Gran Barreira de Coral

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Gran Barreira de Coral
Barriere-Riff.jpg
Imaxe satélite dunha parte da gran barreira de coral (NASA)
Blue Linckia Starfish.JPG
Estrela de mar na Gran Barreira de Coral
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
País Australia
Localización Queensland
Tipo Ntural
Criterios vii, viii, ix, x
Inscrición 1981 (V sesión)
Rexión da UNESCO Asia e Oceanía
Identificador 154

A Gran Barreira de Coral (en inglés Great Barrier Reef) é o máis grande arrecife coralino do mundo[1][2] composto por máis de 2.900 arrecifes individuais[3] e 900 illas nunha franxa de máis de 3.000 quilómetros sobre unha área de aproximadamente 348.000 quilómetros cadrados[4][5]. O arrecife está situado no mar do Coral, ao longo da costa do estado de Queensland no nordés de Australia.

A Gran Barreira de Coral pódese ver desde o espazo exterior e é a estrutura máis grande do mundo feita por organismos vivos.[6] A estrutura do arrecife está composta por miles de millóns de pequenos organismos coñecidos como pólipos de coral.[7] Pódense atopar máis de 400 especies de coral, algunhas microscópicas e outros que chegan aos 2 metros de anchura. Nas marxes externas do arrecife formanse especies viscosas con capacidade de resistir os embates das ondas, en cambio as delicadas variedades lanceoladas deben gorecerse nas augas máis tranquilas. As formas son variadas: abanico, cúpula, cornos, flor, etc. As cores oscilan entre tons rosados, fucsia, amarelos, azuis e verdes.

As augas da Gran Barreira de Coral son temperadas e soportan unha gran variedade de vida e foron seleccionadas como Patrimonio da Humanidade en 1981.[1][2] Entre os arrecifes atópanse máis de 1.500 especies de peixes e crustáceos. A CNN clasificouna como unha de as sete marabillas naturales do mundo,[8] A Queensland National Trust considerouna unha icona estatal de Queensland.[9]

Boa parte do arrecife está protexido polo Parque mariño da Gran Barreira de Coral (Great Barrier Reef Marina Park), que axuda a limitar o impacto do uso humano, como a sobrepesca e o turismo. Outras ameaza ambientais sobre o arrecife e o seu ecosistema inclúen a calidade das augas dos ríos que desembocan nel, o cambio climático acompañado por unha masivo branqueamento do coral, e brotes cíclicos da estrela de mar Acanthaster planci que se come o coral e estao destruíndo en enormes cantidades. Segundo un estudo publicado en outubro de 2012 pola revista científica Proceedings of the National Academy of Sciences, o arrecife perdeu máis da metade da súa cuberta de coral desde 1985.[10]

A Gran Barreira de Coral foi coñecida e utilizada polos aborixes australianos e polos insulares do estreito de Torres, e é unha parte importante da cultura e espiritualidade dos grupos locais. O arrecife é un destino moi popular para os turistas, especialmente nas illas Whitsunday e nas zonas da Rexión de Cairns. O turismo é unha actividade económica importante para a rexión, xerando máis de 3 mil millóns de AU$ ao ano.[11]

Xeoloxía e xeografía[editar | editar a fonte]

A Gran Barreira de Coral esténdese desde o estreito de Torres (entre Bramble Cay, a illa máis setentrional, e a costa sur de Papúa Nova Guinea ) ao norte da pasaxe sen nome que hai entre a illa Lady Elliot (a súa illa máis meridional) e a illa Fraser ao sur. A illa Lady Elliot está situada en 1.915 km ao sueste de Bramble Cay.[12]

A teoría da tectónica de placas indica que Australia se move cara ao norte a unha velocidade de 7 cm por ano, desde a Era cenozoica.[13][14] Australia Oriental experimentou un período de elevación tectónica, facendo que a deriva continental movese Queensland 400 km cara ao interior. Neste período, Queensland experimentou erupcións volcánicas con importantes fluxos de basalto.[15] Algúns destes afloramentos graníticos convertéronse en grandes illas.[16] Tras a formación da lagoa do mar do Coral, os arrecifes coralinos empezaron a crecer no seu interior, ata fai aproximadamente 25 millóns de anos. O norte de Queensland tiña aínda augas tépedas, pero no sur dos trópicos era demasiado fría para o desenvolvemento de coral.[17]

Historia e características[editar | editar a fonte]

O primeiro explorador europeo que divisou a Gran Barreira de Coral foi o capitán James Cook na súa viaxe de 1768. Cook descubriu o arrecife cando encallou nel o 11 de xuño de 1770. Unha grande parte do arrecife está protexida polo Great Barrier Reef Marina Park. Mais está tamén en perigo a causa da contaminación mariña, o aquencemento climático e mais a pesca. Debido á súa vasta biodiversidade, as súas augas claras e mornas e á súa grande acesibilidade, o arrecife é un destino moi popular entre os submarinistas.

