Francisco Eyré Fernández

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francisco Eyré Fernández
Nacemento1 de abril de 1913
 Monforte de Lemos
Falecemento16 de decembro de 1982
 Sant Just Desvern
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónavogado e político
editar datos en Wikidata ]

Francisco Eyré Fernández, nado en Monforte de Lemos o 1 de abril de 1913[1] e finado en Sant Just Desvern o 16 de decembro de 1982,[2] foi un avogado e político galego residente en Cataluña.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Francisco Eyré Varela. Instalado en Barcelona en 1929, exerceu como avogado dende 1935. Na guerra civil foi oficial do corpo xurídico militar. Foi o avogado defensor do xeneral da Gardia Civil José Aranguren Roldán en 1939.[3] Foi lugartenente e inspector rexional da Guardia de Franco e avogado da CNS. Foi presidente do Centro Galego de Barcelona dende finais dos anos corenta ate 1955.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con Blanca Lorenzo Bermejo e foi pai de Blanca, María Elena, Francisco, Juan Manuel, Jorge, José Antonio e Patricia Eyré Lorenzo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. La Vanguardia, 15-11-1970, p. 32.
  2. La Vanguardia, 17-12-1982, p. 28.
  3. Lorenzo Silva saca del olvido a Aranguren, el general ferrolano leal a la República

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]