Federico Zamora

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Federico Zamora
Nacemento 7 de agosto de 1892
Falecemento 12 de agosto de 1975
Lugar A Coruña
Nacionalidade España
Ocupación político
editar datos en Wikidata ]

Federico Zamora Mosquera, nado o 7 de agosto de 1892 e finado na Coruña o 12 de agosto de 1975[1], foi un político e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Emigrou sendo novo a Buenos Aires, onde ampliou os seus coñecementos. Retornou e foi membro da Irmandade da Fala da Coruña, da que foi bibliotecario en 1918 e vicepresidente en 1923. Participou na Asemblea de Lugo e Monforte. Foi promotor e fundador con Ánxel Casal da primeira escola de ensinanza galega e foi comisionado para visitar as Escuelas del Mar e as Escuelas de ensinanza catalana de Barcelona para ver como funcionaban. Colaborou con Leandro Carré Alvarellos na creación da Escola Dramática Galega. Colaborou en A Nosa Terra. Representante de calzados Senra, percorreu o país con Víctor Casas para levar a mensaxe do nacionalismo galego. Trasladado a Vigo foi fundador e presidente da ORGA viguesa e asistiu ao Pacto de Lestrobe. Retornou a Coruña en setembro de 1931. En xuño de 1936 foi nomeado administrador do balneario Termas Pallarés de Alhama de Aragón[2]. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi expedientado por Responsabilidades Políticas e sufriu unha sanción económica. Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Refráns e ditos populares galegos, 1972.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con Pilar Castro Iglesias en 1917.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. La Voz de Galicia, 13-8-1975, p. 30.
  2. La Voz de Galicia, 3-6-1936, p. 2.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]