Friedrich Miescher

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaJohan Friedrich Miescher

Friedrich Miescher
Biografía
Nacemento(de) Johannes Friedrich Miescher Editar o valor em Wikidata
13 de agosto de 1844
Basilea, Suíza Editar o valor em Wikidata
Morte26 de agosto de 1895
Davos Suíza Suíza
Causa da morteMorte natural Editar o valor em Wikidata (Tuberculose Editar o valor em Wikidata)
Rector of the University of Basel (en) Traducir
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
ResidenciaSuíza Suíza
País de nacionalidadeSuízo
EducaciónUniversidade de Gotinga Editar o valor em Wikidata
Coñecido porácido nucleico
Actividade
Campo de traballoBioloxía
Lugar de traballo Tubinga
Basilea Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónbiólogo , bioquímico , profesor universitario Editar o valor em Wikidata
EmpregadorUniversidade de Tubinga
Universidade de Basilea Editar o valor em Wikidata
Membro de
ProfesoresFelix Hoppe-Seyler (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua alemá Editar o valor em Wikidata


Johan Friedrich Miescher, nado en Basilea o 13 de agosto de 1844 e finado en Davos o 26 de agosto de 1895, foi un biólogo suízo.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Illou varias moléculas ricas en fosfatos, ás cales chamou nucleínas (actualmente ácidos nucleicos), a partir do núcleo dos glóbulos brancos en 1869, preparando o camiño para a súa identificación como os portadores da información hereditaria, o ADN. Este descubrimento, que se publicou por primeira vez en 1871, ó principio non asemellou relevante, ata que Albrecht Kossel fixo as súas primeiras investigacións na súa estrutura química.

O descubrimento dos ácidos nucleicos foi realizado no laboratorio de Felix Hoppe-Seyler situado no castelo de Tuebingen. Miescher tamén demostrou que a regulación da respiración depende da concentración de CO2 no sangue.

Miescher e o ADN[editar | editar a fonte]

Miescher era estudante de medicina e no laboratorio de Hoppe-Seyler, o seu mestre, comezou a analizar os restos de pus dos refugallos cirúrxicos, illando os núcleos dos glóbulos brancos e extraendo unha substancia aceda e cargada de fósforo á que denominou "nucleína" (hoxe sabemos que esta substancia é a nucleoproteína). Logo de tratar as células con solucións salinas, alcol, solucións acidas e solucións alcalinas, viu que as células tratadas cunha solución salina daban un precipitado xelatinoso e que as células tratadas cunha solución salina daban un precipitado cando se acidificaba a solución. Miescher supuxo que o precipitado podería estar asociado co núcleo celular. Para ensaiar esta posibilidade dedicouse a illar núcleos. Cando tratou os núcleos illados cunha solución alcalina e logo acidifícouna, observou un precipitado. A análise deste precipitado mostrou que se trataba dun material complexo que contiña entra outras cousas nitroxeno e fósforo. As proporcións eran diferentes a calquera outro material biolóxico estudado polo que concluio que illara un compoñente biolóxico non descrito previamente, asociado case exclusivamente co núcleo.

En 1874, Miescher, que se trasladou a Basilea, comezou as súas investigacións co esperma dos salmóns, e descubriu a presenza dunha serie de substancias, unha aceda (ácido nucléico ou "nucleína") e unha fortemente básica, á que denominou "protamina" e que se identifica coas histonas.

Os estudos de Miescher foron un papel moi importante na bioloxía molecular, que abriu as portas a numerosas probas e experimentos que realizaron varias personalidades diferentes, aínda que na súa época o termo nucleína era moi pouco coñecido e el nunca o propuxo como o ADN que coñecemos hoxe.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]