George Herbert de Carnarvon

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
George Herbert, quinto conde de Carnarvon.

George Edward Stanhope Molyneux Herbert, quinto conde de Carnarvon, nado en Highclere Castle (Hampshire) o 26 de xuño de 1866 e finado en O Cairo o 5 de abril de 1923, foi un aristócrata británico, famoso por ser quen financiou a escavación da tumba de Tutankhamon no Val dos Reis.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu nunha familia acomodada de Highclere Castle, Hampshire e era fillo único. O sei pai, Henry Herbert, cuarto conde de Carnarvon, formaba parte do partido conservador. Estudou en Eton e no Trinity College de Cambridge e sucedeu o seu pai como conde en 1890.

Carreiras de cabalos[editar | editar a fonte]

Carnarvon era extremadamente rico e posuía cabalos de carreiras e algúns dos primeiros modelos de automóbiles da historia, os cales conducía con temeridade. En 1901 sufriu un accidente de motocicleta en Alemaña que o deixou parcialmente discapacitado.

En 1902 dedicouse a criar cabalos de carreiras e en 1905 foi designado como xuíz para a carreira de cabalos de Newbury. A súa familia estivo vinculada a este hipódromo dende entón. O seu neto, sétimo conde de Carnarvon, foi xefe de equipo da raíña Isabel II dende 1969 e converteuse en íntimo amigo dela.

Exiptoloxía[editar | editar a fonte]

Lord Carnarvon era un afeccionado da exiptoloxía e, en 1907, decidiu financia-la escavación de tumbas de nobres en Deir el-Bahri (Tebas) á que se lle uniu Howard Carter como axudante de escavación. En 1914 o conde logrou a concesión para escavar no Val dos Reis, onde se atoparon tesouros como nunca se viran en toda a historia da arqueoloxía, entre eles, a tumba do famoso emperador Tutankhamon.[1]

Morte[editar | editar a fonte]

O 19 de marzo de 1923, lord Carnarvon contraeu unha infección grave causada pola picadura dun mosquito, que se agravou ao cortarse cunha navalla. Morreu o 5 de abril no Hotel Savoy Continental de O Cairo. A súa morte levantou comentarios sobre a existencia da “maldición de Tutankhamon”.[2]

Malia iso, a súa morte probablemente a causara a presenza de veleno no sangue trala picadura dun mosquito que o conde accidentalmente abriu ao afeitarse cunha navalla, provocando que a ferida se infectase con erisipela. Esta infección podería ter evolucionado a pneumonía e foi así como acabou a vida do lord inglés.

Como bo arqueológo, a súa tumba atópase nun antigo forte situado no monte dende onde se observan tódalas súas terras de Beacon Hill (Hampshire).

Notas[editar | editar a fonte]