Faballón

	Instancia de taxon
	Subclase de planta útil; planta herbácea
	Nome curto V. faba

Faballón
	Vicia faba ; Carl von Linné 1753
	Instancia de taxon
	Subclase de planta útil; planta herbácea
	Nome curto V. faba
Características
	Fonte de broad bean (en) ; fava bean (en)
Historia
	Premios e distincións Vegetable of the year (en)
Localización
	Área de distribución República Popular da China; Tíbet; Fujian; Shanghai; Provincia de Cantón
Clasificación taxonómica
Reino	Plantae
Orde	Fabales
Familia	Fabaceae
Tribo	Fabeae
Xénero	Vicia
Especie	Vicia faba ; L., 1753 Vicia faba
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/01n6dx
MeSH	D031307
OpenAlex	C2992233211
UNII	ZMX0K9CF24
ITIS	26339
OTT	539544
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Flora Reipublicae Popularis Sinicae, volume 42(2) (en) pp. 269 ; Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24756102 "; Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) "broad bean (en) "; The Domestic Encyclopædia; Or, A Dictionary Of Facts, And Useful Knowledge "Domestic Encyclopædia (1802)/Bean (en) "; Enciclopedia da natureza de Armenia ; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24488307 "; Zhiwu Mingshi Tukao (en) "Q107402260 "; Enciclopedia Bíblica de Archimandrita Nicéforo "Q25292824 " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

Chámase faballón, fabón^[1], faba loba ou fabaca á especie Vicia faba, planta herbácea, anual, rubideira, de caules semierectos, que dá o seu nome á familia das fabáceas, da cal é a especie tipo, e tamén se denominan así as súas sementes, comestíbeis.^[1]

Características

A planta do faballón é recta e ergueita, con talos fortes de até 1,6 m de altura, grosos, angulosos e lampiños.
As follas son alternas, paripinnadas e compostas, con 1.3 pares de folíolos grandes, ovalados, non rematados en gabiáns.
As flores preséntanse en acios de 2 a 8, soibre un pedúnculo común curto, con pétalos brancos manchados de violeta, púrpura ou negro.^[2]

O froito é un legume de vaíña alongada, grande (de entre os 10 e os 30 cm de lonxitude), suculento e pubescente, ergueito, mouro na madurez. Dentro da vaíña dispóñense as sementes, de 2 a 6, grandes. ovaladas, deprimidas,^[2] e dispostas formando unha ringleira, de cor verde amarelada, e cun peso dun ou dous gramos.

Como no caso doutras fabáceas, teñen a propiedade de fixar nitróxeno no solo. Sobre un 80 % del é consumido pola propia planta, e o 20 % restante mellora a fertilidade da terra, razón pola cal o seu cultivo é empregado en sistemas de rotación para fortalecer solos esgotados.

Subespecies e variedades

As principais subespecies e variedades cultivadas son:

Vicia faba var. minor
Vicia faba var. equina
Vicia faba var. major
Vicia faba subsp. faba L.
Vicia faba subsp. paucijuga (Alef.) Muratova

Cultivo

Orixinario da conca mediterránea, hoxe cultívase en todo o mundo.

O faballón desenvólvese ben en case todos os tipos de solos.

Precisa abundante humidade e uns 700 mm anuais de choiva. Tolera as xeadas, polo que se pode adaptar ás condicións de montaña.

Notas

1 2 faballón' no dicionario da RAG.
1 2 Merino, 1905, p. 232.

Véxase tamén

Bibliografía

Merino, Baltasar (1905): Flora descriptiva e ilustrada de Galicia. Santiago: Tipografía Galaica, Tomo I.

Outros artigos

Ligazóns externas

Vocabulario botánico. Universidade Santiago de Compostela

[RAG-1] 1 2 faballón' no dicionario da RAG.

[BM-2] 1 2 Merino, 1905, p. 232.

[1]

[2]