Gaivota chorona

	Instancia de taxon
	Nome curto C. ridibundus

Gaivota chorona
	Chroicocephalus ridibundus ; Carl von Linné 1766
	Instancia de taxon
	Nome curto C. ridibundus
Taxonomía
	Combinación orixinal Larus ridibundus
	Sinonimia Larus ridibundus
Historia
	Premios e distincións Q25378630 (2025); Ave do Ano (2008)
Localización
	Área de distribución Burkina Faso; África; América do Sur; Montañas Nanling; Hefei
Mapas
Conservación
	Especie pouco preocupante
Masa
Cifras e dimensións
Masa
Masa	294 g peso adulto macho ; 267 g peso adulto femia
Envergadura	0,97 m
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Charadriiformes
Familia	Laridae
Xénero	Chroicocephalus
Especie	Chroicocephalus ridibundus ; (Linnaeus, 1766) Chroicocephalus ridibundus
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/01lgvx
ITIS	824041
OTT	938670
UICN	22694420
	Wikidata G:Commons C:Commons

A gaivota chorona^[1] (Chroicocephalus ridibundus, antes Larus ridibundus)^[2] é unha gaivota que se pode observar en Galiza durante todo o ano, principalmente exemplares non reprodutores. A súa poboación invernante nas costas galegas estímase nuns 20 mil individuos^{[Cómpre referencia]}.

A poboación europea da gaivota chorona estímase nuns 2 millóns de exemplares^{[Cómpre referencia]}. Ata fai pouco a súa cría en Galiza era escasa, aínda que dende finais dos anos 90 a súa cría estase a facer máis común debido ós seus costumes sedentarios.

Descrición

A gaiovota chorona é unha ave de 54–60 cm de envergadura e un peso de 210-300 gramos. É de cor branca coas ás de cor gris agás os bordos negros. A súa testa é de cor negra, durante o inverno tórnase gris ou branca segundo a idade. As súas patas son de cor laranxa ou vermello alaranxado. O seu bico é vermello.

Comportamento

É unha ave oportunista, preeira que busca pequenos invertebrados ou refugallos deixados polos humanos. Adoita presentarse en grupos de 10 a 20 exemplares nos campos labrados en busca de insectos ou miñocas.

Hábitat

Gaivota chorona con plumaxe invernal de primeiro ano na ría de Viveiro.

A súa distribución en Galiza é irregular. Atópase principalmente nas costas galegas e nos ríos Miño, Ulla e Sil, así como na Baixa Limia.

En Europa é moi abondosa agás na Escandinavia. É sedentaria na Gran Bretaña e nos países mediterráneos. Durante o inverno emigra dende o mar Báltico ata o Mediterráneo chegando ata o norte de África. Téñense atopado exemplares ata no Canadá.

Reprodución

A gaivota chorona aniña no chan preto da auga en marismas e lagoas. Pon a partir do final de marzo 3 ovos que van dende o castaño claro a escuro con pencas; estes son chocados polos dous sexos durante 24 días; os pitos son seminidífugos e voan logo de 6 semanas.

Notas

↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-06.
↑ "Birds of the World -- current valid scientific avian names." (html) (en inglés). Consultado o 21 de decembro de 2010.

Véxase tamén

Bibliografía

Guía das aves de Galicia (1991), Editorial Baía.

[1] "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-06.

[2] "Birds of the World -- current valid scientific avian names." (html) (en inglés). Consultado o 21 de decembro de 2010.

[1]

[2]