Saltar ao contido

Estudantes de Mérida Fútbol Club

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
 Estudantes de Mérida Fútbol Club
 Instancia de
Deporte
 Deporte
 Campo
 Adestrador/a
 Liga
Datas
 Fundación / creación
4 de abril de 1971 Editar o valor en Wikidata
Localización
 Sede
 País
Códigos e identificadores
Freebase/m/09y1c_ Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
Facebook: EstudiantesdeMeridaFCOficial Twitter: estudiantesMEFC Instagram: estudiantesdemeridafc Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

Estudantes de Mérida Fútbol Club é un club de fútbol profesional venezolano con sede en Mérida, no Estado de Mérida. É un dos clubs tradicionais do fútbol venezolano e actualmente xoga na Primeira División de Venezuela e disputa os seus partidos como local no Estadio Metropolitano de Mérida

Foi fundado o 4 de abril de 1971. Logrou dous campionatos Nacionais de primeira división, sete subcampionatos de primeira división e dous títulos de Copa Venezuela, con 5 subcampionatos de Copa Venezuela. Por outra banda, tamén logrou chegar aos cuartos de final da Copa Libertadores. É club membro da Federación Venezolana de Fútbol e está establecido na cidade andina de Mérida. Sendo este un dos clubs máis antigos do fútbol venezolano. Atópase na terceira posición da táboa histórica de primeira división da liga .

É un equipo de recoñecida traxectoria nacional e internacional, participando en competicións internacionais como a Copa Libertadores de América, Copa Suramericana, Copa Simón Bolívar, Copa Conmebol e Copa Merconorte, así como tamén gañou diversos campionatos de ámbito rexional e nacional durante a súa historia. Foi considerado o mellor equipo venezolano do século  segundo a IFFHS.

Foi fundado o 4 de abril de 1971 polo doutor Guillermo Soto Rosa, co apoio do entón "Reitor Magnífico" da Universidade dos Andes, o Dr. Pedro Rincón Gutiérrez e o Dr. Briceño Ferrigni, por esa época gobernador do estado de Mérida, levaron a cabo as xestións necesarias para converter esta visión en realidade e así confórmase a primeira xunta directiva con Luís Alberto Jiménez Ron (Primeiro presidente da institución), acompañado de Jorge Pereyra, José Arano e Elio Scanu.

O uniforme sería unha camisola a raias vermellas e brancas, pantalón cor azul, medias brancas con raias horizontais; deseño inspirado nas cores do Colexio San José de Mérida, e do club de fútbol vasco Athletic Club xa que a maioría dos promotores do equipo foron exalumnos do citado colexio. Definiuse como segundo uniforme, a camiseta a raias verdes e brancas, pantalón branco e medias brancas.

Foi o 12 de outubro que pisou por primeira vez o céspede do estadio Guillermo Soto Rosa diante dunhas 10 000 persoas para gañar 2-1 ao Deportivo Portugués, con goles do uruguaio José Chiazzaro (goleador histórico da institución) e o brasileiro César Marqués. No ano 1980 bordou a súa primeira estrela ao conseguir facerse co campionato nacional, e repetiu en 1985. A súa mellor participación internacional deuse na Copa Libertadores de 1999, competición na que logrou chegar aos cuartos de final.

Ao longo da súa historia, o club celebrou o éxito con dous títulos de Primeira División de Venezuela gañados en 1980 e 1985, e dous títulos da Copa Venezuela gañados en 1971 e 1975. Estudantes de Mérida tivo a oportunidade de competir en diversas edicións da Copa Libertadores e outras competencias internacionais.

No ano 2006 descende á Segunda División de Venezuela logo de caer derrotado 4 a 2 contra Deportivo Italmaracaibo, sendo esta a peor tempada da institución e cortando así unha etapa de 35 anos consecutivos disputando a primeira división sen nunca antes descender.

O seu regreso á Primeira División dáse rápido ao seguinte ano, en 2007 regresa á máxima categoría do fútbol venezolano.

No seu regreso á Primeira División estivo preto de coroarse campión do Torneo Clausura de 2009, onde lle tocou enfrontarse ao seu histórico rival o Deportivo Tachira na última xornada do torneo no Estadio Pobo Novo, partido que Finalizou empatado a 3 goles por cada equipo.

Na devandita data estaban a disputarse o título estes dous equipos e o Caracas Fútbol Club, quen ao final do día levou o torneo logo de gañar ao Zamora Fútbol Club en Barinas, mentres que o "clásico andino" finalizou empatado a tres goles. Cabe mencionar que polos resultados parciais no transcurso dos partidos, Estudantes foi campión durante quince minutos.

