Diferenzas entre revisións de «Bruxaría»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
m
Arranxos varios
m (Arranxos varios)
'''Bruxaría'''<ref>{{DRAG|bruxaría}}</ref> é o grupo de crenzas, coñecementos prácticos e actividades atribuídos a certas persoas chamadas [[meiga]]<nowiki/>s (existe tamén a forma masculina, bruxos, aínda que é menos frecuente) que están supostamente dotadas de certas habilidades [[Maxia|máxicas]] que empregan coa finalidade de causar dano.
 
A crenza na bruxaría é común en numerosas culturas dende a máis remota antigüidade, e as interpretacións do fenómeno varían significativamente dunha cultura a outra. No Occidente cristián, a bruxaría relacionouse frecuentemente coa crenza no [[Diabo|Diaño]], especialmente durante a [[Idade Moderna]], en que se desatou en [[Europa]] unha obsesión pola bruxaría que desembocou en numerosos procesos e execucións de meigas (o que se denomina «[[caza de bruxas]]»). Algunhas teorías relacionan a bruxaría europea con antigas relixións pagás da [[fertilidade]], aínda que ningunha delas puido ser demostrada. As meigas teñen unha gran importancia no [[folclore]] de moitas [[Cultura|culturascultura]]s, e forman parte da [[cultura popular]].
 
Aínda que este é o concepto máis frecuente do termo «bruxa», dende o [[século XX]] o termo foi reivindicado por [[Seita|seitasseita]]s [[Ocultismo|ocultistas]] e [[Neopaganismo|relixións neopagás]], como a [[Wicca]], para designar a todas aquelas persoas que practican certo tipo de maxia, sexa esta maléfica (maxia negra) ou benéfica ([[maxia]] branca), ou ben ós adeptos dunha determinada [[relixión]]. É considerada a bruxaría, unha forma de espiritismo.
 
Un uso máis extenso do termo emprégase para designar, en determinadas sociedades, ós [[Mago|magosmago]]s ou [[Xamanismo|xamáns]].
 
== Historia da bruxaría en Occidente ==
Atribuíase xeralmente a maxia maléfica a feiticeiras (en latín ''maleficae''), das que hai numerosas mencións en numerosos autores clásicos.
 
Segundo os textos clásicos, críase destas feiticeiras que tiñan a capacidade de transformarse en animais, que podían voar de noite e que practicaban a maxia tanto en proveito propio como por encargo de terceiras persoas. Dedicábanse preferentemente á maxia erótica, aínda que tamén eran capaces de provocar danos tales como [[Doenza|doenzasdoenza]]s ou [[Tormenta|treboadas.]] Reuníanse de noite, e consideraban como as súas protectoras e invocaban nos seus esconxuros a deusas como [[Hécate]], [[Selene]], [[Diana]] entre outras [[deidade]]s.
 
Probablemente, as bruxas máis coñecidas da literatura clásica son dous personaxes [[Mitoloxía grega|mitolóxicos]], [[Circe]] e [[Medea|Medea.]]. As habilidades máxicas de ambas residen sobre todo no seu dominio das apócemas ou filtros máxicos (''phármakon'', en grego). Medea, que se presenta a si [[Medea|mesma]] como adoradora de [[Hécate]], converteuse no arquetipo da feiticería nas literaturas grega e romana. Hai mencións de bruxas nas obras de [[Teócrito]], [[Horacio]], [[Ovidio]], [[Apuleio]], Lucano e [[Petronio]], entre moitos outros. Estes autores fan especialmente referencia a bruxas que realizan maxia de tipo erótico.
 
Relacionada coa crenza grecorromana nas bruxas está a figura da estirxe, un animal nocturno que é metade paxaro metade ser humano que se alimenta de sangue (e que resulta tamén un precedente da moderna figura do [[vampiro]]).
393.002

edicións

Menú de navegación