Estercoráridos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Papamerdas
Palleira parasita
Palleira parasita
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Charadriiformes
Familia: Stercorariidae
Xénero: Stercorarius
Brisson, 1760
Especies

Véxase texto

Os estercoráridos (Stercorariidae) son unha familia de aves da orde Charadriiformes coñecidas vulgarmente como palleiras ou papamerdas. Os papamerdas están emparentados coas gaivotas, as aves zancudas e as curtaaugas.

Características[editar | editar a fonte]

En xeral, son aves de tamaño medio a grande, cunha plumaxe tipicamente agrisada ou marrón, e a miúdo presentan unhas manchas brancas nas ás. O seu peteiro é bastante longo, coa punta curvada, e os seus pés son palmeados con poutas afiadas. Os papamerdas semellan gaivotas grandes e escuras, mais posúen unha membrana carnosa ou cera sobre a mandíbula superior que a diferenza destas. Son aves fortes e acrobáticas.

Historia natural[editar | editar a fonte]

Son aves mariñas que aniñan en rexións tépedas e árticas, e son aves migratorias de longa distancia.

Fóra da época de reprodución aliméntanse de peixes e preas. Moitos son cleptoparasitos parciais e cazan gaivotas, carráns e outras aves mariñas para roubarlles as súas capturas; as especies de maior tamaño a miúdo matan e aliméntanse de aves adultas, que poden acadar o tamaño do gaivotón atlántico. Nas zonas de cría, aliméntanse normalmente de lemmings, e de ovos e crías doutras aves.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Nas tres especies máis pequenas (todas elas holárticas) as aves reprodutivas posúen as dúas plumas centrais da cola claramente alongadas e polo menos algúns adultos teñen as partes inferiores de cor branca e o pescozo de cor amarelo claro, características estas que as especies de maior tamaño (todas orixinarias do Hemisferio Sur agás o palleira grande) non comparten. Por tanto, os papamerdas divídense a miúdo en dous xéneros: Stercorarius, ao que só pertencen as especies de menor tamaño, e Catharacta, ao que pertencen as especies de maior tamaño. Con todo, non existe unha base xenética para esta separación. De feito, o ADN mitocondrial (que se herda só da nai) do papamerda pomarino e o do palleira grande presentan máis afinidades entre si que co do papamerda palanquín ou calquera das especies do Hemisferio Sur. Así pois, a hibridación debe xogar un papel importante na evolución da diversidade dos papamerdas do Hemisferio Norte.

Especies[editar | editar a fonte]

Coñécense sete especies de Stercorarius:[1]

As catro derradeiras especies clasifícanse ás veces no xénero Catharacta.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Birds of the World -- current valid scientific avian names.". Zoonomen. Consultado o 27 de abril de 2009. 
  2. BirdLife International 2008. Stercorariidae. In: IUCN 2008. 2008 IUCN Rede List of Threatened Species

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]