Gaivota escura

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gaivota escura
Larus fuscus graellsii en Inglaterra
Larus fuscus graellsii en Inglaterra
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante
[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Charadriiformes
Familia: Laridae
Xénero: 'Larus'
Especie: ''L. fuscus''
Nome binomial
''Larus fuscus''
Linnaeus, 1758

A gaivota escura (Larus fuscus) é unha das gaivotas máis espalladas por Europa

Descrición[editar | editar a fonte]

Un exemplar adulto mide uns 54 cm de lonxitude. A plumaxe é branca coa parte superior de cor gris lousa. O bico, moi forte, ten na parte inferior dianteira un punto vermello. As patas son na súa meirande parte amarelas. O aspecto dos machos e o das femias é semellante.

Sistemática[editar | editar a fonte]

Ten catro [2] (segundo algunhas clasificacións dúas ou tres) subespecies europeas:

  • Larus fuscus heuglini, ocupa o norte de Siberia.

Distribución[editar | editar a fonte]

Exemplar adulto
Adulto e inmaduro

As poboacións máis importantes desta especie está no Reino Unido. Tamén son considerables as poboacións de Islandia, Illas Feroe, Escandinavia e Países Baixos. O resto de poboacións distribúense polas repúblicas bálticas ata o norte de Siberia, Francia, España , Portugal e Polonia. Son aves exclusivamente costeiras que se alimentan case exclusivamente no mar, tamén lonxe da costa. Son migratorias. Pasan o inverno desde as illas Británicas ó oeste de África. En inverno é un visitante regular das costas norteamericanas, as que chega probablemente dende Islandia.

Poboación en Galiza[editar | editar a fonte]

A gaivota escura é principalmente invernante en Galiza aínda que tamén existen pequenas poboacións ó longo da costa galega. No ano 2000 contabilizáronse unhas 330 parellas aniñantes nas Illas Sisargas, Sálvora, Coelleira e nas Illas Cíes principalmente. Como invernante a súa poboación varía entre os 6.000 e os 14.000 exemplares.

Reprodución[editar | editar a fonte]

Cría en colonias á beira do mar ou en lagos. Fai o niño no chan dos acantilados. Adoita poñer tres ovos. Os exemplares novos son de cor castaña anegrada na parte superior. Tardan catro anos en chegar ó estado adulto.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. BirdLife International (2012). "Larus fuscus". Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2013.2. Unión Internacional para a Conservación da Natureza. Consultado o 26 November 2013. 
  2. Gaviota sombría invernante. Revista Quercus, Nº331, Septembro 2013 (en castelán)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Guía das aves de Galicia (1991), Editorial Baía.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Gaivota escura