Folga feminista do 8 de marzo de 2018

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Mobilización do Paro Internacional de Mulleres 2018 en Montevideo

A folga feminista do 8 de marzo de 2018[1] foi unha mobilización que tivo lugar o 8 de marzo de 2018, no Día Internacional da Muller. Foi convocada por organizacións feministas e aliadas da loita polos dereitos das mulleres en todo o mundo.[2][3] Produciuse a adhesión de máis de 170 países e unha gran cantidade de actividades locais relacionadas.[4][5][6][7][8]

A mobilización foi motivada pola loita contra a violencia machista, a desigualdade de xénero e as distintas formas de opresión contra as mulleres. A acción internacional simultánea tivo o obxectivo de visibilizar a situación de explotación das mulleres no ámbito do traballo, a reprodución social e o traballo reprodutivo.[9][10]

Antecedentes[editar | editar a fonte]

Un primeiro antecedente histórico de paro nacional convocado polo movemento de mulleres tivo lugar en Islandia, o 24 de outubro en 1975, do cal participaron traballadoras remuneradas e amas de casa. Nun aniversario desa folga, o 24 de outubro de 2016, as traballadoras islandesas deixaron os seus postos de traballo dúas horas e vinte e dous minutos antes do previsto como forma de facer visible a brecha salarial entre homes e mulleres.[11]

O 8 de marzo de 2000 a Campaña Internacional por un Salario para o Traballo no Fogar convocou a primeira Folga Mundial das Mulleres reivindicando outorgar ás mulleres xustiza pola súa contribución non recoñecida na forza de traballo.[12] A convocatoria foi especialmente activa internacionalmente no 2000-2001.[13]

O 3 de outubro de 2016 realizouse unha protesta masiva en Polonia, bautizada como "luns negro", contra un proxecto de lei que criminalizaba o aborto, incluíndo o aborto espontáneo e a interrupción do embarazo como consecuencia dunha violación. A gran repercusión desta protesta freou a lei no parlamento polaco. O 19 outubro do 2016, en Arxentina, integrantes do movemento Ni Una Menos e doutras organizacións feministas convocaron a un paro dunha hora e a diversas mobilizacións, tras unha semana na que houbo 7 feminicidios. O 21 de xaneiro de 2017 en Estados Unidos celebrouse a Marcha das Mulleres en Washington.

Neste marco de manifestacións masivas en distintos países, as activistas polacas comezaron a conectarse e coordinar accións con movementos similares doutros países, sumándose inicialmente Israel, Italia, Corea do Sur, Rusia, Irlanda, Brasil e México para conformar un grupo impulsor do Primeiro Paro Internacional de Mulleres.[14]

O 8 de marzo de 2017 tivo lugar o Primeiro Paro Internacional de Mulleres, tivo presenza en máis de 50 países e 200 cidades ao redor do mundo.[15] O 25 de novembro de 2017 tiveron lugar importantes manifestacións polo Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller en varios países, así como unha masiva resposta á convocatoria da Marcha das Mulleres de 2018 en Estados Unidos. Estas mobilizacións son consideradas por activistas como antecedentes para unha segunda convocatoria global ao paro internacional de mulleres.[16][17]

Posteriormente en outubro de 2017, na 3.ª Conferencia Mundial de Mulleres da CSI/Asemblea de Organización de Mulleres que reúne a 200 mulleres sindicalistas do mundo, celebrada en Costa Rica, representantes sindicais de América Latina, especialmente de Arxentina e Brasil piden aos sindicatos participar na convocatoria do segundo Paro Internacional de Mulleres do 8 de marzo de 2017.[18]

Paro Internacional de Mulleres 2018[editar | editar a fonte]

Convocatoria[editar | editar a fonte]

Baixo lemas como #NósParamos, #WeStrike, «Se as nosas vidas non valen, produzan sen nós», «Iso que chaman amor é traballo non pagado», os movementos feministas convocaron a un paro laboral, estudantil, de coidados e de consumo. O chamamento incluíu a mulleres asalariadas e non asalariadas, de todas as orientacións e identidades sexuais.

Unha das principais reivindicacións foi por unha sociedade libre de violencia machista, cuxa manifestación máis visible é a agresión e asasinato de mulleres polo só feito de ser mulleres. Tamén se reivindicaron os dereitos laborais das mulleres, afectados pola precarización, a desigualdade salarial e o acoso sexual no lugar de traballo. Así mesmo, denunciáronse a pobreza, a violencia racial, a persecución a inmigrantes e os recortes de programas sociais e de saúde.[19]

Organización[editar | editar a fonte]

As mobilizacións do 8 de marzo de 2018 foron preparadas en máis de 70 países por múltiples organizacións, colectivos e activistas a nivel nacional e local. A nivel global, estas mobilizacións foron articuladas por coalicións como a Internacional Feminista e Paro Internacional de Mulleres (International Women Strike).[20]

