Diferenzas entre revisións de «Anarquía de Inglaterra»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
→‎Conflito entre Estevo e Matilde: Correccións lingüísticas varias
m (Arranxiño)
(→‎Conflito entre Estevo e Matilde: Correccións lingüísticas varias)
Etiquetas: edición desde un dispositivo móbil Edición feita a través do sitio móbil
Por estas razóns, os nobres e o propio [[Estevo I de Inglaterra|Estevo]] non tiñan ningunha confianza en [[Matilde de Inglaterra|Matilde]]. Isto ocasionou que, á morte de [[Henrique I de Inglaterra|Henrique I]] en [[1135]], [[Estevo I de Inglaterra|Estevo]] entrase rapidamente en [[Londres]] e, ao recibir o apoio popular, se proclamase como rei. Desde aí foi a [[Winchester]], onde se apropiou do tesouro real, co apoio do seu irmán Henrique, bispo de Winchester. Tamén o apoiaron o bispo [[Roger de Salisbury]] e o arcebispo [[William Corbeil]]. Como os nobres tamén preferían a Estevo antes que a Matilde, ratificaron a usurpación facendo caso omiso da súa promesa a [[Henrique I de Inglaterra|Henrique I]]. Incluso o medio irmán de [[Matilde de Inglaterra|Matilde]], [[Robert de Gloucester]], apoiou inicialmente a causa de [[Estevo I de Inglaterra|Estevo]], aínda que nunca o fixo con verdadeira devoción. O arcebispo de Canterbury, [[William de Corbeil]], e o papa [[Inocencio II]] tamén apoiaran a Estevo.<ref>Barlow, Frank (1999). The Feudal Kingdom of England, 1042–1216 (5th ed.). Harlow, UK: Pearson Education. ISBN 0-582-38117-7.</ref>
 
Pero pese a que [[Estevo I de Inglaterra|Estevo]] tiña prácticamentepracticamente todos os apoios e parecía que o seu reinado estaba garantido, o conde [[Robert de Gloucester]] cambiou de bando aos poucos meses e aliouse coa súa medio irmánirmá a emperatriz [[Matilde de Inglaterra|Matilde]]. Ademais, [[Estevo I de Inglaterra|Estevo]] tomou unha serie de decisións pouco acertadas, que provocaron resentimentos nalgúns dos seus valedores iniciais. O seu propio irmán EnriqueHenrique, o bispo de [[Winchester]], volveuse nona seusúa contra debido ao arresto de varios bispos, o que se interpretou como un ataque directo á [[Igrexa católica|Igrexa]]. En [[1139]], Matilde entrou en [[Inglaterra]] e fíxose forte no [[castelo de Arundel]]. Estevo permitiulle viaxar a [[Bristol]] para entrevistarse con [[Robert de Gloucester]], pensando que así tería aos seus inimigos controlados no mesmo lugar. Outro importante conde, [[Ranulf de Chester]], acudira a [[Lincoln, Inglaterra|Lincoln]] e capturou o castelo. Entón Estevo, movido pola vontade dos cidadáns de Lincoln, decidiu atacar o castelo. [[Ranulf de Chester|Ranulf]] sacou provechoproveito da situación. Escapou, e coa axuda dado súaseu sogro, [[Robert de Gloucester]], reclutórecrutou un exército de cabaleiros, dando lugar a un enfrontamento aberto. Nesta batalla, o [[2 de febreiro]] de [[1141]], Estevo foi derrotado e feito prisioneiro en [[Bristol]], de modo que [[Matilde de Inglaterra|Matilde]] puido gobernar temporalmente desde [[Londres]].<ref>Coulson, Charles (194). "The Castles of the Anarchy". In King, Edmund. The Anarchy of King Stephen's Reign. Oxford: Clarendon Press. ISBN 0-19-820364-0.</ref><ref name="Bradbury, Jim 2009">Bradbury, Jim (2009). Stephen and Matilda: the Civil War of 1139–53. Stroud, UK: The History Press. ISBN 978-0-7509-3793-1.</ref> Con todo, a súa grangrande arrogancia fíxolle gañarse inimigos pronto, e viuse obrigada a abandonar a capital e trasladarse a [[Oxford]]. En [[setembro]] de [[1141]], [[Robert de Gloucester]] caeu en mans da esposa de Estevo, [[Matilde I de Boulogne|Matilda de Boulogne]] e o seu capitán mercenario, [[Guillerme de Ypres]]. A emperatriz decidiu cambiar a [[Robert de Gloucester|Robert]] por Estevo, de modo que este último recuperou o trono. Estevo controlaba nese momento case todo o país e deixou sitiada a Matilde no [[castelo de Oxford]]. A súa fuxida nocturna a [[Wallingford]] baixo a neve converteuse en lenda.<ref name="Bradbury, Jim 2009"/>
 
Esta situación de inseguridade e axitación prolongouse durante todo o reinado de Estevo, ata cando Matilde volveu a [[Anjou, Francia|Anjou]] trala morte de [[Robert de Gloucester|Robert]] en [[1147]]. Estevo era un home demasiado brando e con pouca autoridade, a quen non lle gustaba ter que tomar decisións, polo que os condes e a [[nobreza]] fixéronse demasiado fortes e enfrontábanse continuamente entre eles, dando lugar a unha grangrande inestabilidade. Por iso, este período da [[historia de Inglaterra]] coñécese como "a anarquía".<ref name="Amt, Emilie 1993">Amt, Emilie (1993). The Accession of Henry II in England: Royal Government Restored, 1149–1159. Woodbridge, UK: Boydell Press. ISBN 978-0-85115-348-3.</ref>
 
O rei [[Estevo I de Inglaterra|Estevo]] non gozaba de boa saúde por aquel entón, e sufriu unha forte depresión cando o seu fillo, [[Eustaquio IV de Blois|Eustaquio]], morreu repentinamente en [[1153]]. Estevo quería que o seu fillo fose coroado antes de que el morrese, pero o [[Papa]] rexeitara esta idea. Ata establecera un [[interdito]] mentres durasen as disputas. O fillo de [[Matilde de Inglaterra|Matilde]], o que sería máis tarde [[Henrique II de Inglaterra]], converteuse nun bo estratego, cun forte carácter. chegara a [[Inglaterra]] coa intención de conquistala. Entón Estevo, cansadocanso de loitar, decidiu asinar o [[Tratado de Winchester]] (tamén coñecido como [[Tratado de Wallingford]]) en [[1153]], recoñecendo a [[Henrique II de Inglaterra|Henrique]] como o seu sucesor no trono. Os rumores que circularan durante anos de que Estevo era o pai biolóxico de [[Henrique II de Inglaterra|Henrique]] reforzáronse con este nomeamento, xa que Estevo tiña outro fillo, [[Guillerme de Blois]], e con todo cedería a coroa a [[Henrique II de Inglaterra|Henrique]] cando falecese. Pero non hai evidencias que confirmen esta teoría.
 
[[Estevo I de Inglaterra|Estevo]] finou un ano despois, en [[1154]], e [[Henrique II de Inglaterra|Henrique]] asumiu o trono como [[Henrique II de Inglaterra|Henrique II]], poñendo fin a dúas décadas de anarquía real.<ref name="Amt, Emilie 1993"/>
Usuario anónimo

Menú de navegación