A grande barreira de coral é chamada ás veces o máis grande animal vivo do mundo; en realidade está constituída por numerosas colonias de corais.

Ameazas medioambientais[editar | editar a fonte]

Imaxe de satélite da zona da Gran Barreira de Coral adxacente ás áreas costeiras de Airlie Beach e Mackay en Queensland

A ameaza máis significativa para o futuro da grande barreira de coral e doutros ecosistemas tropicais é o quecemento global. Varias das especies de corais da grande barreira viven actualmente no límite superior de tolerancia á temperatura, como demostran os embranquecementos de corais dos veráns de 1998 e 2002. Baixo o efecto das augas que fican demasiado quentes durante excesivo tempo, os corais expelen os seus responsábeis da fotosíntese e perden as súas cores, deixando á vista os seus esqueletos brancos, e morren pouco despois.

As temperaturas globais acrecidas provocan treboadas tropicais máis violentas. Estes últimos anos, os restos agricolas (e produtos fitosanitarios), particularmente provenientes das explotacións de cana de azucre, teñen tido un impacto significativo. A medra do esvaimento e embranquecemento do coral teñen destruído longos sectores do arrecife.

As estrelas de mar Acantastar púrpura (Acantastar Planci) son predadores dos corais. Cando o sistema do arrecife non está en equilibrio, as poboacións de estrelas de mar poden aumentar perigosamente. Estas últimas décadas, varios sectores populares do arrecife teñen sido severemente danados polos seus ataques.

O número de visitantes do arrecife é en si mesmo un problema. Os sectores populares coma Green Island teñen sufrido danos considerábeis polos turistas.

A partir do 1 de xullo 2004, a pesca será prohibida dentro dun terzo da grande barreira de coral. Só o 4% da superficie estaba afectada pola prohibición de pescar. O ministerio australiano do medio ambiente afirma que a prohibición afectará principalmente aos pescadores de crustáceos.

Foto aérea da Gran_Barreira_de_Cora

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 UNEP World Conservation Monitoring Centre (1980). Department del Patrimoni Mediambiental, ed. "Protected Areas and World Heritage - Great Barrier Reef World Heritage Area". Consultado o 14 de marzo de 2009. 
  2. 2,0 2,1 "The Great Barrier Reef World Heritage Values". Consultado o 3 de setembro de 2008. 
  3. A Gran Barreira, con 348.000 km de superfície, ten 2,900 arrecifes. Con todo, isto non inclúe os arrecifes do estreito de Torres, que se calcula nunha área de 37.000 quilómetros e cuns 750 arrecifes. (Hopley et al 2007, p.1)
  4. Fodor's. "Guia de viatges de la Gran Barrera de Corall". Consultado o 8 de agosto de 2006. 
  5. Department of the Environment and Heritage. "Review of the Great Barrier Reef Marine Park Act 1975". Consultado o 2 de novembro de 2006. 
  6. Sarah Belfield (8 febreiro do 2002). Geoscience Australia (Australian Government), ed. "Great Barrier Reef: no buried treasure" (en inglés). Consultado o 1e deagosto do 2017. 
  7. Sharon Guynup (4 de setembro do 2000). Science World, ed. "Australia's Great Barrier REEF" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 2012-07-08. Consultado o 13 de agosto do 2017. 
  8. CNN (11 de novembro de 1997). "The Seven Natural Wonders of the World". Arquivado dende o orixinal o 21 de xullo de 2006. Consultado o 17 de setembro do 2017. 
  9. National Trust Queensland. "Queensland Icons". Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2006. Consultado o 17 de outubro de 2006. 
  10. Eilperin, Juliet (1 de outubro 2012). The Washington Post, ed. "Great Barrier Reef has lost half its corals since 1985, new study says". Consultado o 1 de outubro de 2012. 
  11. Access Economics Pty Ltd (2005). "Measuring the economic and financial value of the Great Barrier Reef Marine Park" (PDF). Consultado o 20 de agosto do 2017. 
  12. Great Barrier Reef Marine Park Authority, ed. (setembro 2004). "Great Barrier Reef General Reference Map" (PDF) (en inglés). Consultado o 16 de setembro do 2017. 
  13. Davies, P.J., Symonds, P.A., Feary, D.A., Pigram, C.J. (1987). "Horizontal plate motion: a key allocyclic factor in the evolution of the Great Barrier Reef". Science 238 (4834): 1697–1700. Bibcode:1987Sci...238.1697D. doi:10.1126/science.238.4834.1697. 
  14. Hopley, p. 18
  15. Hopley, p. 19
  16. Hopley, p. 26
  17. Hopley, p. 27

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]