Ferroaliaxe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ferromanganeso carburado (C < 7,5 %), unha fonte de manganeso que se pode obter nun alto forno especializado.
Ferrosilicio, produto tipico dos fornos eléctricos.

Ferroalixe ou ferroliga é o nome de variss aliaxes que conteñen ferro e outro metal, como níquel, cromo e outros elementos (como o silicio ou o carbono) en diversas proporcións. Estas aliaxes presentan propiedades superiores ás dos aceiros normais e, por iso, poden soportar requirimentos mecánicos e corrosivos extremos.

Úsanse durante os procesos de fabricación dos aceiros especiais. Cando o aceiro se encontra en estado líquido, adiciónanse as ferroaliaxes para mudar a composición do aceiro e dar unha característica especial a este.

As ferroaliaxes máis comúns son o ferromanganeso, o ferrosilicio e o ferrocromo. Cada elemento dá unha propiedade especial ao aceiro como o aumento da súa dureza, resistencia á corrosión, maior maleabilidade, etc.

Produción e utilización[editar | editar a fonte]

Ferrofósforo, utilizado como aliaxe en siderurxia.
Ferrocromo.

Unha ferroaliaxe parécese máis a unha materia prima que a un produto acabado ou semiacabado. Xeralmente é un produto secundario da produción de metais non ferrosos; a súa pureza e a súa riqueza neste metal depende esencialmente do proceso de fabricación (xeralmente nun forno de arco eléctrico, pero tamén ás veces nun alto forno ou nun proceso de redución directa.[1][2]

É de notar, a este respecto, que en 2004 o número d fornos rotatorios de redución directa opeativos en Xapón era: en Hyuga: 2; en Pamco 3; en Nippon Yakin (en Oheyama): 2.

Os fornoss de Nippon Yakin foron construídoss en 1939 e son os únicos que non están asociados a un forno eléctrico de fusión.[3]

As ferroaliaxes comercialízanse como 'ingredientes' para a obtención de aliaxes na siderurxia.

Utilízanse nas acerías, onde o seu contido en ferro confírelle a densiade necesaria para estar mergullado no aceiro líquido.

As súas cualidades son coidadosamente seleccionadas en función do contido en metais non ferrosos, das impurezas que o produto final pode tolerar, así como o seu custo.

Principais aplicacións[editar | editar a fonte]

  • Industria automobilística;
  • Industrias eléctria e electrónica;
  • Intrumentos hospitalarios;
  • Induistrias química e petroquímica.

Ferroaliaxes comúns[editar | editar a fonte]

Outras ferroaliaxes menos correntes[editar | editar a fonte]

Produción mundial[editar | editar a fonte]

Por tipo de ferroaliaxe[editar | editar a fonte]

Produción mondial de ferroaliaxes en 2008, en miles de toneladas.[4]
Obtención en Alto forno Obtención en Forno de arco eléctrico
Ferromanganeso 728 4 970
Spiegeleisen 12
Ferrocromo 7 840
Ferrocromosilicio 161
Ferroníquel 1 670
Ferroniobio 86,4
Ferrosilicio 7 320
Ferrosilicomanganeso 7 460
"Silicio metal"[5] 609
Outras ferroaliaxes[6] 53,5 5 210
Total 794 35 300

Por procedemento[editar | editar a fonte]

Evolución da produción mundial de ferroaliaxes, por procedemento.
En rosa: ferroaliaxes producidas en forno eléctrico.
En azul: ferroaliaxes produicidas en Alto forno.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Como e procseo Krupp-Renn, utiliado no Xapón para a produción de ferroníquel.
  2. Akira, Kudo: Japanese-German Business Relations: Co-operation and Rivalry in the Interwar, pp. 89-108.
  3. : Ashok D. Dalvi; W. Gordon , Bacon & Robert C. Osborne (2004): "The Past and the Future of Nickel Laterites". Inco Limited Ver en PDF.
  4. Lisa A. Corathers, Joseph Gambogi, Peter H. Kuck, John F. Papp, Désirée E. Polyak & Kim B. Shedd (2010). "2008 Minerals Yearbook - Ferroalloys" (PDF). United States Geological Survey. 
  5. É dicir, un ferrosilicio moi puro, e non silicio metálico. Encóntrase este apelativo nos ferromanganesos.
  6. Entre elas, ferrósforo, ferromolibdeno, ferrovanadio, ferroboro, ferrotitanio.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]