En decenas de cidades realizáronse asembleas preparatorias co fin de organizar marchas e outras accións. Estas asembleas non responderon a unha organización centralizada e foron convocadas a nivel local, xeralmente en espazos públicos como prazas, con convocatorias que foron desde algunhas decenas a máis de mil participantes, como a que tivo lugar en Buenos Aires o 8 de febreiro de 2018.[9]

Os sindicatos apoiaron o paro nalgúns países, aínda que a modalidade deste respaldo foi un tema de debate.[21] Mentres que algúns sectores do sindicalismo alegaban que unha folga non podía legalmente distinguir entre sexos, o movemento feminista sostivo que soamente as mulleres debían parar. Desde esta perspectiva, os homes debían acompañar, asumindo as tarefas laborais e de coidados que quedasen sen atención, e participar con outro tipo de accións que contribuísen a visibilizar o protagonismo das mulleres.[22] En España, CNT, CXT, CIG, Cobas e outros sindicatos non maioritarios convocaron folga xeral de 24 horas, polo que deron cobertura legal para podela realizar en todos os centros de traballo durante todo o día. Doutra banda, UXT e CCOO convocaron paros parciais de 2 horas pola mañá e dúas horas pola tarde;[23] e USO dúas horas pola mañá.[24] Parte da patronal acusounos de secundar unha folga política, pero non os levaron ante a Xustiza.[25]

Movemento "As xornalistas paramos"[editar | editar a fonte]

Lectura do manifesto 8 de Marzo de 2018 Praza de Callao Madrid

En España a principios de marzo iniciouse de maneira espontánea un movemento de mulleres xornalistas coa lema "As xornalistas paramos" que en poucos días logrou o apoio de máis de 8.000 mulleres profesionais dos medios de comunicación.[26] O movemento denuncia de maneira específica a brecha salarial que sofren as mulleres no sector, o teito de cristal, a precariedade e os niveis de temporalidade superiores que sofren as mulleres xornalistas en relación aos seus compañeiros, o acoso sexual e laboral e reclama a corresponsabilidade nos coidados. Tamén anima a colectivos de mulleres xornalistas doutros países a realizar o seu propio manifesto.[27][28][29] O 8 de marzo convocou á lectura do manifesto na Praza Callao de Madrid ás portas do Palacio da Prensa. A concentración contou coa participación de varios centenares de mulleres xornalistas dos principais medios españois. Tamén se convocou noutras cidades españolas: Barcelona, Bilbao, Selecta, Cádiz, Valencia, Sevilla ou León.[30] No texto explican que conscientes da "relevancia social" do traballo que desempeñan, mostran a súa preocupación por "a visión parcial da realidade que tantas veces ofrecen os medios e na que falta a presenza e achegas das mulleres". "O feminismo tamén é necesario para mellorar o xornalismo", destacan.

Por esta razón, as profesionais que impulsaron o manifesto reivindican aos medios de comunicación e empresas xornalísticas que tomen medidas en campos como a brecha salarial, fronte á que esixen "transparencia salarial e unha revisión de categorías, complementos e criterios profesionais".[30]

Reivindicacións do 8M[editar | editar a fonte]