No ano 2016, logo de anos anteriores de malas xestións e malos resultados chegou un cambio na xerencia. Da man da Familia Toni, cos irmáns Cristian e César, o equipo comeza a mellorar a parte administrativa e en consecuencia fóronse dando mellores resultados, Momento no que se clasifica en 3 anos consecutivos a torneos internacionais

No ano 2019 obten o título do Torneo Apertura vencendo aos Mineiros de Guayana, no partido de ida no Metropolitano de Mérida ante unhas 38000 persoas igualouse 0 a 0, e na no CTE Cachamay empatando a 0 igualmente. Finalmente o torneo decidiuse nos penaltis, con vitoria de Estudantes por 2 a 0.

Estudantes enfrontaríase polo título absoluto do 2019 ao Caracas FC que era o campión do Torneo Clausura. O partido de ida celebrouse no estado Mérida o 11 de decembro no estadio Guillermo Soto Rosa, o partido quedaría 1 a 1 con goles de Edson Rivas e Carlos Espinoza respectivamente. O partido de volta desenvolveríase na capital do país no estadio Universitario da UCV. Con resultado de 1 a 1 con goles de Jesús Arrieta e Jesús Meza respectivamente. O empate obrigaría a definir a final na quenda de penaltis. Con resultado de 4 a 3 a favor do Caracas FC e así obtendo o club da capital o seu título número 12 da Primeira División de Venezuela.

O 22 de xullo de 2022 falece traxicamente o presidente de Estudantes de Mérida, cando a avioneta na que se transportaba estrélase deixando como falecidos ao presidente Cristian Toni e os outros 5 tripulantes. (Lamentablemente seis persoas faleceron tras o sinistro da aeronave YV3304 en Charallave con destino a Porto Cabelo», indicou o viceministro nunha mensaxe na súa conta de Twitter). Logo da morte do presidente todos os equipos do fútbol venezolano mostraron as súas condolencias e acordouse suspender a xornada que correspondía do torneo local.

O 22 de xaneiro de 2023, tras días de incerteza sobre o futuro do club. Chega a Mérida o novo presidente de Estudantes. O novo empresario Raúl Carreño. Que foi recibido por varios afeccionados do equipo branquivermello no aeroporto Alberto Carnevalli da cidade de Mérida. O que representou a salvación do equipo.

O 14 de marzo de 2023, anuncia a construción da súa Sede Deportiva de Estudantes de Mérida, soño que tiña toda a afección e persoas da institución.

O 7 de setembro de 2023, inaugúrase a súa primeira tenda oficial de equipo Estudantes de Mérida.

Dende o 12 de outubro de 2023, conmemórase o Día do Seareiro Branquivermello, por ese sentimento sincero, por ese apoio que sempre estivo nas boas e nas malas sendo dos nosos máis valiosos activos da institución.

O 11 de decembro de 2023, Estudantes de Mérida e o Presidente Raúl Carreño establece un convenio institucional coa Universidade dos Andes da man do seu reitor Mario Bonucci, para a recuperación e uso das instalacións do Estadio Ulpiano Cobos de Campo de Ouro Mérida.

O 8 de xullo de 2024, Estudantes de Mérida adquire a súa primeira casa club para albergar aos xogadores do futuro; as instalacións levarán o nome de Eduardo Borrero, exxogador e director técnico en diferentes etapas da institución e seleccionador nacional no torneo preolímpico e eliminatorias.

O presidente Raúl Carreño asume con moito ánimo o que representa ser o propietario deste equipo tan importante no país, a pesar de que se rumorea que poida estar involucrado co goberno do ditador Nicolás Maduro.

Indumentaria

[editar | editar a fonte]
  • Uniforme Titular: Camiseta vermella con franxas brancas verticais, pantalón azul, medias vermellas.
  • Uniforme Alternativo: Camiseta verde Nadal cunha franxa branca vertical no centro, pantalón brancas, medias brancas.
Período Provedor
1996-1997 Puma
2001-2002 Reebok
2002-2004 Puma
2004-2005 Walon
2005-2006
2006-2007 Joma
A-2007 Skyros
C-2008 FSS
A-2008 Mitre
2009-2010 Puma
2011 Veralima
A-2012 Frosinone
C-2013 Runic
A-2013-2016 Academia SW
2017 Puma
2018-2021 Ulter
2022 RS
2023 Clash
2023 New Arrival
2023-2024 EMFC1971 (Econtex)

Desde os seus inicios, Estudantes xogou de local no Estadio Guillermo Soto Rosa, que conta cunha capacidade para 16.500 espectadores. Sitúase no Complexo Polideportivo Os Andes da cidade de Mérida, con todo, logo da construción de novas instalacións deportivas no estado Mérida con miras á realización dos Xogos Nacionais de Venezuela Andes 2005 e posterior Copa América Venezuela 2007, o conxunto académico mudou os seus partidos de local ao Estadio Olímpico Metropolitano de Mérida o cal ten un aforo para 42.200 espectadores, o que lle presta mellores condicións tanto aos xogadores pola súa calidade de infraestrutura, como aos afeccionados polas súas comodidades; as devanditas instalacións atópanse situadas dentro do Complexo Olímpico Metropolitano 5 Aguias Brancas na rexión sur da Cidade de Mérida, sector coñecido como "Zumba" entre os límites coa Cidade de Exido.

