Francisco Coll i Guitart

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francisco Coll i Guitart
FrColl2.jpg
Nacemento18 de maio de 1812
 Gombrèn
Falecemento2 de abril de 1875
 Vic
NacionalidadeEspaña
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónpresbítero, fundador e frade dominico
editar datos en Wikidata ]

Francisco Coll i Guitart, nado en Gombrèn (provincia de Xirona) o 18 de maio de 1812 e finado en Vic o 2 de abril de 1875, familiarmente chamado Padre Coll, foi un relixioso dominicano español, misioneiro popular e fundador da Congregación das Irmás Dominicas da Anunciata. A Igrexa católica recoñeceuno como santo o 11 de outubro de 2009.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu nunha vila dos Pireneos cataláns. Cataluña sufriu as consecuencias da guerra pola invasión de Napoléon.[1] Foron tempos de escaseza, fame e todo tipo de dificultades. Francisco era o máis novo dos once irmáns. Cando tiña catro anos faleceu o seu pai. Aos dez anos, atraído pola vocación sacerdotal, mudouse á cidade de Vic, afastada da súa familia, para comezar os estudos no Seminario. Como outros seminaristas pobres, a comida e o aloxamento gañan nunha casa de campo, a cambio de colaborar coa instrución literaria e relixiosa dos fillos da familia, que a recibiron como membro máis.[2]

Dominicano e misioneiro[editar | editar a fonte]

Fotografía do Padre Coll, ca. 1870.

Aos 18 anos entrou no convento da Orde dos Predicadores de Xirona, onde fixo a súa profesión en 1831. Cando faltou uns meses para a ordenación sacerdotal, no contexto das loitas políticas pola sucesión do rei Fernando VII,[3] ordénase a supresión das ordes relixiosas en España (exclaustración). En agosto de 1835 Francisco Coll e a súa comunidade foron expulsados do convento, ao que nunca poderían volver.

Despois de meses de incerteza, e aínda que o goberno prohibira celebrar o sacramento, foi ordenado sacerdote en Solsona o 28 de maio de 1836. Durante máis de trinta anos exerceu como ministerio, primeiro nunha parroquia e logo como misioneiro en varias dioceses de Cataluña. A fama do seu predicador creceu rapidamente e a súa palabra mobilizou a multitude. A súa principal preocupación era levar a Palabra de Deus dun xeito cordial, apaixonado, sinxelo e comprensible para o pobo, para lograr unha verdadeira conversión interior. Optou polo traballo en equipo con outros sacerdotes e foi colaborador de Santo Antonio María Claret nos seus esforzos misioneiros.[4]

Fundador[editar | editar a fonte]

Impresionado pola realidade social e relixiosa que observou no transcurso das súas misións, comezou a preocuparse pola falta de acceso á educación, especialmente en pequenas cidades e nenas. Isto levouno a fundar a Congregación de Irmás Dominicas da Anunciación o 15 de agosto de 1856,[5] no medio de grandes dificultades, xa que o padre Coll nunca cobrara cartos polas súas misións e practicamente carecía de recursos e apoio financeiro. Non obstante, a Congregación espallouse rapidamente e despois de 14 anos xa contaba con 46 casas en Cataluña. As irmás, na súa maioría de orixe humilde, loitaron na súa formación e obtiveron títulos de profesores. Eran chamadas para dirixir escolas públicas ou pequenas escolas en vilas e tamén nalgunhas cidades.

Actualmente, as Irmás Dominicanas da Anunciata expandíronse a vinte países de Europa, América do Sur, América Central, África e Asia.

Últimos anos[editar | editar a fonte]

O padre Coll dividiu o seu traballo entre a súa actividade misioneira e a organización da Congregación. Non obstante, en decembro de 1869, aos 57 anos, sufriu un primeiro golpe. A súa saúde comezou a diminuír, volveuse cego e perdeu ás veces as facultades mentais. Morreu en Vic o 2 de abril de 1875 e a xente achegouse masivamente para renderlle o último tributo.[6] Os seus restos son venerados na Casa Nai da Congregación en Vic.

Legado[editar | editar a fonte]

No transcurso da súa vida, coñecéuselle por ser un soado predicador, próximo e humilde, e polas súas mostras de caridade. O seu compromiso coa infancia e a mocidade, así como o seu impulso á educación da muller, son algúns dos trazos que o caracterizan e que buscou consolidarse coa fundación da súa congregación dominicana [7].

Francisco Coll foi declarado bendicido polo papa Xoán Paulo II en 1979 e canonizado o 11 de outubro de 2009 polo papa Bieito XVI.[8] A súa festa celébrase o 19 de maio.

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. Gómez García, Vito T. (2009). El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA. p. 38ss
  2. Gómez García, Vito T. (2009). El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA. p. 53ss
  3. Revuelta González, Manuel (2005). Universidad de Comillas, ed. La Iglesia española en el siglo XIX. p. 124ss.
  4. Gómez García, Vito T. (2009). El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA. p. 183ss
  5. Gómez García, Vito T. (2009). El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA. p. 277
  6. Gómez García, Vito T. (2009). El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA. p. 386ss
  7. Gómez García, Vito T. (2009). El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA. p. 396
  8. http://www.vatican.va/news_services/liturgy/saints/2009/ns_lit_doc_20091011_coll_en.html

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Gómez García, Vito T. (1993): Francisco Coll, O.P. Testimonios (1812 - 1931). HH. Dominicas de la Anunciata, Valencia
  • Gómez García, Vito T. (2009): El padre Coll, dominico: Francisco Coll y Guitart, santo fundador de las Dominicas de la Anunciata. EDIBESA, Madrid.
  • González González, Ma. Otilia (2008): Francisco Coll y Guitart, O.P.: Fondateur de la Congrégation des Soeurs Dominicaines de la Anunciata.