Estatúder

Estatúder
Instancia de cargo  Subclase de gobernante  Composto por Q118105096 Q128608802
Implicados  Organización dirixida Q131010891
Datas  Fundación / creación década de 1470  Disolución / destrución 1918
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Dicionario Enciclopédico Granat "Q96360746 " Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Stadtholder (en) " Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) "Q112803159 " The Nuttall Encyclopædia Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947) "Q105331838 "
Wikidata

O estatúder (en holandés, stadhouder, que significa literalmente 'lugartenente') foi un cargo político das antigas provincias do norte dos Países Baixos, que comportaba funcións executivas.

Ao unificárense ditas provincias na Unión de Utrecht, creouse un cargo supremo: o de Estatúder e Capitán Xeneral das Provincias Unidas dos Países Baixos, controlado de polos Estados Xerais (parlamernto). A súa función era dirixir a política e as actividades militares das provincias neerlandesas.

En 1747, tras unha revolta, o cargo converteuse en hereditario.

Foron estatúderes:

• Guillerme I de Orange-Nassau, chamado o Taciturno (1559–1584)
• Mauricio de Nassau (1584–1625)
• Frederico Henrique de Orange-Nassau (1625–1647)
• Guillerme II de Orange-Nassau (1647–1650)
• Guillerme III de Orange-Nassau, tamén rei de Inglaterra, Escocia e Irlanda (1672–1702)
• Guillerme IV de Orange-Nassau (1747–1751)
• Guillerme V de Orange-Nassau (1751–1795)
• Guillerme VI de Orange-Nassau (1813–1815).

Guillerme I de Orange, o Taciturno, na súa xuventude (1555).

Véxase tamén

Outros artigos

• Países Baixos españois
• República dos Sete Países Baixos Unidos