Panorámica do Estadio Metropolitano de Mérida desde a tribuna este.

Estadio Alterno

[editar | editar a fonte]
Artigo principal: Estadio Guillermo Soto Rosa.

Afección

[editar | editar a fonte]
Fanáticos de Estudantes

Mérida é unha das cidades con maior paixón futbolística en Venezuela. O equipo do pobo posúe unha organización de ¨ultras¨: Inferno Akadémico e "Os Saltamontes fundada no 2007.

Ao contar con tradición na práctica e a paixón cara ao fútbol, Mérida é considerada como unha das zonas máis prolíficas do balompé venezolano. Estudantes de Mérida Fútbol Club caracterízase por ter unhas das afeccións máis activas do país contando con ampla presenza habitual nas bancadas.

Rivalidades

[editar | editar a fonte]

Clásico Andino

[editar | editar a fonte]

O Clásico andino do fútbol venezolano é un partido de fútbol que enfronta a dous dos equipos máis laureados dos Andes venezolanos. Conta cunha ampla traxectoria, téndose disputado en 165 ocasións con 48 vitorias do Estudantes de Mérida, 47 empates e 70 vitorias para o Deportivo Táchira. O primeiro encontro entre ambas as oncenas data do ano 1975 (con vitoria 3 a 2 para os "merideños") e continuando até o día de hoxe.

Realizáronse partidos abarcando varias competicións: Liga Venezolana, Copa Venezuela, Copa Libertadores e Copa Suramericana.

A súa rivalidade data dende o primeiro confrontamento (1975) e co paso dos anos foise agudizando, pola cercanía xeográfica entre Mérida y San Cristóbal (191 km); estes clubs son denominados "grandes" del fútbol nacional, ambos chegaron a cuartos de final da Copa Libertadores e durante o século XX dominaron a liga.

Competición Partidos

Xogados

Gañados

Táchira

Partidos

Empatados
Gañados

Estudiantes
Goles de

Táchira
Goles de

Estudiantes
Primeira División 128 53 36 39 170 133
Copa Venezuela 31 14 10 07 36 27
Copa Libertadores 04 02 01 01 06 03
Copa Conmebol 02 01 00 01 07 06
Copa Sudamericana 01 00 01 00 01 01
Total 166 70 48 48 220 170

*Actualizado até o 14 de agosto do2019

Clásico Añejo

[editar | editar a fonte]

O encontro entre Portuguesa FC e Estudantes de Mérida é un dos clásicos máis antigos do fútbol venezolano. O primeiro partido disputado por estes equipos foi o 28 de maio de 1972 por Copa Venezuela, nas cidades xemelgas deixando un empate de 1-1 con goles de Chiazzaro ao 73 e Cholo Mendoza ao minuto 79, converténdoo así no clásico máis antigo en vigor no país.

Competición Partidos Xogados



Gañados Portuguesa



Partidos Empatados



Gañados Estudiantes



Goles de Portuguesa



Goles de Estudiantes



Primeira División 113 45 33 35 126 108
Copa Venezuela 18 05 05 08 24 27
Copa Libertadores 06 02 03 01 07 03
Total 137 52 41 44 157 138

Actualizado até o 10 de agosto 2024

Clásico da Montaña

[editar | editar a fonte]

A rivalidade contra o extinto ULA FC, co que disputaba o "Clásico da montaña", foi unha das rivalidades máis antigas do fútbol venezolano, xa que esta disputouse un total de 88 veces en torneos internacionais, copa Venezuela e amigables onde se ten un historial de 28 vitorias para o conxunto académico e 26 para o disolto universitario e cun total de 33 empates , o chamado "Clásico da montaña" só se disputou en Amigables e enfrontamentos de Copa Venezuela, xa que o conxunto Universitario nunca participou na máxima categoría do balompé nacional.

