Gentiana verna

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Gentiana verna
Gentiana verna (1).JPG
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Orde: Gentianales
Familia: Gentianaceae
Xénero: Gentiana
Especie: G. verna
Nome binomial
'Gentiana verna'
L.

Gentiana verna é unha especie do xénero Gentiana e un dos seus integrantes máis pequenos, normalmente acada uns poucos centímetros de altura.

Descrición[editar | editar a fonte]

O seu talo, erecto, é moi curto e soporta ata tres pares de follas, elípticas ou lanceoladas. A flor é de cor azul moi intensa, ás veces púrpura-vermella nos bordos e nervios medios, e de raro en raro branca[1], ten entre 1 e 2 cm de diámetro, e o tubo da corola preséntase estreito con cinco sépalos no cáliz; florea a finais da primavera e no comezo do verán,[1] e atrae bolboretas, abellas e particularmente abesouros para a polinización. As formigas son responsables da difusión das súas sementes.

Distribución[editar | editar a fonte]

Poboación de Gentiana verna

G. verna é unha das plantas máis difundida do seu xénero, atopándose nas praderías alpinas de toda Eurasia, desde Irlanda ata Rusia. É común no centro e sueste de Europa, en macizos montañosos medios como o Xura e os Balcáns ata unha altitude de 2.600 metros. En Galicia unicamente medra na Serra da Capelada,[2] onde estaba descrita en 2007 como frecuente localizándose nunha altitude de entre 380 a 475 m.[3] No norte de Europa, é moi raro, tan só se observa en Teesdale no norte de Inglaterra, e unhas poucas localidades no oeste de Irlanda.[1] Tamén se atopa nas rexións montañosas que van do Alto Atlas de Marrocos ata as montañas de Turquía, Iraq e Irán. Prospera en prados secos con solo de pedra calcaria. En varios países está considerada especie en extinción.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Pardoe, H. S. Mountain Plants of the British Isles.
  2. S. Talavera, C. Andrés, M. Arista, M.P. Fernández Piedra, M.J. Gallego, P.L. Ortiz, C. Romero Zarco, F.J. Salgueiro, S. Silvestre & A. Quintanar (1993). Flora iberica 11. Real Jardín Botánico, CSIC, Madrid.
  3. J.J. Pino Pérez; F.J. Silva-Pando; J.L. Camaño Portela & R. Pino Pérez (2009) "Asientos corológicos LOU, 2007", Boletín Biga, Vol. 6, p. 15

Véxase tamén[editar | editar a fonte]