Feresa attenuata
| Feresa attenuata | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Feresa attenuata John Edward Gray 1874 | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
|
Conservación
| |||||||||||||||||||
| Clasificación taxonómica | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||||||||||||||
Feresa é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos, a única do xénero Feresa.
É unha especie pouco coñecida porque se ve poucas veces na natureza, aínda que a súa distribución é ampla e parece que pode encontrarse en calquera lugar do mundo nadando en augas tropicais e subtropicais, sempre profundas.[1]
Até principios dos anos 1950 só era coñecida por dous cranios conservados no Museo de Historia Natural de Londres. Pero en 1954 o cetólogo xaponés Muneasto Yamada publicou un artigo sobre unha "rara marsopa" descuberta polos cazadores de baleas de Honshū dous anos antes.
Taxonomía
[editar | editar a fonte]A primeira descrición da especie foi feita en 1874 por John Edward Gray, que se baseou para facelo nun gravado, e que a denominou Delphinus intermedius. Máis tarde foi reclasificada no xénero Feresa, descrito polo propio Gray catro anos antes, de xeito que na actualidade o seu nome científico válido é Feresa attenuata (Gray, 1874).
Características
[editar | editar a fonte]De corpo robusto, de 2,1 a 2,6 m de lonxitude e un peso entre os 110 e os 170 kg, nos adultos, de coloración escura, que pode variar entre a gris escura ou case negra e a gris apardazada na rexión dorsal, máis clara nos flancos e cunha mancha grande branca no ventre. A cabeza é moi narredondada, sen bico, e cos labios brancos; algúns individuos poden ter o mento branco. A aleta dorsal é prominente, de forma triangular, co ápixe arredondado e o bordo posterior cóncavo. As pectorais son longas, cos bordos posteriores convexos.[1]
Distribución e poboación
[editar | editar a fonte]A súa distribución non se coñece ben, e os datos dispoñíbeis proceden de lugares moi diseminados por todo o mundo. Viven en augas cálidas e profundas, especialmente nas tropicais, pero ocasionalmente se desvía cara a rexións temperadas cálidas. Observouse con relativa frecuencia no Pacífico tropical oriental, Hawai e o Xapón. Non se coñecen migracións, e se cre que viven todo o ano nas zonas en que están ben estudadas, como Sri Lanka, no océano Índico, e a illa de San Vicente no mar Caribe.[1]
Debido a este descoñecemento, a UICN cualificou o ano 2008 o estado de conservación da especie como "DD" (datos insuficientes).[2]
Comportamento
[editar | editar a fonte]Como quedou dito, é difícil de observar, xa que evita os barcos, aínda que se teñen datos de individuos que saltaban as ondas formadas polas embarcacións. Ás veces víronse algúns espécimes flotando, deixándose ir á deriva, sobre todo en días soleados. É unha nadadora vivaz, e a cabeza adoita saír da auga cando o animal chega á superficie; cando sente algún perigo, salta claramente fóra da auga. As mandas nadan coordinadamente e, en caso de alarma, os individuos reúnense para fuxiren xuntos.[1]
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Carwardine, M. (1995): Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1037-3.
- Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): Encyclopedia of Marine Mammals. 2ª ed. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9
- Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.