Equipo Vitorias Empates
Estudantes de Mérida Fútbol Club 28 33
Universidade dos Andes Fútbol Club 26 33

Datos do club

[editar | editar a fonte]
  • Fundación: 4 de abril de 1971.
  • Tempadas en 1.ª: 52 (1972 - 2005-06, 2007-08 - Presente).[1]
  • Tempadas en 2.ª: 1 (2006-07).
  • Maior goleada conseguida:
    • En campionatos nacionais: Estudantes de Mérida 8–0 Universitarios de Oriente (1975).
      Trujillanos 0-7 Estudantes de Mérida (2021).
    • Irmáns Colmenárez 2-5 Estudantes de Mérida (2022)
    • En torneos internacionais:
    • Estudantes de Mérida 3–0 Monterrey (1998).
      Estudantes de Mérida 3–0 Cerro Porteño (1998).
      Estudantes de Mérida 3–0 América de Cali (2000).
  • Maior goleada recibida:
    • En campionatos nacionais:
    • Táchira 5–0 Estudantes de Mérida (1979)
    • Zulia 5–0 Estudantes de Mérida (2016)
    • En torneos internacionais:
    • Monterrey 5–1 Estudantes de Mérida (1998).
      Bela Vista 5–1 Estudantes de Mérida (1999)
      Fortaleza 6–1 Estudantes de Mérida (2023).
  • Primeiro gol do equipo: José Chiazzaro (12 de outubro de 1971)
  • Gol 500 do equipo: Juan José Scarpeccio
  • Gol 2000 do equipo: Javier Guillén (11 de agosto de 2012)
  • Mellor posto na liga: 1.º.
  • Peor posto na liga: 16.º (2010-11 e 2011-12).
  • Mellor Participación Internacional:
    • Copa Conmebol 1999 (Cuartos de Final) e Copa Libertadores 1999 (Cuartos de final).

Cronograma histórico de participacións

[editar | editar a fonte]

Participacións Internacionais

[editar | editar a fonte]

O equipo académico foi un dos equipos Venezolanos mellor situado na Copa Libertadores de América xunto con Deportivo Táchira e Caracas ao chegar a cuartos de final da edición 1999

Torneo Edicións
Copa Libertadores de América (7) 1977 (Fase de grupos), 1978 (Fase de grupos), 1981 (Fase de grupos), 1982 (Fase de grupos), 1987 (Fase de grupos), 1999 (Cuartos de Final), 2020 (Fase de grupos).
Liguiña Pre-Libertadores (2) 1999 (Eliminatoria previa), 2003 (Eliminatoria previa).
Copa Suramericana (5) 2018 (Primeira fase), 2019 (Primeira fase), 2020 (Segunda fase), 2022 (Primeira fase), 2023 (Segunda Fase).
Copa Merconorte (1) 2000 (Fase de grupos)
Copa Conmebol (2) 1997 (Rolda preliminar), 1999 (Cuartos de Final).

Estatísticas

[editar | editar a fonte]
Torneo Part. PX PG PE PP GF GC Dif. Puntos
Copa Libertadores de América 7 52 14 9 29 57 95 -38 51
Copa Sudamericana 5 9 1 2 6 3 17 -14 5
Pre - Libertadores de América 2 12 5 2 5 17 22 -5 17
Copa Merconorte 1 6 2 1 3 9 11 -2 7
Copa Conmebol 2 6 2 1 3 3 5 -2 7
Total 17 68 19 12 37 71 116 -45 69

Palmarés

[editar | editar a fonte]

Era Profesional

[editar | editar a fonte]

Nota: Indicador del récord del torneo 13px

Torneos nacionais (7)
Competición nacional Títulos Subcampeonatos
Primeira División de Venezuela (2) 1980, 1985[2] 1976, 1977, 1981, 1986, 1998, 2002, 2019
Copa Venezuela (2) 1971, 1975 1972, 1973, 1988, 2008 e 2012.
Torneo Apertura (2) 2001, 2019. 1998, 1999
Torneo Clausura (1) 1998. 1999

Torneos internacionais oficiais

[editar | editar a fonte]
  • Subcampión Copa Simón Bolívar (1): 1976-I.[3]

Torneos amistosos

[editar | editar a fonte]
  • Torneo Feira do Sol (5): 1975, 1979, 2002, 2009, 2011[2][4]
  • Copa Grupo Nemer (1) (Barinas): 2024
  • Copa por Amor a Mérida (1): 2025

Fútbol feminino

[editar | editar a fonte]

É un equipo de fútbol profesional venezolano a nivel feminino que é Estudantes de Mérida Fútbol Club (feminino) no 2023 participou na Superliga feminina, torneo equivalente á máxima división do fútbol feminino en Venezuela, chegou aos cuartos de final nese torneo.

Referencias

[editar | editar a fonte]
  1. Juan Pablo Andrés (26 de febrero de 2014). "Venezuela - List of Champions and Runners Up". rsssf.com (en inglés). Consultado o 10 de junio de 2008.
  2. 1 2 Blogspot. "HISTORIA".
  3. www.futboldevenezuela.com.ve (ed.). "Copa Simón Bolívar 1976 (1/2)". Arquivado dende o orixinal o 4 de septiembre de 2014. Consultado o 7 de junio de 2011.
  4. futbolreport (ed.). "La Feria del Sol recibió el legendario “Clásico de la Montaña”".[Ligazón morta]