viii, ix, x
Inscrición 1981 (V sesión)
Rexión da UNESCO Asia e Oceanía
Identificador 154

A Gran Barreira de Coral (en inglés Great Barrier Reef) é o máis grande arrecife coralino do mundo[1][2] composto por máis de 2.900 arrecifes individuais[3] e 900 illas nunha franxa de máis de 3.000 quilómetros sobre unha área de aproximadamente 348.000 quilómetros cadrados[4][5]. O arrecife está situado no mar do Coral, ao longo da costa do estado de Queensland no nordés de Australia.

A Gran Barreira de Coral pódese ver desde o espazo exterior e é a estrutura máis grande do mundo feita por organismos vivos.[6] A estrutura do arrecife está composta por miles de millóns de pequenos organismos coñecidos como pólipos de coral.[7] Pódense atopar máis de 400 especies de coral, algunhas microscópicas e outros que chegan aos 2 metros de anchura. Nas marxes externas do arrecife formanse especies viscosas con capacidade de resistir os embates das ondas, en cambio as delicadas variedades lanceoladas deben gorecerse nas augas máis tranquilas. As formas son variadas: abanico, cúpula, cornos, flor, etc. As cores oscilan entre tons rosados, fucsia, amarelos, azuis e verdes.

As súas augas son temperadas e teñen moita fauna e flora.

O primeiro explorador europeo que divisou a Gran Barreira de Coral foi o Capitán James Cook na súa viaxe de 1768. Cook descubriu o arrecife cando encallou nel o 11 de xuño de 1770.

Historia e características[editar | editar a fonte]

Unha grande parte do arrecife está protexida polo Great Barrier Reef Marina Park. Mais está tamén en perigo a causa da contaminación mariña, o aquencemento climático e mais a pesca. Debido á súa vasta biodiversidade, as súas augas claras e mornas e á súa grande acesibilidade, o arrecife é un destino moi popular entre os submarinistas.

O primeiro explorador europeo que viu a grande barreira foi o capitán James Cook na súa viaxe en 1768. Descubriu o arrecife o 11 de xuño de 1770.

A grande barreira de coral é chamada ás veceso máis grande animal vivo do mundo; en realidade está constituída por numerosas colonias de corais.

Ameazas medioambientais[editar | editar a fonte]

Imaxe satélite dunha parte da grande barreira de coral (NASA)
Biodiversidade da Grande barreira de coral

A ameaza máis significativa para o futuro da grande barreira de coral e doutros ecosistemas tropicais é o quecemento global. Varias das especies de corais da grande barreira viven actualmente no límite superior de tolerancia á temperatura, como demostran os embranquecementos de corais dos veráns de 1998 e 2002. Baixo o efecto das augas que fican demasiado quentes durante excesivo tempo, os corais expelen os seus responsábeis da fotosíntese e perden as súas cores, deixando á vista os seus esqueletos brancos, e morren pouco despois.

As temperaturas globais acrecidas provocan treboadas tropicais máis violentas. Estes últimos anos, os restos agricolas (e produtos fitosanitarios), particularmente provenientes das explotacións de cana de azucre, teñen tido un impacto significativo. A medra do esvaimento e embranquecemento do coral teñen destruído longos sectores do arrecife.

As estrelas de mar Acantastar púrpura (Acantastar Planci) son predadores dos corais. Cando o sistema do arrecife non está en equilibrio, as poboacións de estrelas de mar poden aumentar perigosamente. Estas últimas décadas, varios sectores populares do arrecife teñen sido severemente danados polos seus ataques.

O número de visitantes do arrecife é en si mesmo un problema. Os sectores populares coma Green Island teñen sufrido danos considerábeis polos turistas.

A partir do 1 de xullo 2004, a pesca será prohibida dentro dun terzo da grande barreira de coral. Só o 4% da superficie estaba afectada pola prohibición de pescar. O ministerio australiano do medio ambiente afirma que a prohibición afectará principalmente aos pescadores de crustáceos.

Foto aérea

Notas[editar | editar a fonte]

  1. UNEP World Conservation Monitoring Centre (1980). Department del Patrimoni Mediambiental, ed. "Protected Areas and World Heritage - Great Barrier Reef World Heritage Area". Consultado o 14 de marzo de 2009. 
  2. "The Great Barrier Reef World Heritage Values". Consultado o 3 de setembro de 2008. 
  3. A Gran Barreira, con 348.000 km de superfície, ten 2,900 arrecifes. Con todo, isto non inclúe os arrecifes do estreito de Torres, que se calcula nunha área de 37.000 quilómetros e cuns 750 arrecifes. (Hopley et al 2007, p.1)
  4. Fodor's. "Guia de viatges de la Gran Barrera de Corall". Consultado o 8 de agosto de 2006. 
  5. Department of the Environment and Heritage. "Review of the Great Barrier Reef Marine Park Act 1975". Consultado o 2 de novembro de 2006. 
  6. Sarah Belfield (8 febreiro do 2002). Geoscience Australia (Australian Government), ed. "Great Barrier Reef: no buried treasure" (en inglés). Consultado o 1e deagosto do 2017. 
  7. Sharon Guynup (4 de setembro do 2000). Science World, ed. "Australia's Great Barrier REEF" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 2012-07-08. Consultado o 13 de agosto do 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]