Gaia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Gaia
Feuerbach Gaea.jpg
Gaia, de Anselm Feuerbach (1875).
PaiÉter e Caos
NaiHemera e Caligo
CónxuxeUrano e Tártaro
FillosÓreas, Cronos, Urano, Rea, Eurymedon, Océano, Tifón, Tetis, Alcioneu, Encélado, Dâmiso, Alpos, Mimas, Giges, Klytios, Ephialtes, Porfírio, Gration, Hippolytos, Briareo, Brontes, Anax, Palas, Aristaeus, Astraios, Eurytos, Hoplodamus, Coto, Otus, Polybotes, Pelorus, Estéropes, Melia, Arges, Nereu, Crio, Teia, Febe, Ceos - Κοῖος, Jápeto, Hiperião, Têmis, Mnemosine, Ponto, Fórcis, Ceto, Taumante, Euríbia, Telquines, Megera, Alecto, Tisífone, sen etiquetar, Anteu, Manes, sen etiquetar, Syceus, Dione, Acmon, Hyllus, sen etiquetar, Creúsa, Triptólemo, Glauce, Egeon, Aetna, Altercatio, Athos, Euonymus, sen etiquetar, sen etiquetar, Damasen, Dafne e sen etiquetar
IrmánsNicte e Eros
editar datos en Wikidata ]

Gaia era na mitoloxía grega unha deusa que encarnaba a Terra Nai. Tamén coñecida como Xea (Terra), o seu equivalente romano sería Tellus, aínda que existen certas asociacións un tanto confusas coa deusa Cibeles.

Historia[editar | editar a fonte]

Segundo a mitoloxía grega, Gaia nace no principio dos tempos da profunda fenda que é o Caos, sendo unha das primeiras realidades materiais do Cosmos. Este nacemento é descrito, entre outros feitos, por Hesíodo na súa Teogonía.

Posto que o seu fillo e esposo Urano, horrorizado ante a monstruosidade dos seus primeiros fillos (os Hecatonquires e os Ciclopes) e temendo que lle arrebatasen o seu trono, os condenou a vivir nas profundidades do Tártaro, a rexión máis remota dos infernos, Gaia deu ó seu fillo Cronos unha fouce de sílex, pedíndolle que derrotase ó seu pai. Así foi como este lle cortou o sexo, que lanzou ó mar. Das gotas de sangue que caeron sobre Gaia, a Terra, fecundándoa, naceron as Erinias e os xigantes; do seme caído sobre o mar, naceu Afrodita.

Despois da castración de Urano, Gaia únese ó seu fillo Ponto e desa unión nacerán as divindades mariñas: 3 machos, Nereo, Forces e Taumante e 2 femias, Ceto e Euribia. Tamén se unirá ó seu irmán Tártaro, dando a luz a Tifón e Equidna.

Máis tarde, Gaia participaría nun complot para derrocar o seu propio fillo Cronos, que unha vez no trono se volvera cruel e tirano, devorando os seus fillos para evitar ser derrocado. Dela foi a idea levada a cabo por Rea de agochar o fillo máis pequeno, Zeus, e darlle en troques a Cronos unha pedra envolta nas roupas do bebé.

Xenealoxía.[editar | editar a fonte]

Gaia ou Xea é filla do Caos, primordial e irmá de Eros (o amor sensual), o Tártaro (os infernos), o Erebo (as tebras infernais) e Nicte, a noite. Gaia é ademais a nai das razas divinas: dará a luz, sen intervención de pai algún, a Urano, deus do firmamento, e a Ponto, personificación do mar ou das correntes mariñas, segundo versións. Logo unirase a Urano e dela nacerán en primeiro lugar os Hecatonquires, xigantes de 50 cabezas e 100 mans, logo os Ciclopes (xigantes dun só ollo na fronte), e por último, os Titáns e as Titánides (divindades de gran tamaño).

Gaia e as tendencias ecoloxistas[editar | editar a fonte]

Hai un concepto formulado por James Lovelock, a chamada Hipótese Gaia, que concibe a biosfera (o conxunto formado pola terra e a súa atmosfera) como un xigantesco ser vivo. Esta hipótese, que foi desenvolvida máis tarde por Lynn Margulis baixo o nome de Teoría Gaia, fai referencia á bioxeografía, no sentido de que os seres vivos (animais e plantas) evolucionaron interactuando estreitamente co reino mineral, polo que todos forman parte dun conxunto dinámico que regula e dá forma á biosfera terrestre.

Na cultura popular[editar | editar a fonte]

Esta concepción de Gaia como personificación con vida propia da Terra atópase na orixe de movementos como o New Age, ou certas tendencias ecoloxistas.

Por outra banda, o tema subxacente na película de animación Final Fantasy: The Spirits Within é así mesmo esta concepción dunha Terra como ser vivo no seu conxunto.