Eugenio Serrano de Casanova

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Caricatura de Serrano de Casanova (esquerda) e Francesc de Paula Rius i Taulet.

Eugenio Rufino Serrano de Casanova, nado en Neda en 1841 e falecido en Barcelona en 1920, foi un militar e empresario galego, coñecido por ser o impulsor da Exposición Universal de Barcelona de 1888.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo doo curtidor Martín Serrano, que foi alcalde de Neda en dúas ocasións[1], tivo oito irmáns máis. Despois de comezar a estudar en Ferrol[2], aos 18 anos (1859) marchou a Madrid para facer estudos de perito mercantil. Ao pouco alistouse no exército onde consegue un posto como capitán da administración militar. Tras o exilio de Isabel II, pasouse ao exército carlista e marchou a Barcelona, onde se implicou no proceso que levou á Terceira Guerra Carlista.

Antes de que estourase o novo levantamento apartouse do carlismo e marchou a París, onde creou a revista Gazette des touristes, dedicada ao turismo termal. Como parte das súas actividades empresariais, en 1873 acudiu á Exposición Universal de Viena, un feito que o marcou persoal e profesionalmente para toda a vida. Foi secretario da Exposición Universal de Filadelfia en 1876 e actuou como delegado rexio en todas as exposicións celebradas en Europa: Frankfurt, Bordeos, Ámsterdam, Niza, Liverpool, así como nas exposicións universais de París (1878) e de Antuerpe (1885).[3]

Nese ano trasladouse a Barcelona coa idea de promover unha exposición universal na capital catalá, onde estableceu unha xunta organizadora na que se integra tamén o enxeñeiro ferrolán Andrés Comerma. O 11 de marzo de 1885 propúxolle ao Concello de Barcelona a organización dunha exposición universal, sen financiamento público, en troca da cesión temporal dos terreos (200.000 ) e dos dereitos de explotación, acordo que asina o 9 de xuño co alcalde Francesc Rius i Taulet.

En 1887 Serrano Casanova demostrou a súa incapacidade para levar un proxecto desa envergadura e foi apartado do proxecto a cambio dunha indemnización. Segundo os seus biógrafos Juan Prados Tizón e Jaume Roulón Lluís, a manobra respondía a un interese do concello por controlar o proxecto, no que a burguesía local viu a posibilidade de obter cuantiosos beneficios[4]. En maio de 1888 púidose finalmente realizar a exposición, pero sen a súa presenza. A partir dese momento converteuse en propietario de dous balnearios na provincia de Xirona.

Faleceu en 1920 en Barcelona e foi soterrado nunha foxa común no cemiterio de Montjuïc.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou e tivo un fillo. Dúas bisnetas forman o dúo musical Hermanas Serrano.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Entrevista a Juan Prados Tizón, Radiofusión.
  2. Eugenio Serrano de Casanova, nedense universal, Radiofusión.
  3. "El gallego que transformó Barcelona", El País, 25 de novembro do 2010, edición Galicia
  4. PRADOS, J. e ROULÓN, J. Serrano de Casanova, un nedense universal, Concello de Neda, 2010.