Gertrud (filme)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Gertrud
Ficha técnica
Título orixinalGertrud
DirectorCarl Theodor Dreyer
ProdutorJørgen Nielsen
GuiónCarl Theodor Dreyer
Baseado enObra de Hjalmar Söderberg
IntérpretesNina Pens Rode
Bendt Rothe
Ebbe Rode
Baard Owe
Axel Strøbye
MúsicaJørgen Jersild
FotografíaHenning Bendtsen
MontaxeEdith Schlüssel
EstudioPalladium
DistribuidoraFilm-Centralen-Palladium
EstreaFrancia: 19 de decembro de 1964
Dinamarca 1 de xaneiro de 1965
Duración116 minutos
OrixeDinamarca Dinamarca
XéneroDrama

Gertrud é un filme dinamarqués de 1964 dirixido por Carl Theodor Dreyer. Está baseado na novela homónima de 1906 escrita por Hjalmar Söderberg. O papel de Gertrud Kanning é interpretado por Nina Pens Rode, xunto con Bendt Rothe como o seu marido, Gustav Kanning, e Baard Owe como o seu amante, Erland Jansson.

Gertrud foi o último filme de Dreyer. Destaca polas súas moitas tomas longas, unha delas de case dez minutos con Gertrud e o seu ex amante, Gabriel, falando sobre os seus pasados. O filme estreouse con críticas diversas, mais agora está considerado unha das obras mestras de Dreyer. Foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 38ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.[1]

Argumento[editar | editar a fonte]

Gertrud, que chegou a ser unha famosa cantante, decídese a abandonar o seu marido e marchar co seu amante. O día seguinte descobre que este a traizoou e iso impide que lle poida entregar un amor absoluto, polo que a muller abandona os dous e comeza unha vida en solitario, reflexionando sobre como o compromiso do amor é unha simple convención que non vai alén de tentar un límite que moitas veces non significa nada.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]