En sistemas operativos como CP/M, onde o sistema operativo non rexistra o tamaño do ficheiro en bytes, o final dun ficheiro de texto indícase colocando un ou máis caracteres especiais, coñecidos como marcador de fin de ficheiro (EOF), como recheo despois da última liña dun ficheiro de texto.[2] Nos sistemas operativos modernos como DOS, Microsoft Windows e os sistemas tipo Unix, os ficheiros de texto non conteñen ningún carácter EOF especial, porque os sistemas de ficheiros deses sistemas operativos rexistran o tamaño do ficheiro en bytes.[3]
Algúns sistemas operativos, como Multics, sistemas tipo Unix, CP/M, DOS, Mac OS Classic e Windows, almacenan ficheiros de texto como unha secuencia de bytes, cun delimitador de fin de liña ao final de cada liña.[4] Outros sistemas operativos, como OpenVMS e OS/360 e os seus sucesores, teñen sistemas de ficheiros orientados a rexistros, nos que os ficheiros de texto se almacenan como unha secuencia de rexistros de lonxitude fixa ou de rexistros de lonxitude variable cun valor de lonxitude de rexistro na cabeceira do rexistro.[5]
"Ficheiro de texto" refírese a un tipo de contedor, mentres que texto sen formato refírese a un tipo de contido.
A un nivel xenérico de descrición, hai dous tipos de ficheiros informáticos: ficheiros de texto e ficheiros binarios.[6]