A igualdade política e civil, igualdade ante a lei, igualdade salarial, dereito ao traballo, dereito á educación, igualdade de oportunidades e igualdade de resultados da muller respecto ao home constitúe o núcleo xeral das reivindicacións mundiais que ten unha expresión propia en cada país dependendo da súa situación sociopolítica. Así se reivindican, como parte dos dereitos humanos, os dereitos reprodutivos (acceso á planificación familiar e os métodos anticonceptivos e dereito ao aborto), liberdade sexual (diversidade sexual, LGBT), etc.[31] Reclámase o fin da violencia machista (agresións, humillacións, marxinacións ou exclusións, violacións, asasinatos de mulleres) e a adopción de medidas legais, políticas e educativas para protexer ás mulleres. Denunciouse a brecha salarial entre homes e mulleres reclamando a igualdade salarial para o mesmo posto de traballo. Reivindicouse o traballo reprodutivo (traballo doméstico e traballo de coidados) fundamental para soster a vida dos seres humanos e que é desempeñado maioritariamente por mulleres e non recoñecido. Reivindícase un estado laico e unha educación en igualdade.[32][33][34]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 8M FOLGA FEMINISTA, Praza Pública, 8 de marzo de 2018.
  2. Por qué mujeres del todo el mundo planean hacer huelga el 8 de Marzo, Sarah Jaffe, Viento Sur, 24 de febero de 2018
  3. Hacia la huelga feminista del 8-M: el día en el que las mujeres intentarán parar el mundo, Cuarto Poder, 2771/2018
  4. "Las mujeres preparan el Paro Internacional del 8 de marzo - TN.com.ar". Todo Noticias (en castelán). 5 de febreiro de 2018. Consultado o 17 de febreiro de 2018. 
  5. Una huelga feminista sin fronteras, de Argentina a Kurdistán, diario.es, 22/2/2018
  6. Distintos países, un mismo grito contra la desigualdad, El País, M.R. Sahuquillo,7 de marzo de 2018
  7. 8-M: El feminismo desborda España, La Marea, 9 de marzo de 2018
  8. 8M: Orgullo feminista, eldiario.es, 8 de marzo de 2018
  9. 9,0 9,1 "Paro Internacional de Mujeres: multitudinaria asamblea para organizar el 8M - TN.com.ar". Todo Noticias (en castelán). 10 de febreiro de 2018. Consultado o 17 de febrero de 2018. 
  10. Panzerini, Lorena (1516574278). "Parar para mover todo | Hacia el nuevo Paro Internacional de Mujeres". PAGINA12 (en castelán). Consultado o 17 de febrero de 2018. 
  11. "El ejemplo más reciente: la huelga de las mujeres islandesas | lamarea.com". lamarea.com (en castelán). 6 de marzo de 2017. Consultado o 17 de febreiro de 2018. 
  12. "Mujeres y niñas hacen 2/3 del trabajo mundial por 5% de los ingresos". www.mujeresenred.net. Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  13. Blume, E. Sue. "- Mujeres en Red". www.mujeresenred.net. Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  14. Jaffe, Sarah (9 de febreiro de 2018). "Women Across the Globe Are Planning to Strike on March 8. Here’s Why.". Consultado o 17 de febreiro de 2018. 
  15. "Fotogalería del 8M en el mundo; el día en que las mujeres hicieron temblar la tierra". LARED21 (en castelán). Consultado o 17 de febrero de 2018. 
  16. http://www.dx.com.py/8mpy-mujeres-marcharon-por-un-sistema-justo-y-humano-para-todos/
  17. "Miles, de cara al 8 de marzo | Segundo día de la Women’s March y convocatorias hacia el Paro Internacional". PAGINA12 (en castelán). 1516584406. Consultado o 17 de febreiro de 2018. 
  18. "3a Conferencia Mundial de Mujeres de la CSI/Asamblea de Organización de Mujeres - Confederación Sindical Internacional". www.ituc-csi.org (en castelán). Consultado o 5 de marzo de 2018. [Ligazón morta]
  19. Taylor, Angela Davis / Nancy Fraser / Linda Alcoff / Cinzia Arruzza / Tithi Bhattacharya / Rosa Clemente / Z. "Un feminismo para el 99%: por eso las mujeres haremos huelga este año". ctxt.es | Contexto y Acción (en castelán). Consultado o 17 de febreiro de 2018. 
  20. "La Women’s March 2018 | Protesta mundial a un año de gobierno Trump". PAGINA12 (en castelán). 1516501003. Consultado o 17 de febrero de 2018. 
  21. "CCOO y UGT darán cobertura legal a la huelga de mujeres el 8 de marzo". El Periódico. 28 de xaneiro de 2018. 
  22. "Qué hacer el 8 de marzo si eres hombre y apoyas la huelga feminista". eldiario.es (en castelán). Consultado o 17 de febrero de 2018. 
  23. "UGT y CCOO registran la convocatoria de huelga general para el 8 de marzo". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2018. Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  24. "USO registra la convocatoria de huelga para el 8 de marzo | USO". www.uso.es (en castelán). Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  25. "¿Qué opinan las patronales catalanas sobre la huelga del 8 de marzo?". ElNacional.cat. Consultado o 10 de marzo de 2018. 
  26. "5.200 mujeres periodistas respaldan la huelga del 8 de marzo". El País (en castelán). 3 de marzo de 2018. Consultado o 19 de abril de 2018. 
  27. "Las periodistas paramos". Las periodistas paramos (en castelán). Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  28. "Más de 5.300 mujeres periodistas firman un manifiesto por la huelga del 8M". Catalunyapress (en castelán). Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  29. Lourido, Mariola (1 de marzo de 2018). "4.000 mujeres periodistas firman contra el machismo y apoyan la huelga del 8M". Cadena SER (en castelán). Consultado o 4 de marzo de 2018. 
  30. 30,0 30,1 "Las periodistas se concentran en Callao". Madridiario (en castelán). Consultado o 10 de marzo de 2018. 
  31. Argentina: una huelga atravesada por el aborto, El Salto, 9/3/2018
  32. Manifiesto 8M, hacialahuelgafeminista.org España
  33. Diez medidas que se pueden poner en marcha ya para responder a las demandas del feminismo, eldiario.es, 9 de marzo 2018
  34. Cierre del multitudinario acto del 8M frente al Congreso: "No nos callamos más", diario.26

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]