Diferenzas entre revisións de «Ducado de Neopatria»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
m
Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores)
m (Correcciones ortográficas con Replacer (herramienta en línea de revisión de errores))
Porén, o gran enfeudamento de 1312, en virtude do cal o Duque viuse obrigado a confirmar a distribución das terras que a Compañía efectuara xa entre os seus membros, era, en gran parte, teórico, porque foi a Compañía a que lle concedeu o dominio ducal a el, e non el quen concedeu os feudos. Desde a época do seu primeiro establecemento en Grecia, a Compañía posuía tamén ''Capitula'' ou Estatutos escritos, redactados en [[lingua catalá|catalán]], e baseados en gran parte nas Constitucións de [[Cataluña]] e nos costumes de [[Barcelona]]. O chanceler poñía o selo da Compañía nos documentos máis importantes.
 
O duque de Atenas nomeaba ao vigariovigairo xeneral (rexente) como xefe executivo do Ducado, que xuraba fidelidade ao duque en Sicilia, e á súa chegada a Atenas ou a [[Tebas, Grecia|Tebas]] (capitais do Ducado) o vigariovigairo prestaba xuramento ante os representantes da Compañía de que cumpriría cos deberes do seu cargo, segundo os Capítulos da Compañía. Porén, o duque adquiriu rapidamente o dereito de nomear ao principal cargo militar no Estado catalán, o de Mariscal do Ducado (''Marescalcus ducatus'') ou, despois de que en [[1319]], Afonso Fadrique engadise o ducado de Neopatria ao de Atenas, o de Mariscal dos Ducados (''Marescalcus exercitus ducatuum''). Os cargos máis importantes, incluído o de Mariscal, estaban reservados aos cataláns.
 
Tebas e Atenas eran as capitais do ducado de Atenas. Os cataláns en Atenas organizaron unha corporación municipal, cos seus propios oficiais civís e militares (''capitá'', ''veguer'', ''castellá'') e cos seus propios síndicos, prohomes e consello municipal. A cidade de Neopatria, a capital do Ducado setentrional, era gbernada por un capitán, e un castelán tiña o mando da gornición do castelo; as condicións de Neopatria, debido ao seu semi-illamento no norte, eran en certa maneira especiais, polo que a autoridade residía case directamente no duque soberano de Sicilia e, despois de [[1381]], nos monarcas da [[Coroa de Aragón]].<ref>[https://reyesydinastias.blogspot.com.es/2012/06/los-almogavares-y-el-ducado-catalan-de.html Los Almogávares y el Ducado Catalán de Atenas (1311-1385)], no blog Reyes y Dinastías {{es}}.</ref>
:: [[Roger de Lauria]] (ou de Lloria, fillo de [[Joan de Lloria i d'Amichi]] e sobriño do almirante [[Roger de Lloria i d'Amichi|Roger de Llúria]], (1367-1370).<ref>Enciclopèdia Catalana: [http://www.enciclopedia.cat/fitxa_v2.jsp?NDCHEC=0038056&BATE=Lloria Llinatge de Llòria]</ref> {{sfn|Rubió i Lluch|1912}} O almirante siciliano Roger de Llúria é coñecido na bibliografía de varios países (España, Francia, Portugal, Italia) como Roger (ou Rogério, ou Ruggiero) '''de Lauria'''.{{sfn|Infiesta Pérez|2003}}
:: [[Mateu de Peralta]]
:: [[Luís Federico de Aragón]], conde de Salona e vigariovigairo de Federico III de Sicilia (1375-1380). En [[1379]] ofreceu o Ducado ao rei Pedro IV de Aragón, o cal confirmouno como vigariovigairo seu.
:: [[Dalmau VI de Rocabertí]] ou Dalmau IV, visconde de Rocabertí.
:: [[Bernat de Cordella]].
291.199

edicións

Menú de navegación