Fernando I das Dúas Sicilias

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Fernando I das Dúas Sicilias
Ferdinand IV by San Gennaro.jpg
Nome completoFerdinando Antonio Pasquale Giovanni Nepomuceno Serafino Gennaro Benedetto di Borbone
Nacemento12 de xaneiro de 1751
 Nápoles
Falecemento4 de xaneiro de 1825
 Nápoles
SoterradoBasílica de Santa Clara
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónescritor
PaiCarlos III de España
NaiMaría Amalia de Saxonia
CónxuxeMaria Carolina da Áustria e Lucia Migliaccio
FillosMaria Teresa da Sicília, Luísa das Duas Sicílias, Carlos, Duque da Calábria, Maria Anna of Naples and Sicily, Francisco I das Duas Sicílias, Maria Cristina de Nápoles e Sicília, Princesa Maria Cristina Amélia de Nápoles e Sicília, Prince Gennaro of Naples and Sicily, Prince Giuseppe of Naples and Sicily, Maria Amélia de Bourbon-Nápoles, Maria Antónia de Nápoles, Maria Clotilde of Naples and Sicily, Maria Henrietta of Naples and Sicily, Leopold, Prince of Salerno, Prince Alberto of Naples and Sicily e Maria Isabelle of Naples and Sicily
IrmánsInfante Felipe, Duque de Calábria, Carlos IV de España, Gabriel de Borbón, Antonio Pascual de Borbón, Francisco Xavier de Espanha, Maria Luísa da Espanha e Maria Josefa de Espanha
PremiosCabaleiro da orden do Espírito Santo, Cabaleiro da Orden de San Miguel, Cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro, Ordem de São Januário, Sacred Military Constantinian Convent, Ordem de São Fernando e do Mérito, Royal Order of the Two-Sicilies, Order of Saint George and Reunion, Ordem de Santo André, Ordem de Carlos III e Order of Saint Anna, 1st class
editar datos en Wikidata ]

Fernando I de Borbón-Dúas Sicilias (bautizado como Fernando Antonio Pascual Juan Nepomuceno Serafín Jenaro Benedicto), nado Nápoles o 12 de xaneiro de 1751, e finado na mesma cidade o 4 de xaneiro de 1825, foi un infante de España que ocupou os tronos de Nápoles (como Fernando IV) en tres períodos de tiempo (1759-1799, 1799-1806 e 1815-1816), Sicilia (como Fernando III) (1759-1816) e das Dúas Sicilias, Estado formado polos dous anteriores en 1816, do que foi monarca, como Fernando I, até a súa morte en 1825.

Era o terceiro fillo de Carlos III de España e María Amalia de Saxonia. Cando seu pai herdou a coroa española (o seu medio irmán Fernando morrera sen descendencia), Fernando converteuse no herdeiro do reino napolitano do seu pai, pois os acordos internacionais impedían que se reuniran ambas as coroas. Ningún dos seus irmáns ou irmás o sobreviviron, sendo ademais o fillo de Carlos III que reinou por máis tempo, concretamente en Sicilia de forma ininterrompida durante 66 anos, entre 1759 e 1825.

Fernando foi nomeado á vez Fernando III de Sicilia e Fernando IV de Nápoles.

O 23 de xaneiro de 1799, o Reino de Nápoles foi declarado abolido para ser substituído pola República Napolitana ou República Partenopea, unha República irmá, satélite da Primeira República freancesa) que soamente duraría até o 13 de xuño de 1799. Fernando foi restaurado no trono por un curto espazo de tempo, porque o 30de marzo de 1806, o emperador Napoleón I de Francia declarou a Fernando deposto e nomeou rei ao seu irmán maior Xosé Bonaparte.

Fernando foi restaurado por terceira vez pola súa vitoria na batalla de Tolentino, o 3 de maio de 1815 sobre o monarca rival Xoaquín I, que sucedera a Xosé I cando este foi nomeado rei de España por Napoleón.

Despois da caída de Napoleón, e tras o Congreso de Viena, o 8 de decembro de 1816, Fernando, por acordo das potencias do Congreso, reuniu os tronos de Sicilia e Nápoles no Reino das Dúas Sicilias e continuiu rexendo como gobernante, como Frrnando I, até a súa morte o 4 de xaneiro de 1825.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]


Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.