Francisco Álvarez de Nóvoa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Retrato en Vida Gallega, 1910.

Francisco Álvarez de Nóvoa y Ferrer, nado en Granada o 11 de xuño de 1873 e finado en Ourense o 13 de xuño de 1936, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Procedente dunha familia de ascendencia galega, chegou a Ourense en 1892, onde comezou unha intensa actividade nos medios xornalísticos colaborando en La Defensa de Galicia e El Noticiero.

Pé das Burgas é un dos volumes da Biblioteca Galega 120.

En 1909 marchou a Lisboa onde abriu un estudio de fotografía que trasladou, en 1910, a Río de Janeiro, onde participou na vida social e na actividade xornalística da comunidade galega. En Buenos Aires fundou con Fortunato Cruces La Voz de Galicia (1913) e en 1915 volveu a Ourense e iniciou a súa segunda etapa xornalística dirixindo El Miño, La Voz Pública e El Diario de Orense.

A partir de 1925 abandonou a actividade relacionada coa literatura e co xornalismo debido ao veto que lle impuxo a Ditadura de Primo de Rivera ao facerlle escoller entre o seu posto de funcionario da Deputación e a práctica xornalística.

En 1906 foi elixido membro correspondente da Real Academia Galega.

Obras[editar | editar a fonte]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Recuerdo, con prólogo de H. P. Placer
Pé das Burgas, 1896. 

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]