Fluxus
| Fluxus | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||
|
Instancia de
| |||||||
| Persoas e organizacións | |||||||
|
Fundador/a
| |||||||
|
Inventor/a
| |||||||
| Actividade | |||||||
| Datas | |||||||
| |||||||
| Identificadores | |||||||
| |||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||
Fluxus (palabra latina que significa "fluxo") é un movemento artístico que se denvolveu en Nova York nas décadas dos 60 e dos 70 do século XX, estreitamente relacionado coa mestura entre a música, a poesía e a performance.
Historia
[editar | editar a fonte]George Maciunas foi o primeiro organizador do movemento, pero os artistas de Fluxus crían na completa liberdade aínda que houbese unha asociación. Máis que adherirse eles mesmos a un movemento, foron os críticos os que o fixeron. Desde o seu necemento arredor de 1958, sen moita exactitude na data, o movemento estendeuse internacionalmente con grande rapidez nas décadas dos 60 e dos 70.
A maioría dos seguidores de Fluxus ven este movento máis que como un tipo de arte como unha forza creativa, centrado na creatividade, na cultura e na consciencia. Foi nas clases de John Cage na New School for Social Research en Nova York onde se xuntaron parte dos fundadores do fluxus. Estas clases experimentais tiñan moitos asistentes sen bases musicais, como é o caso dos artistas Joseph Beuys, Nam June Paik, Wolf Vostell, Charlotte Moorman,Jackson Mac Low, Al Hansen, George Brecht e Dick Higgins. A visión de que calquera cousa arredor deles podía ser considerada bela e, polo tanto, perfectamente utilizable para as súas experiencias artísticas é a base do nacemento de Fluxus. Fluxus en pouco tempo obtivo recoñecemento por parte de crítica e museos, o cal, segundo moitos dos artistas que se poden enmarcar nel, foi bastante prexudicial e decisivo para despoxalo da inxenuidade característica das súas influencias dadaístas. Moitos deles estaban en completo desacordo co circo que se estaba montando.
Despois da morte de George Maciunas en 1978 a arte fluxus sufriu unha ruptura. Varios críticos ou comisarios como Jon Hendricks (dono dunha ampla colección de arte fluxus) proclamaron a morte deste movemento, mentres que artistas como Dick Higgins e outros moitos, que hoxe en día teñen claras reminiscencias deste movemento, sosteñen que Fluxus segue a fluír.
Artistas vinculados
[editar | editar a fonte]A Fluxus, ao non estar enmarcado nunhas regras concretas, pódense asociar artistas de todo tipo: compositores, artistas plásticos, escritores, videoartistas...
- Eric Andersen
- Ay-O
- Joseph Beuys
- George Brecht
- Don Boyd
- Allen Bukoff
- Joseph Byrd
- John Cage
- Giuseppe Chiari
- Philip Corner
- Gautam Dasgupta
- Jean Dupuy
- Oyvind Fahlstrom
- Luc Fierens
- Robert Filliou
- Henry Flynt
- Ken Friedman
- Jacques Halbert
- Al Hansen
- Beck Hansen
- Geoffrey Hendricks
- Dick Higgins
- Ruud Janssen
- Ray Johnson
- Joe Jones
- Bengt af Klintberg
- Alison Knowles
- Takehisa Kosugi
- Philip Krumm
- Shigeko Kubota
- George Landow
- Vytautas Landsbergis
- György Ligeti
- Jackson Mac Low
- George Maciunas
- Barry McCallion
- Jadis Mercado
- Gustav Metzger
- Larry Miller
- Charlotte Moorman
- Yoko Ono
- Genesis P-Orridge
- Nam June Paik
- Ben Patterson
- Dieter Roth
- Carolee Schneemann
- Litsa Spathi
- Daniel Spoerri
- Yasunao Tone
- Cecil Touchon
- Ben Vautier
- Natasha Vita-More
- Cynthia Von Buhler
- Wolf Vostell
- Yoshi Wada
- Emmett Williams
- La Monte Young
- Christian Xatrec
